Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φώτιος Μιχαήλ, Ειδική αποστολή στην Ουκρανία

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Σέ μία ἐποχή πού λυμαίνεται τόν Οὐκρανικό λαό ὁ παπισμός καί ἡ Οὐνία μέ κύριο ὄχημα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη πού εὐλογεῖ τούς σχισματικούς ὁδηγώντας τήν Ὀρθοδοξία σέ ἀνεπανόρθωτο Σχίσμα, ἡ μνήμη ἑνός δικοῦ μας ἀξιομίμητου Ἁγίου πού ἔδρασε στήν Οὐκρανία εἶναι πέρα γιά πέρα χρήσιμη καί ἀπαραίτητη.

Εὐχαριστῶ τό σεβαστό καί φίλτατο γιατρό καί ἐν Χριστῷ ἀδελφό Φώτιο Μιχαήλ γιά τό παρόν ἄρθρο πού ἀνασύρθηκε ἀπό τό παρελθόν ὡς πιό ἐπίκαιρο ἀπό ποτέ!

Ειδική αποστολή στην Ουκρανία
(Στα χρόνια της δουλείας, αλλά επίκαιρη όσο ποτέ...)
Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ
27/11/2014
Οι Άγιοι είναι οι πνευματικοί μας οδοδείκτες. Τον δρόμο του Θεού, αυτοί μας τον δείχνουν. Και μας τον δείχνουν όχι βεβαίως ακαδημαϊκά, αλλά μέσα από την πνευματική τους εμπειρία. Με τις διδαχές τους και προπάντων με την ίδια τους την ζωή.
Οι Άγιοι, δηλαδή οι Άνθρωποι του Θεού, είναι οι δάσκαλοί μας και οι βοηθοί μας στον αγώνα για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση. Οι αγώνες τους οι πνευματικοί και οι διδασκαλίες τους έχουν ισχύ διαχρονική και ο λόγος τους είναι πάντοτε σύγχρονος, ακέραιος και ασφαλής.
Είναι θαυμαστό, το πόσο επίκαιροι αναδεικνύονται κάθε φορά, που καλούνται να δώσουν απαντήσεις σε προβλήματα είτε προσωπικά είτε γενικά της ζωής της Εκκλησίας μας.  
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επικαιρότητας του λόγου και των έργων των Αγίων μας αποτελεί ένας Άγιος καταγόμενος από την καρδιά της Μακεδονίας μας, από την Θεσσαλονίκη. Τον γιορτάζουμε στις 27 Νοεμβρίου και ονομάζεται Δαμασκηνός. Είναι ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης, Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης.  
Γεννήθηκε το 1520 στην Πόλη του Αγίου Δημητρίου. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εκάρη μοναχός στην Αδελφότητα των Στουδιτών και στα 1560 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης. Το σύγγραμμά του με τον τίτλο ''Θησαυρός'' στήριξε αποφασιστικά το δούλο Γένος και απέτρεψε τον εκτουρκισμό των Ορθοδόξων Βουλγάρων.
Ο Γερμανός θεολόγος Στέφαν Γκέρλαχ, μολονότι εχθρικός προς την Ορθοδοξία, μας βεβαιώνει, ότι ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης ήταν ένας από τους τρεις πιο μορφωμένους Ορθοδόξους Κληρικούς της εποχής του και μάλιστα ο πιο επαινετός ''λόγω της ιδιαιτέρας μετριοφροσύνης, ολιγάρκειας και των άλλων αρετών του'[1]'.
Και πώς, αυτός ο ''λαμπράς παιδείας και άμετρης ταπεινοφροσύνης Επίσκοπος'', από τα μέρη του Λαγκαδά βρέθηκε στα μέρη της Μικράς Ρωσσίας, στην σημερινή Ουκρανία, δηλαδή;
Βρέθηκε εκεί ως ειδικός απεσταλμένος και έμπιστος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως για την αντιμετώπιση ενός πολύ μεγάλου και σοβαρού προβλήματος.
Και ποιο ήταν το εξαιρετικό αυτό πρόβλημα, για το οποίο στάλθηκε στην Ουκρανία, ως έξαρχος, ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης;
Από ποιόν κίνδυνο, έσπευσε ο Άγιος Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης, να σώσει τους Ορθοδόξους της Ουκρανίας;
Ο κίνδυνος προερχόταν από τους παπικούς και από την διάδοση της παναίρεσης του παπισμού. Μισσιονάριοι του πάπα διασκορπίστηκαν τότε σε ολόκληρη την χώρα και βάλθηκαν να παρασύρουν τους Ουκρανούς Ορθοδόξους διαδίδοντας τις ολέθριες κακοδοξίες τους.
Η αποστολή του Αγίου Δαμασκηνού του Στουδίτη ήταν να αντιμετωπίσει την δράση των αιρετικών Λατίνων και να προστατέψει τους Ορθοδόξους Ουκρανούς από τις πλάνες του Βατικανού.
Ο αγώνας δεν ήταν εύκολος. Ο Άγιος είχε να παλέψει με τους ικανότερους και πλέον επιτήδειους συνεργάτες του πάπα. Το Πατριαρχείο το εγνώριζε αυτό πολύ καλά, γι΄αυτό και δεν απέστειλε τον οποιοδήποτε, αλλά διάλεξε προς τούτο την ''σοφία των Ελλήνων''.
Ο αγώνας για την αντιμετώπιση της αιρετικής προπαγάνδας των παπικών κράτησε για τον Επίσκοπο Δαμασκηνό επτά ολόκληρα χρόνια. Από το 1565 έως το 1572. Η κατάρτισή του, οι αρετές του και προπάντων η αγιότητά του έσωσαν τους Ορθοδόξους Ουκρανούς από την αίρεση του ρωμαιοκαθολικισμού και έδωσαν ένα καλό μάθημα στους μέχρι σήμερα αμετανόητους παπικούς.
Η επικαιρότητα του βίου και των διδαχών του Αγίου Δαμασκηνού του Στουδίτου, Επισκόπου Λητής και Ρεντίνης, είναι τόσο φανερή και κατανοητή, που καθιστούν τις εξηγήσεις εντελώς περιττές.
Το συμπέρασμα είναι, ότι οι αγώνες του και η διδασκαλία του, αναφορικά με τα τεκταινόμενα αυτές τις ημέρες στην Πόλη των Ονείρων μας, δεν μπορεί παρά να ορίσουν, ως Ορθοδόξων, και την δική μας στάση.
Η Εκκλησία μας, άλλωστε, το τονίζει καθαρά: ''Εορτή Αγίου, μίμησις Αγίου''. Και ο νοών, νοήτω.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ανακοίνωση ομιλίας του π.Νικόλαου Μανώλη με θέμα «Ο επί πώλου όνου καθεσθήναι καταδεξάμενος»

Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, 21 Ἀπριλίου 2019, στίς 10:30πμ, ο π.Νικόλαος Μανώλης θά κάνει ὁμιλία μέ θέμα: «Ὁ ἐπί πώλου ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος».Ἀπολυτίκιον Κυριακῆς τῶν Βαΐων Ἦχος α΄. Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

π.Νικόλαος Μανώλης, Η μήνυση του καθηγ. Θεοδώρου Γιάγκου κατά του προσώπου μου [ΒΙΝΤΕΟ 2018]

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης      Ἡ Ὁμιλία ἀναφέρεταιστήν ἔγκληση τοῦ πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη ἀπό τόν καθηγητή κ. Θεόδωρο Γιάγκου, δίνονται ἐξηγήσεις γιά τό λόγο πού ὁ καθηγητής ζητᾶ ἀπό τό δικαστήριο τήν παραδειγματική τιμωρία του.
Πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή Α΄ Λουκᾶ, 23 Σεπτεμβρίουυ 2018, στήν αἴθουσα "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" τοῦ χριστιανικοῦ συλλόγου "Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής", πού βρίσκεται στή Θεσσαλονίκη, Μοναστηρίου 183 στό 2ο ὄροφο. 

Καναπές - Κρεβάτι - Φέρετρο, Δεύτε τελευταίον ασπασμόν!

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Πέρασα σήμερα μέ τό αὐτοκίνητο ἔξω ἀπό τά κοιμητήρια τῆς Εὐαγγελίστριας στή Θεσσαλονίκη καί καθώς σταυροκοπήθηκα γιά τήν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν, συζήτησα πολύ ἔντονα μέσα μου τό λογισμό, πώς αὐτή εἶναι μία κατοικία, πού πρόκειται νά ἔρθω, νά μετακομίσω κάποια στιγμή. Καί πώς κανονικά μέ εὐχαρίστηση θά ἔπρεπε νά τό σκέφτομαι αὐτό, πού πάντα μέ συνέπαιρναν οἱ ἀλλαγές στή ζωή, οἱ νέες καταστάσεις. Μέ αὐτές τίς σκέψεις ἐπέστρεψα στό σπίτι καί ἀνοίγοντας τόν ὑπολογιστή, εἶδα πώς μία διαδικτυακή μου φίλη μοῦ εἶχε κοινοποιήσει αὐτό τό ἄρθρο. Ἁπλά ἐνίσχυσε τήν πεποίθησή μου καί τήν εὐχή πού εἶπα ἔξω ἀπό τά κοιμητήρια, “καί στά δικά μου”!