Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Η λέπρα της ψυχής, Ευαγγέλιο της Κυριακής ΙΒ' Λουκά - (Γραπτό Κήρυγμα)

εφημέριος του Ι.Ν. αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης
Για τον "Στύλο Ορθοδοξίας" (Δεκέμβριος 2015, αρ.φ. 173)
Ευαγγέλιο Κυριακής ΙΒ΄ Λουκά (των δέκα λεπρών) (Λουκ. ιζ  12-19)
Η λέπρα της ψυχής
Το Ιερό Ευαγγέλιο της Κυριακής ΙΒ΄ Λουκά, μας διηγείται ένα μοναδικό γεγονός αγαπητοί μου αδελφοί, τη θαυμαστή θεραπεία των δέκα λεπρών. Η φοβερά ασθένεια της λέπρας ταλάνισε τον κόσμο μέχρι τα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, συγκρίνει τη λέπρα του σώματος με την αμαρτία της ψυχής και βρίσκει ομοιότητες. Θα αναφερθώ σήμερα στις τρεις σημαντικότερες από αυτές για να δούμε ότι είναι πραγματικά συγκλονιστικό το να αντιληφθούμε πόσο ταιριάζει η φοβερή ασθένεια της λέπρας με την αμαρτία της ψυχής!

Ένα πρώτο και συγκριτικό στοιχείο είναι ο βασανισμός. Η λέπρα αδελφοί μου είναι μία φοβερή ασθένεια. Προκαλείται από ένα μικρόβιο και εξελίσσεται με βραδύ ρυθμό. Ο άνθρωπος αρχίζει σιγά – σιγά να βγάζει μικρά σπυράκια, ξεραίνεται το δέρμα του, παραμορφώνονται και σαπίζουν τα μέλη του. Μας λέγει το βιβλίο του Ιώβ, ότι εκείνος υποφέροντας από τη λέπρα, καθόταν επάνω στην κοπριά. Με μία κεραμίδα έξυνε το σάπιο δέρμα του και μαζί με το σάπιο δέρμα πέφτανε και σάρκες. Ο πιο ωραίος άνδρας, η πιο ωραία γυναίκα, χάνουν την ομορφιά τους από αυτήν την ασθένεια.
Κι όμως, λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αυτή η φρικτή ασθένεια δεν μπορεί σε τίποτα να προσεγγίσει τη φρικωδεστάτη ασθένεια της ψυχής που λέγεται αμαρτία. Αν είχαμε μάτια να δούμε την αμαρτία της ψυχής, δεν θα τολμούσαμε να σηκώσουμε βλέφαρο προς τον Θεό. Τόση θα ήταν η στενοχώρια μας, η θλίψη μας, η ντροπή μας, για το τι θα παρουσιάσουμε σε Εκείνον.
Βασανίζεται ο άνθρωπος που έχει λέπρα, υποφέρει. Είναι μία ασθένεια που οδήγησε πολλούς στον θάνατο. Ομοίως υποφέρει και ο άνθρωπος της αμαρτίας. Δεν μπορεί να κοιμηθεί, έχει άγχος και νομίζει ότι η κατάστασή του οφείλεται στα οικονομικά προβλήματα. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την κυριότερη αιτία που τον οδηγεί στην απόγνωση και στην απελπισία. Δεν μπορεί να σκεφτεί ότι το εσωτερικό αβάσταχτο βάρος που μας κάνει να μη θέλουμε να μιλήσουμε στον διπλανό μας, να μη θέλουμε να δούμε πρόσωπο ανθρώπου, είναι μία κατάσταση αμαρτίας που διακατέχει τον άνθρωπο. Η αμαρτία είναι αυτή που ταλανίζει όλους τους ανθρώπους και τους κάνει να υποφέρουν, όπως η λέπρα βασανίζει τους λεπρούς.
Ένα δεύτερο στοιχείο σύγκρισης και ομοιότητος της λέπρας με την αμαρτία, είναι η μεταδοτικότητα. Η λέπρα αδερφοί μου ήταν μία ιδιαίτερα μεταδοτική ασθένεια. Περισσότερο κι από τη φυματίωση περισσότερο κι από τον ιό της γρίπης. Βαριά ασθένεια που μεταδιδόταν πολύ εύκολα, με την αναπνοή. Γι’ αυτό τους λεπρούς συνήθως τους πήγαιναν σε απόμερα μέρη και σε ξερονήσια. Μάλιστα στο μεσαίωνα τους κρεμούσαν κουδούνια για να ακούν οι υγιείς ότι πλησιάζει λεπρός και να απομακρύνονται.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λοιπόν, αυτήν την ιδιαίτερη μεταδοτικότητα της ασθένειας που λέγεται λέπρα, την παρομοιάζει με τη μεταδοτικότητα της αμαρτίας. Η αμαρτία τόσο γρήγορα μεταδίδεται και στη σύγχρονη εποχή μάλιστα μεταδίδεται άμεσα, με τη μόδα, με την τηλεόραση, με τη διαφήμιση. Ανά πάσα στιγμή μία αμαρτωλή κατάσταση που συμβαίνει σε έναν τόπο, διαδίδεται σε σύντομο χρονικό διάστημα παντού και ελκύει τους ανθρώπους. Με αυτόν τον τρόπο διαδόθηκε π.χ. και η αμαρτωλή συνήθεια του καπνίσματος.
Ένα τρίτο τέλος, στοιχείο ομοιότητας της λέπρας με την αμαρτία είναι η συναίσθηση της ασθένειας. Οι λεπροί του Ευαγγελίου, γνώριζαν την αρρώστιά τους. Το εξαιρετικά μεγάλο θαύμα είναι ότι ενώ η λέπρα τότε δεν θεραπευόταν, τους δέκα λεπρούς τους είδε Ο Χριστός. Όταν του ζήτησαν να τους σώσει, δεν τους το αρνήθηκε. Τους κοίταξε με αγάπη και τους είπε να πάνε στους ιερείς στο ναό και να δείξουν τα πρόσωπά τους. Είχαν θεραπευτεί τελείως. Ξαφνικά! Επειδή γνώριζαν την αμαρτωλότητά τους, καθαρίστηκαν.
Ο αμαρτωλός αδελφοί μου, ο λεπρός στην ψυχή, αν κατανοήσει την αμαρτία του και ζητήσει εν μετανοία, το έλεος και τη συγχώρεση από τον Θεό, αμέσως θεραπεύεται.
Αυτό το βλέπουμε στο μυστήριο της εξομολόγησης. Έρχονται οι ψυχές και εξομολογούνται τις αμαρτίες. Με τη συγχωρητική ευχή καθαρίζουν και φεύγουν πετώντας. Σαν λευκά περιστέρια φεύγουν οι άνθρωποι που εξομολογούνται!
Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα είναι ευκαιρία να ζητήσουμε κι εμείς αυτό που ζήτησαν οι δέκα ασθενείς άνθρωποι της ευαγγελικής περικοπής: «Ιησού επιστάτα, ελέησον ημάς»! Κύριε Ιησού Χριστέ μας, συγχώρεσέ μας, δώσε μας την ίαση! Και θα μας γιατρέψει ο Κύριος, με την άπειρη αγάπη Του. Αμήν!