Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Δαιμονόπληκτες οικογένειες - Γραπτό Κήρυγμα (Κυριακή Ε' Ματθαίου)

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης
Για τον "Στύλο Ορθοδοξίας" (Ιούνιος 2016, αρ.φ. 179)
Δαιμονόπληκτες Οικογένειες
Η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων χαρακτηρίζει την εποχή και τον κόσμο που ζούμε και οφείλεται στη μεγάλη ακαταστασία που υπάρχει μέσα στη ψυχή μας, ακόμα και μέσα στα σπίτια μας, στις ίδιες μας τις οικογένειες. Δυστυχώς οι γονείς δεν επικοινωνούν με τα παιδιά τους, οι σύζυγοι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, το σόι είναι χωρισμένο, διαλυμένο. Δεν γνωρίζουμε τους συγγενείς μας, παρά μόνο τους κοντινούς και ίσως κανέναν παραπέρα.
Είμαστε χωρισμένοι, δεν υπάρχει επαφή, δεν υπάρχει σύμπνοια. Δεν υπάρχουν κοινά πιστεύω. Συναντάμε διαρκώς δράματα στην εποχή μας. Οικογένειες ελληνικές, χριστιανικές, φωτισμένες και βαπτισμένες, αλλά δαιμονόπληκτες! Αυτό συμβαίνει, όταν μέσα στα σπίτια μας δεν επικρατεί αγάπη. Όταν επικρατεί χάος στη σχέση των συζύγων. Όταν ένας στους τέσσερις γάμους διαλύεται και μάλιστα πολύ σύντομα, στον πρώτο χρόνο.
Στα κατηχητικά μας σχολεία συναντούμε πολλά παιδιά από χωρισμένες οικογένειες. Πως να διδάξει ο κατηχητής τη συμπεριφορά μέσα στην οικογένεια, όταν τα παιδιά αυτά ζουν δράματα στο σπίτι; Όταν έχουν βιώσει ξυλοδαρμούς, βρισιές, δικαστήρια και διαζύγια σε κρίσιμες στιγμές της ζωής τους; Είναι παιδιά που βίωσαν φασαρίες είτε μικρά είτε μεγαλώνοντας, μπαίνοντας στην εφηβεία ενώ προετοιμάζονται για πανελλαδικές εξετάσεις. Δεν ξέρουν τι θα πει στήριξη από την οικογένεια. Ως αποτέλεσμα των βιωμάτων τους, δεν ξέρουν πως να συμπεριφερθούν. Φέρονται σαν αλλοπρόσαλλα και χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη.
Αδελφοί μου, σε ένα διαζύγιο δε φταίει μόνο ο ένας. Πάντα φταίνε και οι δύο σύζυγοι. Τα θύματα όμως πάντα είναι τα παιδιά. Κι έτσι βλέπουμε ότι τα νέα παιδιά που πέφτουν στα ναρκωτικά, στην πλειοψηφία τους είναι παιδιά διαζυγίων. Παιδιά διαλυμένων οικογενειών η παιδιά που στερούνται την αγάπη και την επικοινωνία μέσα στην οικογένειά τους.
Βλέπετε η εποχή μας έχει πολλούς δαιμονισμένους ανθρώπους. Λείπει η αγάπη, η σύνεση, ο σεβασμός, η ευλάβεια. Μας λείπει η Πίστη και η προσευχή. Τίποτα δεν κάνουμε για τη ψυχή μας. Είμαστε εκτός πνευματικής κατάστασης. Πρέπει να βρούμε τον δρόμο εκείνον, που θα μας οδηγήσει στην μετάνοια. Στην προσωπική μετάνοια, πηγαίνοντας στο πετραχήλι του πνευματικού και ζητώντας το έλεος του Θεού, αλλά και στην οικογενειακή μετάνοια. Να ζητούμε συγγνώμη από την οικογένειά μας, ο ένας από τον άλλον. Και οι γονείς από τα παιδιά μας να ζητούμε συγγνώμη, όταν δεν τα συμπεριφερόμαστε καλά.
Μέσα στις οικογένειες πάντα θα υπάρχουν καβγάδες. Φροντίζει ο διάβολος γι’ αυτό. Όμως, ευλογημένη οικογένεια ξέρετε ποιά είναι; Όταν συμβεί να μαλώσουμε, να υπάρχει ο ζήλος ποιός θα βάλει πρώτος μετάνοια στον άλλον! Γιατί οι λέξεις «συγγνώμη» και «συγχώρεσε με» τελειώνουν τους καβγάδες. Δε μπορεί να λεγόμαστε Χριστιανοί και να είμαστε τόσο σκληροί άνθρωποι. Να μαλώνουμε και να μη μιλάμε για μέρες με την οικογένειά μας.
Σας παρακαλώ ευλογημένοι μου Χριστιανοί, να κάνετε πράξη το «ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών», που λέτε κάθε βράδυ στην προσευχή σας πριν κοιμηθείτε. Συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας Θεέ μου, όπως κι εμείς έχουμε συγχωρήσει τους χρεώστες μας.
Ευλογημένοι μου Χριστιανοί, αγωνιστείτε να βιώσετε Χριστό. Να λυτρωθείτε από τις αδυναμίες σας, τα πάθη σας και τις αμαρτίες σας. Όλοι να προστρέχουμε στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Να ζητάμε το έλεος του Θεού. Γιατί το έλεός Του είναι άπειρο, δεν εξαντλείται ποτέ. Όπως, όταν από μία λαμπάδα που ανάβει στο μανουάλι, ανάβεις εκατό κεριά και από τη λαμπάδα δε θα μειωθεί το φως της, έτσι και το φως του Θεού δε μειώνεται. Για όλους μας έχει, αρκεί να ζητήσουμε το έλεός Του και θα δείτε τη ζωή σας από σήμερα να αλλάζει και να γίνεται καλύτερη. Κι εσείς θα γίνετε πιο όμορφοι, σαν χαρακτήρες και σαν προσωπικότητες. Έτσι θα ελκύετε τα παιδιά σας, τη γυναίκα σας, τον άνδρα σας και θα γίνετε μία αγαπημένη οικογένεια.
Αυτό είναι το μεγάλο γεγονός, το μεγάλο μυστικό της ζωής. Να έχετε μία οικογένεια αγαπημένη. Μαζί εδώ, μαζί και στον Παράδεισο. Είναι ανούσιο ο ένας σύζυγος να είναι άγιος και να έχει τον άλλον παραπεταμένο και να βγει ηττημένος. Θέλω να σας βλέπω αγαπημένους εδώ, θέλω μαζί να μπείτε στον Παράδεισο.
Αγωνιστείτε αδελφοί μου.  Ο Θεός θέλει λίγα από εσάς.  Μία τόση δα μικρή κίνηση, ένα ευρώ προσπάθεια θα κάνουμε εμείς, πολλά τσουβάλια λίρες θα μας χαρίσει ο Θεός. Αυτή είναι η ευλογία Του. Να ακούτε, να προσεύχεστε και να είστε συνετοί και όμορφοι χαρακτήρες.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το άρθρο της Τετάρτης: Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης* Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Δε μου αξίζει τόση αγάπη από όλους σας! Σας ευχαριστώ!

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Απαντώ στους εκατοντάδες φίλους μου που τη σημερινή ημέρα των γενεθλίων μου, μου εύχονται εκ καρδίας με προσωπικά μηνύματα κ.α., δι όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αν και δεν πιστεύω στην εορτή των γενεθλίων καθώς τη θεωρώ και είναι ξενόφερτη, δεν μπορώ όμως να μην συγκινηθώ από την αγάπη όλων σας που βρήκατε την ευκαιρία να μου την εκφράσετε. Να χετε την ευχή μου, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές[1]

«Eἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας»[2](Εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν σαρκικότητα αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων καὶ εἶπε· “δὲν θὰ παραμείνη πλέον τὸ πνεῦμα μου στοὺς ἀνθρώπους τούτους, διότι κυριαρχοῦνται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ σαρκικὰ φρονήματα).         Βρώμικα παιχνίδια παίζονται πίσω ἀπὸ τὰ λεγόμενα φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας (Gay Pride).  Ἀποκαλύπτονται αἴσχη ποὺ δὲν ξανακούστηκαν  ἄλλοτε[3]. Πιὸ προδομένοι ἀπὸ ποτὲ αἰσθάνονται οἱ ἴδιοι οἱ ὁμοφυλόφιλοι ποὺ δὲν ἀναγνωρίζουν τίποτα κοινὸ μὲ τὴν διαφημιζόμενη προστυχιὰ καὶ πορνεία. Δὲν εἶναι δικαιώματα αὐτὰ ποὺ δῆθεν ὑπερασπίζονται τὰ νεοταξικὰ φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας· εἶναι ἡ βρωμιὰ τῆς ἀκολασίας φθονερῶν ἀνθρώπων, ποὺ ξεπηδᾶ καὶ θέλει νὰ μολύνει τὰ πάντα…