Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αριστείδης Δασκαλάκης, Η ζώσα Εκκλησία

 
Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης
Ἡ ἀτολμία τῆς διοικοῦσας Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ διπλωματία (ἤτοι ὑποκρισία), προκαλοῦν τὴν κοινωνικὴ ὀργὴ καὶ ἀγανάκτηση. Τὴ στιγμὴ ποὺ τὸ πολιτικὸ κατεστημένο ὁδηγεῖ τὸ λαϊκὸ αἴσθημα στὰ ὅρια του προδίδοντας τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια του, ἡ Ἐκκλησία ἐμφανίζεται κατώτερη τῶν περιστάσεων. Ἱεράρχες ποὺ δὲν τιμοῦν τὴν ἱερὰ παρακαταθήκη, συριζαῖοι ἐπίσκοποι τῆς κακιᾶς ὥρας, ἐπιδίδονται οἱ δυστυχεῖς σὲ ξεδιάντροπα αὐτο-εξυπηρετικὲς πράξεις, διαδραματίζοντας ρόλο ὑποτέλειας στὰ κελεύσματα ἀνθελληνικῶν συστημάτων. Στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ φανερώνεται ἡ πικρία καὶ αμφισβήτισή μας πρὸς τὴν πάλαι ποτὲ θεοφώτιστη ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση. 


Η ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
(ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Π.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ)
Χαίρετε εν Κυρίω, αγαπητοί μου αδελφοί,
Τώρα που σιγά-σιγά καταλαγιάζει ο κουρνιαχτός του μεγάλου - των απανταχού Ελλήνων - συλλαλητηρίου, τώρα που τα πνεύματα ηρεμούν και ειρηνεύουν απ’ την έξαρση των ημερών, τώρα που η οργή από τις προσβολές των εγκάθετων καταλαγιάζει, νομίζω ότι μπορούμε πια (ανακεφαλαιώνοντας τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, συνδυάζοντάς τα και με τα γεγονότα των τελευταίων ετών και με δάνειο απ’ την νεότερη Ρώσικη εκκλησιαστική ιστορία), να συνοψίσουμε με νηφάλιο πλέον νου και να δώσουμε ένα προφανή χαρακτήρα της προσωπικότητας και του χαρακτήρα της διοικούσας Εκκλησίας της πατρίδος μας σήμερα.
Βλέπουμε εδώ και καιρό, ένα “φλερτ” της ιεραρχίας μας με τις αιρέσεις της Δύσης. Μια προσπάθεια πολλές φορές “δικής μας” προσέγγισης -πέρα από απλή ανταπόκριση στις εκκλήσεις των Δυτικών – για ένωση ή μάλλον για δική μας ενσωμάτωση στις αιρετικές οργανώσεις της Δύσης που αυτοαποκαλούνται “εκκλησίες”. Ένα υπερβάλλοντα ζήλο να προσπεράσουμε σε “ποιότητα” και ποσότητα την λεγόμενη αιρετική και διαβολική “αγαπολογία” των Δυτικών –μέσα στο Διαφωτισμό και τις σταυροφορίες εμποτισμένων – αιρέσεων.
Πέρα απ’ τη πολυετή συμμετοχή μας σε όχι επί ίσοις όροις “διαλόγους”, που δεν αποσκοπεί στην αποκάλυψη της μόνης ζώσας Αλήθειας όπως αυτή αποκαλύφθηκε απ’ τον Κύριο και βιώθηκε κι αναλύθηκε απ’ τους αγίους Πατέρες της ορθοδοξίας μας, αλλά στην ενσωμάτωση των παπικών και προτεσταντικών δοξασιών κι αιρέσεων στην πίστη μας.
Δηλαδή δεχόμαστε τα λασπόνερα στο γάργαρο νερό του δοχείου της πίστης μας.
Σεβαστή ιεραρχία του σήμερα,
στο μεγαλύτερο αντιπροσωπευτικό κομμάτι σου έχεις να διανύσεις ή μάλλον ν’ ανέβεις πολλά-πολλά χιλιόμετρα και σκαλοπάτια ακόμα, για να φτάσεις το υποπόδιο του Γερμανού Καραβαγγέλη, του Παλαιών Πατρών Γερμανού, του Γρηγορίου του Ε´, του Χρυσόστομου Καλαφάτη, του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη, του Αγίου μακαριστού Δεσπότη Σισανίου – Σιατίστης Αντωνίου, του ασυμβίβαστου μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ……..
Το ορθόδοξο βίωμα και το ομολογιακό πνεύμα, έχει αντικατασταθεί από κούφιες θεολογικές σπουδές, ημερίδες και φροντιστήρια πλύσης εγκεφάλου στην πλάνη και αίρεση, συνεδριάσεις και γεύματα κεκλεισμένων των θυρών για τους πραγματικούς ορθοδόξους, ενώ διάπλατα ανοιχτών για τους αιρετικούς, κρυφού περιεχομένου συναντήσεις με τους άθεους και πατριδομάχους πολιτικούς.
Αδέλφια Έλληνες υπηρετούντες τα συμφέροντα της πατρίδος και της Πατρώας πίστης,
μπορεί τόσα χρόνια να μην καταλαβαίναμε τι επιτελείται στους χώρους της διοικούσας εκκλησίας, γιατί θεωρούσαμε ότι τα του δόγματος ανήκουν στο ράσο.
ΟΧΙ!!!
Βοούν οι Άγιοι Πατέρες της ορθοδοξίας πως, και ο τελευταίος τροχός της αμάξης έχει ευθύνη.
Παρ’ όλα αυτά, τουλάχιστον καταλαβαίνουμε απ’ τα πιο γήινα. Την επί της γης πατρίδας μας. Την Ελλάδα μας. Τώρα που βλέπουμε ότι την Κυριακή του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης, ιερείς μητροπόλεων, δεν τόλμησαν να αναφέρουν τίποτα για την πατρίδα και τη Μακεδονία μας και να σηκώσουν λάβαρα μέσα στις εκκλησιές και αρχιερείς αν και υπηρετούντες μητροπόλεις της Μακεδονίας και περιφερειακά μάλιστα της Θεσσαλονίκης, “παιδιά” του μακαριστού Παντελεήμονος Χρυσοφάκη, δεν εμφανίστηκαν στην εξέδρα του συλλαλητηρίου (απαγορεύοντας στους ιερείς τους να μιλήσουν στον λαό ή να συμμετάσχουν), κάνοντας αμαρτωλή και προδοτική υπακοή στη γραμμή της αρχιεπισκοπής αλλά και του Οικουμενικού Πατριαρχείου (που θεωρεί χρέος την υποταγή στην αίρεση και γυρίζει την πλάτη στον Ελληνισμό), το οποίο είναι παραδομένο σε ένα αλισβερίσι διπλωματίας και ανταλλαγμάτων.
ΝΤΡΟΠΗ! Δεν μιλάτε εσείς;
Τα μνήματα θα μιλήσουν. Οι κεκοιμημένοι αρχιερείς, που αγωνίστηκαν για Πίστη και Πατρίδα, οι πεσόντες των αγώνων του Έθνους θα κραυγάσουν με μένος εναντίον σας.
Αδελφοί μου,
τώρα βλέπουμε, εάν δεν καταλαβαίνουμε τα του δόγματος αλλά καταλαβαίνουμε σίγουρα τα της πατρίδος και ιστορίας, γιατί μ’ αυτά μπολιαστήκαμε, ότι η διοικούσα εκκλησία εξυπηρετεί, κάτι πέρα απ’ την Ελλάδα, πέρα απ’ την Πίστη.
Στην καλύτερη των περιπτώσεων έχει παραδοθεί σε ένα κούφιο παιχνίδι διπλωματίας και οχλαγωγίας (και όχι ομολογίας).
Στην χειρότερη, συμπράττει εκουσίως ή ακουσίως - δείχνοντας αυτή την καταραμένη ψευτονηφαλιότητα, - στην προδοσία του έθνους. Ελπίζω όχι το δεύτερο.
Πάντως σίγουρα αποπνέει, ένα άρωμα υποταγής στην οποιαδήποτε τάξη πραγμάτων, όπως κάποτε η Ζώσα Εκκλησία της πάλαι ποτέ Σοβιετίας, που έκλινε κεφαλή και γόνυ, μπροστά στον οδοστρωτήρα του σοβιετικού κομουνισμού.
Και δημιούργησε πλήθος μαρτύρων αλλά και μεγάλων αγίων της Ρωσικής διασποράς.
Τι μπορεί εξάλλου να είναι μια ιεραρχία που προσκυνά αιρετικούς και διώκει ορθοδόξους;
Τι μπορεί να είναι μια ιεραρχία που η κεφαλή της ευλογεί τον εχθρό των ορθοδόξων κι Ελλήνων τον Τούρκο Σουλτάνο, κι αυτή δεν αντιδρά;
Tι μπορεί να είναι μια ιεραρχία που δεν ξεσηκώνει τον λαό υπέρ της Μακεδονίας αλλά τον υπνωτίζει;
Τι μπορεί να είναι μια ιεραρχία που συνομιλεί με τη γλώσσα της διπλωματίας και φλερτάρει μέσα από ανίερες συμμαχίες, με την Θεομάχο και πατριδομάχο πολιτική ηγεσία;
Μια τέτοια ιεραρχία μόνο των συσσιτίων στον κυνηγημένο Έλληνα και όχι του αγώνα, της θυσίας και της ομολογίας είναι μια νέα ζώσα εκκλησία.
Είστε καταδικασμένοι πλέον στη συνείδηση του λαού ως υπηρετούντες όχι πατρίδα και πίστη αλλά τα οφίτσιά σας και την ξεβαμμένη αίγλη σας.
Εν κατακλείδι ένα συμπέρασμα βγαίνει. Ότι ο λαός πέρα από κόμματα, οργανώσεις, λέσχες, διοικούσα εκκλησία, κατέχει τη δύναμη της ανατροπής. Οδοδείκτης, οι θιασώτες των αγώνων του Έθνους αλλά και της Πίστεως. Τα τάγματα των εθνομαρτύρων και των οσιομαρτύρων.
Καταλήγω με μια φράση του αγίου, μακαριστού γέροντός μας, πατρός Αθανασίου Μυτιλιναίου.
“Νὰ ΄μαστε ξυπνητοὶ ἄνθρωποι, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ προστατέψουμε τὸν ἑαυτό μας. Διότι σήμερα, δὲν σᾶς προστατεύουν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι τεταγμένοι γιὰ νὰ σᾶς προστατέψουν.”
Ας πρεσβεύει στον Κύριο, για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας εκεί πάνω, στις ουράνιες μονές.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προσβλητικό ποίημα για τη Σημαία μας σε παιδάκι νηπιαγωγείου στη Δράμα!

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης         Ἔχει μεγάλη εὐθύνη ἡ ἑλληνική πολιτεία πού ἀφαίρεσε ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας τή λέξη “Ἐθνική”. Εἶναι κοινή διαπίστωση πιά πώς μέ τό πέρασμα τῶν χρόνων ἔχει χαραχτεῖ μία ἀντιεθνική καί ἀντιχριστιανική ἀγωγή στό δημόσιο σχολεῖο. Ὁ Ἐθνικός ὕμνος, Ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ ἑορτή τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν, ἡ πρωινή προσευχή, ὁ ἁγιασμός τῆς νέας σχολικῆς περιόδου, τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, τό μάθημα τῆς Ἱστορίας, ὅλα βρίσκονται σέ κρίση καί ἀμφισβήτηση ἀπό τά νέα προγράμματα σπουδῶν καί τήν ἀθεϊστική νοοτροπία τῶν ἰθυνόντων. Ἄν προστεθεῖ στό νοσηρό περιβάλλον τοῦ σχολείου καί ἡ ἀλόγιστη, ἑωσφορική καί νεοταξική προπαγάνδα ὑπέρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἔχουμε ἕνα ἐκρηκτικό μίγμα. Στίς χρωματικές ἀποχρώσεις τῶν gay pride πού ἐμπνέονται ἀπό τό παρδαλό δαιμόνιο τῆς βρωμερῆς ἁμαρτίας, παραπέμπει ἀκόμα καί αὐτό τό ἀπίστευτο περιστατικό σέ νηπιαγωγεῖο τῆς Δράμας. Ἀνακάλυψα αὐτήν τήν εἴδηση σέ προσωπικό λογαριασμό χρήστη στό facebook καί σᾶς τήν παραθέτω. Δεῖτε καί καμαρῶστε...

ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ: Ένοχος για Σχίσμα ο π. Νικόλαος Μανώλης - Παραπέμπεται στο συνοδικό δικαστήριο

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Ὁμόφωνα τὸ καταγέλαστο ἐπισκοπικὸ δικαστήριο τῆς μοχθηρᾶς μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ἀπεφάσισε πὼς ὁ γράφων, π. Νικόλαος Μανώλης, εἶναι ἔνοχος γιὰ τὰ ἀδικήματα τοῦ σχίσματος, τῆς ἀπείθειας καὶ καταφρόνηση τῆς προϊσταμένης του ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς, τοῦ σκανδαλισμοῦ τῶν πιστῶν, τῆς ἐξύβρισης καὶ τῆς συκοφαντίας.

Θεολογική Ημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ δύο χρόνια μετά", ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΦΙΣΑ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης Σᾶς παρουσιάζω τό Δελτίο Τύπου, τήν ἀφίσα καί τό πρόγραμμα τῆς Ἡμερίδας πού διοργανώνουν τά τέσσερα ἀγωνιστικά σωματεῖα μας γιά τήν Ὀρθοδοξία, τήν ψευδο - σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου καί τήν Ὀρθόδοξη Ἀντίσταση (διακοπή μνημοσύνου - ἀποτείχιση). Ἡ ἡμερίδα θά πραγματοποιηθεῖ τό Σάββατο 16 Ἰουνίου 2018 στό Grand Hotel Palace καί θά δώσει ἀπαντήσεις στόν πιστό λαό, πού ἀγωνιᾶ γιά τήν κατάσταση τῆς Ἐκκλησίας.