Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''Ορθοδοξόμετρο'', νέα πλάνη ή παλαιά τέχνη του αρχεκάκου όφεως;

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
 
Μία συνηθισμένη πλάνη στούς οἰκουμενιστικούς κύκλους ἐκφράζεται πολύ εὔστοχα ἀπό ἕναν σχολιαστή τῆς “κατήχησης” πού ἀντέδρασε σέ μία μου δημοσίευση μιᾶς πολύ ὡραίας ἐπιστολῆς τῆς κ. Ἀναστασίας Τσακιροπούλου-Summers ἀπό τίς ΗΠΑ πρός τόν ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἰερώνυμο. Πρόκειται γιά τόν σχολιαστή μέ τό usermane “Ἀγχίνοος Μήτις” τό σχόλιο τοῦ ὁποίου τό παραθέτω στή συνέχεια. Ταυτόχρονα δίνω καί τήν ὀφειλόμενη θεολογική ἀπάντηση ὥστε εἴτε ὁ ἴδιος νά βοηθηθεῖ στήν πλάνη του εἴτε οἱ συνιδεάτες του στό χῶρο τῆς παναίρεσης. Δέ στέκομαι στίς εἰρωνικές ἐκφράσεις του, ἀλλά ἐμβαθύνω στά θέματα τῆς Πίστεως γιά νά καταθέσω τήν Ὀρθόδοξη θέση πού πηγάζει ἀπό τήν πατερική διδασκαλία. Ἀφοῦ παραθέσω τό συγκεκριμένο σχόλιο μαζί μέ δύο νεώτερα ἀπαντητικά μηνύματά του, ἀκολούθως θά προβῶ στήν τεκμηρίωση τῆς ὀρθόδοξης ἄποψης.

Σχόλιο ἐπί τῆς ἐπιστολῆς:
Ἀγχίνοος Μήτις: “Η κα. Τσακιροπούλου-Summers πρέπει να έχει υπ' όψην της ότι δεν υπάρχει κάποιου είδους "ορθοδοξόμετρο" με το οποίο να μετράται το πόσο ορθόδοξος είναι κάποιος ιερέας ή λαϊκός στο σώμα της Εκκλησίας. Το ότι ορισμένοι ρασοφόροι δεν συμφωνούν με τον τρόπο που οι Ιεράρχες πληροφορούν την διακονία τους την οποία τους έχει αναθέσει το Άγιο Πνεύμα, αυτό δεν τους κάνει "ΠΛΕΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ". Το ότι αυτοί οι ρασοφόροι επικαλούνται τους Ιερούς Κανόνες και τους Πατέρες της Εκκλησίας, τους δίδει μεν το ηθικό έρεισμα να δηλώνουν πως "δεν λένε τίποτα δικό τους", πλην όμως αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν αυτά που επικαλούνται ως ζήτημα ορθής διατύπωσης και κατά γράμμα ερμηνείας των κειμένων, αδυνατώντας (ή αδιαφορώντας;) να κατανοήσουν πως ο σημερινός μετανεωτερικός Άνθρωπος δεν μπορεί να τα καταλάβει. Όλα όσα έχουν δοθεί από το Άγιο Πνεύμα δια των Πατέρων στην Εκκλησία, σκοπό έχουν την σωτηρία του Ανθρώπου και όχι την κατά γράμμα εφαρμογή τους όπως ο Ιουδαϊκός Νόμος. Και για να γίνει κατανοητή και προσλήψιμη η διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τον σημερινό Άνθρωπο πρέπει να χρησιμοποιηθούν εκφραστικά σχήματα σύμφωνα με την τρέχουσα εκφραστική κοσμοαντίληψη, χωρίς να αλλοιωθεί το νόημα του ορθοδόξου διδάγματος. Όπως είχε κάνει και ο απόστολος Παύλος, ο οποίος μετέφερε την πίστη της μικρής αραμαϊκἠς κοινότητας στην ελληνορωμαϊκή οικουμένη κάνοντας πράξη αυτό που ο ίδιος έχει γράψει, πως για να ετοιμαστεί ένας στρατός για πόλεμο πρέπει να ακούσει το σάλπισμα που καταλαβαίνει γι' αυτό τον σκοπό. Και όπως λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αν συμφωνούμε σε κάποιο πράγμα δεν με πειράζει με το τι λόγια θα το διατυπώσει ο καθένας. Γι' αυτό πριν κρίνουμε κατ' όψιν, ας εννοήσουμε βαθύτερα ποιό είναι αυτό που υπηρετεί εν Αληθεία τον σκοπό της υπάρξεως της Εκκλησίας στον κόσμο, την σωτηρία του Ανθρώπου”.
Και συνεχίζει με άλλα μηνύματα:
  • “Το πως ερμηνεύει κάποιος την σύνοδο της Κρήτης, είναι για σας το σημείο από το οποίο εξαρτάται η ορθοφροσύνη του ή μη;
  • Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος έξω από τον μικρόκοσμο του καθενός μας, ο οποίος προσμένει, έστω και ανεπίγνωστα, το άγγελμα της Αληθείας. Όποιος πορεύεται προς αυτόν τον κόσμο για να του μεταφέρει αυτό το άγγελμα δεν είναι "οικουμενιστής", ούτε όποιος δεν σκέφτεται με όρους "εμείς και αυτοί" είναι "οικουμενιστής". Η αυτάρεσκη επανάπαυση στους ίδιους λογισμούς και η ανακήρυξη όποιου δεν συμφωνεί μαζί με αυτούς τους λογισμούς ως "οικουμενιστή", "αιρετικού" και ότι άλλο, είναι μακράν της Ορθοδοξίας”.

 ''Ὀρθοδοξόμετρο'', νέα πλάνη ἤ παλαιά τέχνη τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως;

Ἀπάντηση τοῦ π. Νικολάου Μανώλη στόν “Ἀγχίνοος Μήτις

Ἡ ἁγιοπνευματική ἀνάθεση στούς ἱεράρχες νά διακονήσουν τήν ἱερά παρακαταθήκη τῆς Πίστης, δέ διασφαλίζει τό ἀλάθητο τῆς διακονίας τους. Αὐτό τό ἐπιβεβαιώνει ἡ ἐκκλησιαστική ἐμπειρία. Παρατηροῦμε διαχρονικά ἐπισκόπους καί πατριάρχες στούς ὁποίους τό ἅγιο Πνεῦμα ἀνέθεσε τήν ἱερά παρακαταθήκη, ἐκείνοι ὅμως πρόδωσαν τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ Θεοῦ, διαστρεβλώνοντας τό παραδοθέν καί κατάντησαν αἱρετικοί καταδικασμένοι ἀπό τήν Ἐκκλησία στό αἰώνιο ἀνάθεμα. Μέ τί μέτρα ἔκρινε ἡ Ἐκκλησία αὐτούς τούς ἱεράρχες ὡς αἱρετικούς; Ὁ σχολιαστής τό ὀνομάζει “ὀρθοδοξόμετρο” εἰρωνικά, ἀμφισβητώντας τήν ὕπαρξή του. Γιά τήν Ἐκκλησία ὅμως ὑφίσταται ἕνα εἶδος “ὀρθοδοξόμετρου”, εἶναι τό ἱερό Πηδάλιο πού μετρᾶ τό ὀρθόδοξο φρόνημα κάθε χριστιανοῦ, πόσο μᾶλλον τῶν ἰθυνόντων (ἀποστόλων, διδασκάλων, ἐπισκόπων), ἄν στοιχεῖται μέ τήν ἁγία Γραφή καί τήν ἱερά παράδοση, δηλαδή μέ τούς ἱερούς κανόνες τῶν ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἄν παρατηρηθεῖ ἀπόκλιση ἀπό τήν παραδοθείσα Πίστη, δηλαδή πλάνη, σχίσμα, αἵρεση πού προσβάλλουν τό πατροπαράδοτο σέβας, ἐπιλαμβάνεται τοῦ θέματος ἡ Ἐκκλησία, ἐξετάζει καί μετρᾶ ἀναλόγως πόσο ὀρθοπραγεῖ ὁ χριστιανός καί κυρίως ὁ ὑπεύθυνος προϊστάμενος.
Συνεπῶς ἡ ἀσυμφωνία ὁποιουδήποτε μέλους τῆς Ἐκκλησίας (φυσικά καί ἠμῶν τῶν ἱερέων) μέ ἀποφάσεις, διδαχές καί πράξεις τῶν ἱεραρχῶν, λαμβάνεται πολύ σοβαρά ὑπόψιν, ὅταν διατυπώνεται σαφῶς καί καταγγελτικά. Τότε καί πάλι ὑπάρχει “ὀρθοδοξόμετρο” τῆς ἐκφραζόμενης καταγγελίας. Δέν περιφρονεῖται ἀπό τήν Ἐκκλησία οὔτε πετιέται στό καλάθι τῶν ἀχρήστων κρινόμενη ὅτι προέρχεται ἀπό “σούπερ” ἤ “πλέον ὀρθοδόξους”. Κανέναν δέν περιφρονεῖ ἡ ἁγία Ἐκκλησία κατά τά πρότυπα τοῦ Κυρίου. Ἐφόσον ἡ καταγγελία εἶναι σύννομη μέ τούς ἱερούς κανόνες, κρίνεται ὡς δίκαια ἀπό τήν ἐκκλησιαστική δικαιοσύνη, καί νουθετεῖται ἤ ἐν τέλει τιμωρεῖται ὁ ἱεράρχης πού αἱρετίζει.
Ἡ ἐφαρμογή τῶν νόμων καί τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας δέν ἀποτελεῖ γιά τόν χριστιανό μία ξερή προσήλωση στό γράμμα αὐτῶν, ἀλλά βιωματική προσέγγιση καί ἐνεργοποίηση τῆς θείας Χάριτος. Παραδείγματος χάριν, τό “ἄνοιγμα” πρός τούς αἱρετικούς, ἡ ἱεραποστολή στούς ἄθεους, δέν εἶναι νοητική διεργασία τοῦ πεπερασμένου συνειδησιακοῦ κόσμου, ἀλλά κένωση τοῦ μικρόκοσμου (ἡ λέξη χρησιμοποιεῖται εἰρωνικά ἀπό τόν σχολιαστή) πού μέσα σέ αὐτόν συντελεῖται τό μυστήριο τῆς μέθεξης. “Ἰδού γάρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστι” (Λκ. ιζ΄ 21). Ὁ μικρόκοσμος εἶναι τό θεραπευτήριο τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ συνανθρώπου. “Ἡ Γαλιλαία μέσα μας” κατά τήν πρόσφατη δήλωση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου. Ὁ πλήρης χάριτος συνειδητός χωροχρόνος. Ἐκεῖ κατοικεῖ ἡ θεία Χάρις, αὐτόν τόν τόπο ζητᾷ ἀίδιος: «Υἱέ μου, δός μοι σήν καρδίαν» (Πάρ. κγ’ 26).
Ὁ κενός μικρόκοσμος, ὁ ἄδειος ἀπό τά γνωρίσματα τῆς θείας Χάριτος, εἶναι α-συνειδησιακός τροφέας τοῦ ἐγωπαθοῦς Εἶναι. Πρόκειται γιά ἀσθενικό δαιμονόπληκτο ὑποχείριο ἀπό τήν καρδιά τοῦ ὁποίου ἐκπορεύονται ὅλα τά ἀλλότρια τῆς κτηνώδους μονωτικῆς ἀπολυταρχίας (“ἐκ γάρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι” Ματθ. ιε΄ 19).
Ἄν πρότυπο δέν εἶναι ἡ κένωση τοῦ Λόγου πού ταπεινώθηκε ἕως σταυρικοῦ θανάτου, ἄν ἐντός ἠμῶν δέν πραγματώνεται ἡ ὀντολογική θεώρηση τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι δυνατόν νά συμβεῖ ἀληθινή θυσιαστική δωρεά στό συνάνθρωπο κατά τά μέτρα τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων. Τό “ὀρθοδοξόμετρο” τῆς πνευματικῆς κατάστασης, δηλαδή ἡ ζώσα πίστη στήν ἀποκεκαλυμμένη Ἀλήθεια, εἶναι τό δεδομένο τῆς ἀκραιφνοῦς θεολογίας πού ὁρίζει τήν δοτικότητα στήν κοινωνία (“ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα” Β΄ Κορ. δ΄ 13) . Γιατί ἀληθινή Πίστη εἶναι ἡ ὀρθή γνώση τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὀρθή βίωση. Ὁ ἅγιος ὡς ἑτερόφωτος φωτίζεται καί φωτίζει. Ἀγαπᾶ ὁλοκληρωτικά καί θεϊκά. Φλέγεται ἀπό τόν καημό γιά τή σωτηρία τοῦ ἄλλου καί τοῦ προσφέρει τή μόνη ὁδό Σωτηρίας. Τήν Ὀρθοδοξία! Αὐτήν τή σωτηρία βιώνει ὁ ἴδιος, αὐτήν γνωρίζει, αὐτήν βιωματικά διαφημίζει.
Ὁ αἱρετικός οἰκουμενιστής ὡς ἐωσφοριστής καί αὐτοσκοτιστής ζεῖ στίς σκιές ὡς “καθήμενος ἐν σκότει καί σκιά θανάτου” (Ματθ. δ΄ 16) καί δραστηριοποιεῖται οὐμανιστικά μέν, πλήν ὅμως σκοταδιστικά. Δέν προσφέρει τόν Χριστό ἀλλά τό “Ἐγώ”, δέν συμπεριφέρεται ἀποστολικά γενόμενος θέατρο στόν κόσμο (“ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις” Α΄ Κορ. δ΄ 9), ἀλλά ἐξόφθαλμα προαγωγικά στήν ἀπώλεια. Ἀδυνατεῖ νά θυσιαστεῖ γιά τόν Χριστό, ἐπειδή τοῦ εἶναι ἄγνωστος. Ἐμφορεῖται ἀπό δαιμονική ἡδυπαθῆ αὐταρέσκεια, μέ ἄγνωστες καταστροφικές συνέπειες γιά τόν ἴδιο καί γιά ὅσους παρασύρει. Δέν ἑλκύει στόν Χριστό ἀλλά στόν ἄρχοντα τοῦ σκότους πού ζεῖ καί διακονεῖ. Δέν εἶναι ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά τῆς δολιοφθορᾶς τῆς Κόλασης, τοῦ ἀνείπωτου χώρου τοῦ “κλαυθμοῦ καί τοῦ τριγμοῦ τῶν ὀδόντων” (Μάτθ. ιγ΄ 50). Ἱεράρχης τῆς ἀποστασίας πού ἐμφορεῖται ἀπό τό πνεῦμα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, τῆς ἀποστατικῆς τυραννίδας.
Ὁ “μετανεωτερικός” ἄνθρωπος πού δυσκολεύεται νά κατανοήσει τήν εὐαγγελική ἀλήθεια δέν παύει νά εἶναι ὁ μεταπτωτικός πού γι’ αὐτόν σταυρώθηκε ὁ Χριστός, ἐν πολλοῖς ἕρμαιο τοῦ Σατανᾶ. Θά εἶναι κρῖμα νά μήν προσπαθήσουμε συμφώνως τῆς ἐντολῆς τοῦ Κυρίου νά τόν κατηχήσουμε Ὀρθόδοξα βοηθώντας τον νά γνωρίσει τόν Κύριο. Ἡ τραγικότητα τῶν οἰκουμενιστῶν καί αὐτό τούς διακρίνει ἀπό τούς ὀρθοδόξους ἱεραποστόλους, εἶναι ὅτι διαφοροποιώντας, ἐκμοντερνίζοντας τά μέσα τῆς διδασκαλίας, δέ μένουν ἐκεῖ. Μειώνουν τόν Χριστό, τόν διαστρεβλώνουν, τόν παραχαράσσουν μέ τρόπο ὥστε ἡ ἀπροϋπόθετη ἀφαιρετική διαδικασία στόν τρόπο μετάδοσης ἐπεκτείνεται στήν οὐσία τῆς Πίστης. Ἕνας ἀλλοιωμένος Χριστός εἶναι ὁ Ἀντίχριστος!
Στά παραδείγματα τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί τοῦ ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, πού τόσο ἄξεστα χρησιμοποιεῖ ὁ σχολιαστής, γίνεται φανερό πώς ἀφήνεται ἀναλλοίωτος ὁ Χριστός πού μέ ἀφάνταστες στερήσεις διανέμεται στά ἔθνη ἀπό τούς ἁγίους (“Ἰησούς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» Ἑβραίους ιγ΄ 8)· ὁμολογουμένως, εἶναι σχεδόν ἀδύνατον νά κατανοηθεῖ αὐτό ἀπό μιά σκέψη - θῦμα τῆς οἰκουμενιστικῆς πάμπλουτης καί πολυδάπανης προπαγάνδας.
Δέν ἔχουμε συνεπῶς ἁπλά μία μετάλλαξη τοῦ τρόπου κηρύγματος ἤ νεωτερισμούς στήν μέθοδο προσέγγισης τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀλλά ἀλλοίωση τῆς δομῆς τῆς Ἐκκλησίας προσβάλλοντας τά βασικά δόγματα. Τό Τριαδολογικό καί τό Χριστολογικό. Τό ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς προσβολῆς ἔγινε σαφές στίς αἱρετικές ἀποφάσεις τῆς λῃστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης, τόν Ἰούνιο τοῦ 2016. Ἡ ἀλλοίωση τῶν δογμάτων ἔφερε τό χαοτικό ἀποτέλεσμα τῆς ἀλλαγῆς τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας. Ὑπῆρξε ἀνατροπή στή ζωή τῆς ἐκκλησίας ὅπου συνέβη ἡ καθολική ἐπικράτηση τῆς πλάνης. Οἱ προσκυνητές τῆς ψευδοσυνόδου ἀπέμειναν ἀποκομμένοι ἀπό τήν εὐλογία τῶν ἁγίων Πατέρων. Ἐρημωμένοι θολολογοῦν ἀναζητώντας διακαῶς θιασῶτες τῆς αἱρέσεως στά κουφάρια τῆς ἀποκαμωμένης ἀγαπολογίας τους. Εἶναι ἀξιοθρήνητοι.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προσβλητικό ποίημα για τη Σημαία μας σε παιδάκι νηπιαγωγείου στη Δράμα!

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης         Ἔχει μεγάλη εὐθύνη ἡ ἑλληνική πολιτεία πού ἀφαίρεσε ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας τή λέξη “Ἐθνική”. Εἶναι κοινή διαπίστωση πιά πώς μέ τό πέρασμα τῶν χρόνων ἔχει χαραχτεῖ μία ἀντιεθνική καί ἀντιχριστιανική ἀγωγή στό δημόσιο σχολεῖο. Ὁ Ἐθνικός ὕμνος, Ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ ἑορτή τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν, ἡ πρωινή προσευχή, ὁ ἁγιασμός τῆς νέας σχολικῆς περιόδου, τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, τό μάθημα τῆς Ἱστορίας, ὅλα βρίσκονται σέ κρίση καί ἀμφισβήτηση ἀπό τά νέα προγράμματα σπουδῶν καί τήν ἀθεϊστική νοοτροπία τῶν ἰθυνόντων. Ἄν προστεθεῖ στό νοσηρό περιβάλλον τοῦ σχολείου καί ἡ ἀλόγιστη, ἑωσφορική καί νεοταξική προπαγάνδα ὑπέρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἔχουμε ἕνα ἐκρηκτικό μίγμα. Στίς χρωματικές ἀποχρώσεις τῶν gay pride πού ἐμπνέονται ἀπό τό παρδαλό δαιμόνιο τῆς βρωμερῆς ἁμαρτίας, παραπέμπει ἀκόμα καί αὐτό τό ἀπίστευτο περιστατικό σέ νηπιαγωγεῖο τῆς Δράμας. Ἀνακάλυψα αὐτήν τήν εἴδηση σέ προσωπικό λογαριασμό χρήστη στό facebook καί σᾶς τήν παραθέτω. Δεῖτε καί καμαρῶστε...

ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ: Ένοχος για Σχίσμα ο π. Νικόλαος Μανώλης - Παραπέμπεται στο συνοδικό δικαστήριο

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Ὁμόφωνα τὸ καταγέλαστο ἐπισκοπικὸ δικαστήριο τῆς μοχθηρᾶς μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ἀπεφάσισε πὼς ὁ γράφων, π. Νικόλαος Μανώλης, εἶναι ἔνοχος γιὰ τὰ ἀδικήματα τοῦ σχίσματος, τῆς ἀπείθειας καὶ καταφρόνηση τῆς προϊσταμένης του ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς, τοῦ σκανδαλισμοῦ τῶν πιστῶν, τῆς ἐξύβρισης καὶ τῆς συκοφαντίας.

Η ποταπή ροχάλα της Τατιάνας στο συλλαλητήριο μας [ΒΙΝΤΕΟ] - Ανοιχτή επιστολή στον Ιβάν Σαββίδη

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Ξεβράκωμα πραγματικὸ στὴν ἐκπομπὴ ΤΑΤΙΑΝΑ live, τοῦ Ε καναλιοῦ τοῦ Ἰβὰν Σαββίδη. Ἡ σαχλαμάρα καὶ ἡ ἀηδία μαζί. Τὸ ρεζιλίκι τῶν χειροκροτημάτων, ἄμυαλων μισθοφόρων, ὑβριστῶν καὶ χλευαστῶν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς φιλτάτης μας Μακεδονίας. Τώρα ποὺ ὁ πόνος μᾶς ἔχει κυριεύσει ὅλους γιὰ τὴν προδιαγεγραμένη προδοσία τῶν κυβερνώντων γιὰ τὸ ἱερὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, μία ἡ Τατιάνα ποὺ δὲ σέβεται τὴν ἡλικία της, δὲ σέβεται τοὺς τηλεθεατὲς της, δὲ σέβεται τὴ δουλειά της, παίζει μὲ τὶς ἀντοχὲς μας, καὶ μία ἡ Λίλα, μὲ τὰ παρτσακλά της ἀστεία ποὺ ἐξέπεμπαν βρῶμα ἀπὸ τὸ κανάλι. Παρακατιανὲς καὶ χαμερπὲς εἰκόνες ποὺ προκαλοῦν.  Ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἰβὰν Σαββίδη ποὺ ἀκολουθεῖ θὰ ἔχει ἀποτέλεσμα, ἐλπίζουμε… Ἂς πιέσει καὶ κάθε συνειδητοποιημένος ΠΑΟΚτσής...