Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το γράμμα του Πατριάρχη Ιεροσολύμων για τη συνάντηση στο Αμμάν και η απάντηση του Βαρθολομαίου

… «συνεχίζουμε να αξιοποιούμε κάθε τρόπο επικοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έτσι ώστε να επιτευχθεί η συναίνεση, μεταξύ των αδελφών μας Προκαθημένων, καλωσορίζοντας την Παναγιότητά Του, αναγνωρίζοντας τα πρεσβεία»

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Διεθνές ἐκκλησιαστικό ἀλισβερίσι... Ἡ διπλωματία στήν ἐκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει ὑποκρισία, ἀπό τήν ὁποία προφανῶς διαπνέονται οἱ ἐκκλησιαστικοί ἡγέτες. Τήν ἐφαρμόζουν σέ ὅλες τίς σχέσεις τους, ἰδίως ὅσοι ἔχουν σκοπό νά ἁλώσουν τήν Ὀρθοδοξία πρίν τούς καλέσει ὁ Θεός. Ὁ θάνατος βέβαια δέν ἔχει τόσο μεγάλη σημασία γιά τό σκοπό τους, ἀφοῦ τό σύστημα ἔχει κανονίσει ὁ ἑπόμενος νά κάνει τά χρειαζούμενα βήματα, γιά τήν ἐπιτυχία τοῦ σχεδίου. 

Τό Οὐκρανικό ψευδοαυτοκέφαλο, πού μᾶς ἔφερε σάν πεσκέσι ὁ ἀρχιοικουμενιστής Οἰκουμενικός Πατριάρχης, χωρίζει τήν Ἐκκλησία σέ κομμάτια. Ἀφοῦ κατόρθωσε μέσω τῆς Ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης νά ἀναγνωριστεῖ ἀπό ὅλους ὡς πρῶτος ἄνευ ἴσων, καταφέρνοντας ἕνα θανάσιμο πλῆγμα στήν Ἐκκλησία μέ τήν ἀναγνώριση ἐκκλησιαστικότητας καί στίς αἱρέσεις, τώρα ὅσοι τόν στήριξαν τότε, βλέπουν τόν ἑαυτό τους ὡς τόν Φρανκενστάιν, πού δημιούργησε ἕνα τέρας πού ἁλωνίζει τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Σπασμωδικές κινήσεις γιά νά σώσουν ὅτι προλάβουν, καταστέλλονται ἄμεσα, μέ εἰρωνικό μάλιστα τρόπο ἀπό τό παντοδύναμο δημιούργημα, πού δέ λέει νά κατέβει ἀπό τό ἱπτάμενο χαλί του. 
Διαβάσαμε στο ethnos.gr:

Το γράμμα του Πατριάρχη Ιεροσολύμων για τη συνάντηση στο Αμμάν

Tο ethnos.gr παραθέτει κατ’ αποκλειστικότητα το περιεχόμενο του δεύτερου γράμματος του Προκαθημένου της Σιωνίτιδος Εκκλησίας, όπως αυτό εστάλη σε όλους τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών για την επικείμενη συνάντηση στο Αμμάν της Ιορδανίας.
Στο γράμμα που, όπως γράψαμε από την πρώτη στιγμή είναι γραμμένο στην αγγλική γλώσσα, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος κάνει λόγο για μια αδελφική συνάθροιση στο Αμμάν.
«Το γεγονός της συνάντησής μας δεν θα αποτελέσει επίσημη Σύναξη, αλλά περισσότερο μία αδελφική συνάντηση που θα εγκαινιάσει τον διάλογο για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ορθόδοξη κοινότητα αυτή την κρίσιμη εποχή∙ και συνεχίζουμε να αξιοποιούμε κάθε τρόπο επικοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έτσι ώστε να επιτευχθεί η συναίνεση, μεταξύ των αδελφών μας Προκαθημένων, καλωσορίζοντας την Παναγιότητά Του, αναγνωρίζοντας τα πρεσβεία» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Θεόφιλος.  
Σε άλλο σημείο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων σημειώνει ότι «αυτή η συνάθροιση από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει μια προπαρασκευαστική βάση συνεργασίας».
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων θα φιλοξενήσει τους Προκαθημένους και τις αντιπροσωπείες τους στο ξενοδοχείο Fairmont στο Αμμάν καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους, ενώ κατά τη διάρκεια της συνάντησης οι Προκαθήμενοι θα γίνουν δεκτοί στη Χασεμιτική Βασιλική Αυλή, για ακρόαση με την Αυτού Μεγαλειότητα, βασιλιά Αμπντουλάχ Β’.
Αναλυτικά το γράμμα του Πατριάρχη Ιεροσολύμων:
«Μακαριώτατε, Φίλτατε εν Χριστώ Αδελφέ,
Σας χαιρετούμε στο Όνομα του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Όπως έχουμε όλοι αναγνωρίσει, ο διάλογος και η συμφιλίωση μεταξύ αδελφών είναι η μόνη οδός για να πορευτούμε. Yπό αυτό το πρίσμα, σας γράφουμε για τις βασικές λεπτομέρειες της επικείμενης αδελφικής συνάθροισης στο Αμμάν.
Όπως ταπεινά παρουσιάστηκε, το γεγονός της συνάντησής μας δεν θα αποτελέσει επίσημη Σύναξη, αλλά περισσότερο μία αδελφική συνάντηση που θα εγκαινιάσει τον διάλογο για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ορθόδοξη κοινότητα αυτή την κρίσιμη εποχή∙ και συνεχίζουμε να αξιοποιούμε κάθε τρόπο επικοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έτσι ώστε να επιτευχθεί η συναίνεση, μεταξύ των αδελφών μας Προκαθημένων, καλωσορίζοντας την Παναγιότητά Του, αναγνωρίζοντας τα πρεσβεία (among our brother Primates, and welcome His All Holiness in his acknowledged seniority).
Μακαριώτατε, ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα σε αυτή την προσπάθεια βασίζεται στο να αντιμετωπιστεί απλώς ως μια φιλόξενη συνάθροιση αδελφών, έτσι ώστε να εξεταστεί η μεθοδολογία που θα χρησιμοποιηθεί για να επιτευχθεί ο κοινός στόχος διαλόγου και συμφιλίωσης προκειμένου να διαφυλαχθεί η ενότητα της Ορθόδοξης κοινωνίας μας∙και μολονότι αυτή η συνάθροιση θα οδηγήσει σε περισσότερες συζητήσεις στο μέλλον, αυτή η συνάθροιση από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει μια προπαρασκευαστική βάση συνεργασίας. Διότι αν «ζούμε μέσα στο φως, όπως ο Θεός είναι στο φως, τότε έχουμε κοινωνία και μεταξύ μας, και το αίμα που πρόσφερε με τον θάνατό του ο Υιός του ο Ιησούς μάς καθαρίζει από κάθε αμαρτία» (Επιστολή Α΄ Ιωάννου, 1:7).
Περαιτέρω, και δεδομένης της αδελφικής φύσης της συνάθροισης, πιστεύουμε ότι η συμμετοχή δεν θα απαιτήσει συμμετοχή σε κοινή Θεία Ευχαριστία, αλλά απλώς διάθεση να συνεργαστούμε και να βαδίσουμε μαζί σε προσευχή.
Το Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ θα υποδεχθεί τους Προκαθημένους και τις αντιπροσωπείες τους στο Αμμάν της Ιορδανίας, μόλις αφιχθούν στις 25 Φεβρουαρίου και μέχρι την αναχώρησή τους στις 27 Φεβρουαρίου∙ κατόπιν τούτου, αναμένουμε η συνάθροιση να λάβει χώρα στις 26. Το Πατριαρχείο θα φιλοξενήσει τους σεβαστούς Προκαθημένους και τις αντιπροσωπείες τους στο ξενοδοχείο Fairmont στο Αμμάν καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι Προκαθήμενοι θα γίνουν δεκτοί στη Χασεμιτική Βασιλική Αυλή, για ακρόαση με την Αυτού Μεγαλειότητα, Βασιλιά Αμπντουλάχ Β΄.

Διαβάσαμε στο ekklisiaonline.gr:

Απάντηση Οικουμενικού Πατριάρχη σε Πατριάρχη Ιεροσολύμων

Απαντητικό Γράμμα της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου πρός την Α.Θ.Μακαριότητα τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.Θεόφιλον (25 Φεβρουαρίου 2020).
Μακαριώτατε καί Ἁγιώτατε Πατριάρχα Ἱεροσολύμων καί πάσης Παλαιστίνης, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Θεόφιλε, τήν Ὑμετέραν γερασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.
Δεχθέντες ἔναγχος καί μετά χαρᾶς τήν Ὑμετέραν ἐξ Ἀρχιερέων ἀντιπροσωπείαν εἰς τάς αὐλάς τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἔσχομεν τήν εὐκαιρίαν τῆς διεξοδικῆς μετ᾿ αὐτῆς συνεργασίας, παρουσίᾳ τῶν μελῶν τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, καθ᾿ ἥν, σύν τοῖς ἄλλοις, ἀνεγνώσθησαν καί ἐπεξηγήθησαν ὑπό τῶν ἐκπροσώπων Ὑμῶν τά ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 93 καί ἀπό 31ης Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ἀδελφικά πρός ἡμᾶς Γράμματα τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Μακαριότητος.
Διά τῶν μετά χεῖρας Γραμμάτων ἡμῶν, ἐπί πλέον τῶν μετ᾿ ἀδελφικῆς εὐθύτητος κατατεθέντων εἰς τά ὑπ᾿ ἀριθμ. Πρωτ. 900 καί ἀπό 26ης Δεκεμβρίου παρελθόντος ἔτους ὅμοια, σπεύδομεν ἐν ἀφελότητι καρδίας, ἵνα ἐκθέσωμεν Ὑμῖν τά ὡς κάτωθι:
Τυγχάνει ἐμφανής, καίτοι ἀνομολόγητος καί ἐν τοῖς δυσίν Ὑμετέροις Γράμμασι, τόσον ἡ οὐχί αὐτοπροαίρετος διάθεσις Ὑμῶν διά τήν σύγκλησιν μιᾶς, κατά τό δυνατόν, πανορθοδόξου συσκέψεως ἐν Ἀμμάν τῆς Ἰορδανίας, ὅσον καί ὁ σκοπός αὐτῆς, παρ᾿ ὅλην τήν προσπάθειαν ἐμφανίσεώς της μετ᾿ εὐρυτέρου δῆθεν θεματολογίου. Πέραν τοῦ ἀνιστορήτου καί ἱεροκανονικῶς ἀμαρτύρου πλαισίου τῆς, μακράν τῆς εὐχαριστιακῆς, ἀφετηρίας μιᾶς τοιαύτης προσπαθείας, τυγχάνει, ὡς καί προεσημειώσαμεν, ὅλως προβληματική ἡ ἐκκίνησις τηλικαύτης διαδικασίας ἄνευ τῆς στοιχειώδους ἐξετάσεως τοῦ κόστους καί τοῦ ὀφέλους τοῦ ἐγχειρήματος εἰς τό Σῶμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.
Ἀδυνατοῦμεν νά κατανοήσωμεν ὅτι ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης παραθεωρεῖ, ἤ καί ἀγνοεῖ, τό μέγεθος τῶν ἀρνητικῶν ἀπορροιῶν τῆς ἐν λόγῳ πρωτοβουλίας, ἐμμένουσα εἰς τήν ἀρχικήν σκέψιν περί πραγματοποιήσεως «μιᾶς οἰκογενειακῆς συναντήσεως», ἥτις μοναδικόν στόχον ἔχει τήν ἀνατροπήν τῶν καλῶς ἐχόντων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ καί τήν ἀλλοτρίωσιν τῶν Ἐκκλησιολογικῶν θεμελίων αὐτῆς. Ἐάν ὁ ἀληθής προβληματισμός τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ἦτο γενικῶς «περί τῶν προκλήσεων, τάς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν κοινωνίᾳ εἰς τούς κρισίμους καιρούς», τότε ἔδει Αὕτη, κατ᾿ ἀκολουθίαν τῶν ὁμοφώνως ἀποφασισθέντων ἐν τῇ προσφάτως συνελθούσῃ Ἁγία καί Μεγάλῃ Συνόδῳ, ὅπως ἀπευθύνῃ συγκεκριμένως πρός ἡμᾶς τά ἐπί πλέον καί μή συμπεριληφθέντα κατ᾿ αὐτήν νέα καί ἐπείγοντα θέματα, πρός κοινήν κατ᾿ ἀρχήν ἄτυπον διαβούλευσιν καί ἐπεξεργασίαν αὐτῶν, καί πιστεύομεν ἀκραδάντως ὅτι, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς, ὡς καί πάντοτε, ἀλληλοπεριχωρήσεως τῶν ἡμετέρων ἱερῶν θεσμῶν, θά ὑπῆρχε κοινή καί λυσιτελής ἔκβασις.
Ὅμως, ἐν τῇ προκειμένῃ ἱστορικῇ συγκυρίᾳ τό ἐπιδιωκόμενον, ἐάν θέλωμεν νά εἴμεθα ἀληθεῖς καθ᾿ ἑαυτούς καί συνεπεῖς πρός τήν ἀπό Θεοῦ δεδομένην Ὑμῖν τε καί ἡμῖν διακονίαν, τυγχάνει ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς πείσμονος ἀρνήσεως τοπικῆς τινος Ἐκκλησίας νά συνταυτισθῇ καί νά ἐναρμονισθῇ πρός τά ἀπ᾿ αἰῶνος ἐν τῇ Ὀρθοδοξίᾳ ἀποδεκτά, συνεπικουρουμένη, ἄν μή καί ὠθουμένη, εἰς τοῦτο ὑπό τῆς πολιτείας τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας. Ὅσον καί ἐάν φαινώμεθα ἐκ τῆς προχείρου θεωρήσεως τοῦ θέματος αὐστηροί, ἤ μετ᾿ ἐμμονῶν, εἴμεθα ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι κατανοεῖτε τί τό ἐπιδιωκόμενον καί ποῖαι αἱ ἀρνητικαί συνέπειαι διά τήν καθόλου Ἐκκλησίαν. Ἐάν ἡ κατ᾿ Ἀνατολάς Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἐνδώσῃ εἰς τάς πιέσεις, τάς ἀπειλάς, ἀλλά καί τήν πραγματιστικήν θεώρησιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, μακράν τοῦ ἀσφαλοῦς ὑποβάθρου αὐτῆς, ἤτοι τῆς ἱερᾶς καί ἁγίας παραδόσεώς της, τότε ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θά ἔχῃ ἀπολέσει τήν ἀλήθειαν, καθώς θά ἔχῃ ἐκτραπῆ εἰς περιφερειακήν συνιστῶσαν τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἥτις θά προσαρμόζηται εἰς τάς καιρικάς ἀπαιτήσεις, ἄνευ ἐσχατολογικῆς προοπτικῆς.
Μετ᾿ ἄλγους, ὅθεν, οὐ σμικροῦ διεξερχόμεθα τό ζήτημα τοῦτο, καί τό ἄλγος ἡμῶν μεγενθύνει, ἔτι πλέον, ἡ διαφαινομένη σύμπραξις τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος μετά σκοπῶν καί στόχων βλαπτικῶν, οὐχί μόνον διά τήν ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, ἀλλά καί δι᾿ αὐτήν ταύτην τήν Σιωνίτιδα Ἐκκλησίαν καί συλλήβδην διά τήν καθόλου Ὀρθοδοξίαν. Ἡμεῖς ἐπιταγήν ἡγούμεθα ἀπό Κυρίου τό «κράτει ὅ ἔχεις» (Ἀποκ. 3, 11) καί οὐ δυνάμεθα, ἵνα ἀπομειώσωμεν τάς ἀπό τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἀνατεθείσας ἡμῖν σταυροσχήμους εὐθύνας.
Κατανοοῦμεν ἐν μέτρῳ τινί τήν δυσκολίαν ὡρισμένων ἐκ τῶν νεωτέρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ὅπως ἀποδεχθοῦν τήν πρωτεύθυνον θέσιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά τό τοιοῦτον οὐ βαρύνει ἡμᾶς, καθώς ἀποτελεῖ ἁγιοπνευματικόν προϊόν τῶν παρελθουσῶν Ἁγίων Συνόδων ἐκπεφρασμένον, καί διά τῆς ἀδιασαλεύτου πράξεως τῆς Ἐκκλησίας ἐπιμεμαρτυρημένον. Ἐνίας, ἐκ τῶν κατά τόπους ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, ἀπασχολεῖ ἐπ᾿ ἐσχάτων ζωηρῶς ἡ «ἔκκλητος» θυσιαστική εὐθύνη ἡμῶν, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται πληθωρικῶς καί ποικιλομόρφως ἐν τῷ ὀρθοδόξῳ σώματι. Ἐλάχιστον δεῖγμα καί ἔκφανσις αὐτῆς τῆς πτυχῆς τῶν διακονικῶν εὐθυνῶν τοῦ κατά καιρόν Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τυγχάνουν καί αἱ Αὐτοκέφαλοι Ἐκκλησίαι ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ. Ἐάν τίθηται, λοιπόν, ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ὑπεύθυνος θέσις ἡμῶν, κατανοεῖτε, Μακαριώτατε ἀδελφέ, τάς σχετικάς συνεπείας.
Φρονοῦμεν καί στεντορείως ὁμολογοῦμεν ὅτι κωλυόμεθα ἐκ τῆς θέσεως ἡμῶν νά ἀποδεχθῶμεν ἔκπτωσίν τινα ἐκ τῶν ἱερῶν ἡμῶν εὐθυνῶν, ἀλλά καί τήν κατηγορίαν ἐναντίον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ὅτι δῆθεν παραθεωρεῖ τό συνοδικόν πολίτευμα τῆς κατά Ἀνατολάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί μάλιστα ἐκτοξευομένην ὑπό τῶν κατ’ ἐξοχήν καταλυόντων τό τοιοῦτον ἱερόν σύστημα. Ὅμως, οὐδένα ἐξ ἡμῶν διαφεύγει ὅτι ἡ Συνοδικότης ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ δέν τυγχάνει παραπλήσιόν τι τῶν πολιτειακῶν δομῶν, καί πᾶσα μετ᾿ αὐτῶν ἐξομοίωσις ἤ παρομοίωσις ἤ καί παραλληλισμός πρός αὐτάς ἀποτελεῖ ἐκτροπήν, ἡ ὁποία ὀφείλει νά προβληματίσῃ πάντας ἡμᾶς. Τῷ ὄντι, ἡ ἐν Συνόδῳ ἔκφρασις τῆς Ἐκκλησίας ἀπετέλεσε τό ἀσφαλές θεμέλιον καί διά τήν διαμόρφωσιν τῶν θεσμῶν καί τῶν ἐπί μέρους δομῶν αὐτῆς, ἀλλ᾿ ἐπ᾿ οὐδενί λόγῳ ἡ Συνοδικότης ἐπιτρέπεται, ὅπως συγκρίνηται πρός τόν κοινοβουλευτισμόν, πολλῷ δέ μᾶλλον, ἵνα ἐκτρέπηται εἰς ἄκρατον λαϊκισμόν πρός ἀνάδειξιν -φεῦ!- ἐν τῇ καθ᾿ ἡμᾶς Ἐκκλησίᾳ ἀκραίων φαινομένων, τά ὁποῖα διαχρονικῶς ἀπετέλουν ἀπευκταίας ἐκφράσεις τῆς ἁγίας ἡμῶν πίστεως.
Μή ἐντρεπώμεθα νά ὁμολογήσωμεν ὅτι αἱ ἀριθμητικαί ὑπεροχαί δέν ἀπετέλεσαν ποτέ τήν πεμπτουσίαν τοῦ ὀρθοδόξου ἤθους καί ὅτι τό τοιοῦτον ὑπάρχει ποιοτικόν, καί οὐχί ποσοτικόν μέγεθος. Βεβαίως καί ἀπασχολεῖ ἡμᾶς πλέον παντός ἑτέρου τό ζήτημα τῆς πανορθοδόξου ἑνότητος, ἀλλ᾿ ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι ἀδόμητον καί ἀθεσμοθέτητον σύνολον. Ἑνότης ἄνευ ὑγιοῦς βιώσεως τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας καταλήγει εἰς βαθεῖαν διαίρεσιν ἐν τοῖς πράγμασι. Χρέος πάντων ἡμῶν καί μάλιστα τῶν ἐλέῳ Θεοῦ Πατριαρχῶν τῆς ἱερᾶς τετρακτύος τῶν Πρεσβυγενῶν Ἐκκλησιῶν, ὧν ἡ παρακαταθήκη ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησία τυγχάνει ἔντονός τε καί ἔγκοπος, ἀσφαλῶς καί ὑπάρχει ἡ ἔγκαιρος καί ἀποτελεσματική ἀντιμετώπισις τῶν ἀπασχολούντων τήν διορθόδοξον κοινωνίαν θεμάτων, ἀλλά τά μείζονα τοιαῦτα τά καί ὑπερβαίνοντα τήν ἐμβέλειαν τῶν κατά τόπους Ἐκκλησιῶν καί χρήζοντα, ὡς ἐκ τούτου, καιρίας ἀντιμετωπίσεως δέν δύνανται νά ἐπιλύωνται ἄνευ τῆς οὐσιαστικῆς βουλήσεως καί συμμετοχῆς ἡμῶν.
Δέν δυνάμεθα νά συμμερισθῶμεν τήν καινοφανῆ ἀποδοχήν ἐκ μέρους Ὑμῶν εὐθυνῶν, ἅς οὐδέποτε ἡ Ἐκκλησία ἀνέθεσε τῷ Ὑμετέρῳ Πατριαρχικῷ Θρόνῳ, ὡς ἐκείνην τῆς «Μητρός Ἐκκλησίας» καί τῆς, ὡς ἐν τῷ πρώτῳ πρός ἡμᾶς Γράμματι λέγετε, «γεφύρα[ς] διά τάς ἀδελφάς ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, ὅπως βαδίσουν καί σταθοῦν ἀπό κοινοῦ εἰς τούς πειρασμικούς τούτους καιρούς». Πᾶσα παρέκκλισις ἐκ τῶν παραδεδομένων καί ἀναλογουσῶν ἑκάστῳ τῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχῶν εὐθυνῶν γεννᾶ μόνον κινδύνους διά τήν Ἐκκλησίαν.
Δείτε σχετικά:

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανακοίνωση ομιλίας του π.Νικόλαου Μανώλη με θέμα «Ο επί πώλου όνου καθεσθήναι καταδεξάμενος»

Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, 21 Ἀπριλίου 2019, στίς 10:30πμ, ο π.Νικόλαος Μανώλης θά κάνει ὁμιλία μέ θέμα: «Ὁ ἐπί πώλου ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος».Ἀπολυτίκιον Κυριακῆς τῶν Βαΐων Ἦχος α΄. Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Καναπές - Κρεβάτι - Φέρετρο, Δεύτε τελευταίον ασπασμόν!

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Πέρασα σήμερα μέ τό αὐτοκίνητο ἔξω ἀπό τά κοιμητήρια τῆς Εὐαγγελίστριας στή Θεσσαλονίκη καί καθώς σταυροκοπήθηκα γιά τήν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν, συζήτησα πολύ ἔντονα μέσα μου τό λογισμό, πώς αὐτή εἶναι μία κατοικία, πού πρόκειται νά ἔρθω, νά μετακομίσω κάποια στιγμή. Καί πώς κανονικά μέ εὐχαρίστηση θά ἔπρεπε νά τό σκέφτομαι αὐτό, πού πάντα μέ συνέπαιρναν οἱ ἀλλαγές στή ζωή, οἱ νέες καταστάσεις. Μέ αὐτές τίς σκέψεις ἐπέστρεψα στό σπίτι καί ἀνοίγοντας τόν ὑπολογιστή, εἶδα πώς μία διαδικτυακή μου φίλη μοῦ εἶχε κοινοποιήσει αὐτό τό ἄρθρο. Ἁπλά ἐνίσχυσε τήν πεποίθησή μου καί τήν εὐχή πού εἶπα ἔξω ἀπό τά κοιμητήρια, “καί στά δικά μου”!

π.Νικόλαος Μανώλης, Ο Ακάθιστος Ύμνος και τα λυσσασμένα σκυλιά οι Σταυροφόροι [mp3 2019]

Πῶς τιμοῦμε τήν Παναγία κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ καί τί συνέβη κατά τήν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς ἀλώσεως τῆς Πόλης ἀπό τά λυσσασμένα σκυλιά, τούς Σταυροφόρους! Κήρυγμα τοῦ π.Νικολάου Μανώλη τό Σάββατο τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, 13-4-2019.