Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο άφρων πλούσιος και εμείς [ΒΙΝΤΕΟ & ΚΕΙΜΕΝΟ 2014]


Αναδημοσιεύουμε από το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" την παρούσα ανάρτηση με το περσινό κήρυγμα (2014) του π. Νικολάου Μανώλη εις την Θ΄ Κυριακή του Λουκά.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ (ΟΔΟΣ ΙΑΣΩΝΙΔΟΥ) ΤΗΣ Ι.Μ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Κυριακή Θ΄ Λουκά (23/11/2014) Παραβολή του Άφρονος Πλουσίου. Κήρυγμα πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη.

Ορισμένα από τα βασικά θέματα της ανάρτησης είναι τα εξής: Ο άφρων, ο ανόητος πλούσιος, πώς τον κορόιδεψε ο διάβολος, να απολαμβάνουμε τα πλούτη δια των αγαθοεργιών, να γίνουμε φτωχοί στο πνεύμα, πώς να κάνουμε σχέδια για το μέλλον, να ευχαριστούμε τον Θεό για όσα έχουμε, να κάνουμε υπομονή για όσα δεν έχουμε, ομολογία αρχιερέως για τον πάπα, ειδική αξία έχει το Ιερό Ευαγγέλιο στην εποχή μας
Στον Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονος Θεσ/νίκης (οδός Ιασωνίδου) όπου λειτούργησε την περασμένη Κυριακή 23/11/2014 (Κυριακή Θ΄ Λουκά) ο πρωτ. Νικόλαος Μανώλης, απολαύσαμε και σας αναμεταδίδουμε το κήρυγμά του (κείμενο και ηχητικό).
Μας ομιλεί για την παραβολή του άφρονος πλουσίου, του ανόητου πλουσίου δηλαδή.
Μας δίνει συνοπτικά κάποια στοιχεία από την ομιλία του Αγίου Μεγάλου Βασιλείου για τον άφρονα πλούσιο, την οποία αναλυτικά ακούσαμε στην καθιερωμένη συγκέντρωση του Σαββάτου, στις αίθουσες κατηχητικών της ενορία του Προφήτη Ηλία, όπου παρακολουθούμε την πατερική ερμηνεία των ιερών αναγνωσμάτων της Κυριακής (σε λίγες ημέρες θα αναρτήσουμε και το βίντεο αυτής της υπέροχης πατερικής ερμηνείας).
Συγκλονιστικό πράγματι στοιχείο της ομιλίας του Μ. Βασιλείου, είναι ότι την ώρα που ο ανόητος πλούσιος σχεδίαζε και αγωνιούσε πού θα αποθηκεύσει τα πλούτη του, ο Θεός έκανε άλλα σχέδια.
Τον κορόιδεψε ο διάβολος με τη σκέψη ότι θα ζήσει πολλά χρόνια.
Μας αναφέρει την παρότρυνση του πατρός Παϊσίου προς τους επισκέπτες του, πως αν θέλουν να σχεδιάσουν το μέλλον τους, να πάνε στα κοιμητήρια και να καθήσουν στο μνήμα ενός νέου κι εκεί να κάνουν σχέδια για το μέλλον.
Τονίζει ο π. Νικόλαος στο κήρυγμά του πως σημασία έχει να εκτιμούμε αυτά που έχουμε, να ευχαριστούμε τον Θεό, και εμπράκτως να απολαμβάνουμε τα αγαθά διά των αγαθοεργιών.
Πρέπει να μάθουμε να είμαστε διαχειριστές αυτών που έχουμε και να κάνουμε υπομονή για ό,τι δεν έχουμε.
Αναφέρει επίσης μια χαρακτηριστική ιστορία για δυό οικογένειες που ζούσαν σε γειτονικά σπίτια.
Από τη μια ήταν ένα ζευγάρι πλουσίων που δεν είχαν άλλη έννοια και αγωνία από το πώς θα φυλάξουν τα πλούτη τους.
Από την άλλη ήταν μια πολυμελής οικογένεια που ζούσε μέσα στη φτώχεια αλλά η ευτυχία ήταν καθημερινότητά τους.
Μέχρι που ο διάβολος, το πουγκί με τις λίρες, μπήκε στο σπιτικό τους...
Μας παρηγορεί και μας συμβουλεύει πώς να απολαμβάνουμε και τα λίγα για να έχουμε την ευλογία του Θεού στα σπίτια μας αλλά και πώς να διαχειριζόμαστε τα πλούτη.
Να μη μας κυβερνά το χρήμα.
Εδώ βέβαια όσο στενάχωρο και να είναι αυτό, ακούμε την ομολογία αρχιερέως σχετικά με τον πάπα. Πώς ο διάβολος εξαγοράζει τους ανθρώπους.
Κλείνοντας μας λέγει για την ειδική αξία που έχει το Ιερό Ευαγγέλιο στην εποχή μας και πώς από την ανάγνωση των πατερικών κειμένων ωφελούμαστε και παίρνουμε δύναμη για τον αγώνα που ξεκινά κάθε Κυριακή, όταν ακούσουμε τον Λόγο του Θεού.
Οι πολύτιμες ευχές του πνευματικού μας πατρός να μας συνοδεύουν στον αγώνα μας. Αμήν.
Παραθέτουμε το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της Ομιλίας του πατρός Νικολάου Μανώλη και στη συνέχεια το σχετικό Βίντεο, ευχόμενοι στους φίλους μας, ψυχική ωφέλεια και την βοήθεια εξ’ ύψους!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο άφρων πλούσιος και εμείς [ΚΕΙΜΕΝΟ 2014]
Ο ήρωας της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, της παραβολής αυτής που ακούσαμε από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, από το στόμα του Κυρίου μας, πήρε την προσωνυμία και έμεινε εις τους αιώνες αυτήν η προσωνυμία, «άφρων». Είναι η παραβολή του άφρονος πλουσίου η σημερινή παραβολή. Δηλαδή όπως μεταφράζουν οι μεταφραστές, του ανόητου. Η παραβολή του ανόητου πλουσίου.
Είναι πραγματικά μια τραγική μορφή. Και το τραγικότερο της ιστορίας της σημερινής είναι ότι άπτεται πολλών από των προσωπικών μας θεμάτων. Δηλαδή σε πολλές περιπτώσεις από τη ζωή που κάνουμε ίσως να ανταποκρίνεται η ζωή μας απόλυτα μ’αυτή την προσωνυμία για μας τους ίδιους. Πολλές φορές συναντούμε τον εαυτό μας να συμπεριφέρεται αφρόνως, ανοήτως.
Θα δώσω μερικά παραδείγματα σήμερα ορμώμενος από την πατερική ανάλυση της παραβολής και από την εκκλησιαστική γραμματολογία αλλά ιδιαιτέρως από τον Άγιο Μεγάλο Βασίλειο. Είχαμε την ευκαιρία εχτές, Σάββατο πρωί, όπου έχουμε καθιερώσει στην ενορία του Προφήτη Ηλία στα κατηχητικά μας να συγκεντρωνόμαστε στις 9 η ώρα το πρωί και να ερμηνεύουμε το ευαγγελικό και το αποστολικό ανάγνωσμα της επόμενης ημέρας, από τους Πατέρες μας, κυρίως από τον Ιερό Χρυσόστομο ή απ’τον Μέγα Βασίλειο. Χθες λοιπόν ακούσαμε από τον Μέγα Βασίλειο μια συγκλονιστική ομιλία για τον άφρονα πλούσιο. Εκεί ένα συγκλονιστικό στοιχείο είναι ότι αυτός την ώρα που ετοίμαζε, που μάλλον παιδευόταν σκεφτόταν τι θα κάνει με τη σοδειά που έρχεται, που έχουν τα χωράφια του πλούσια τα ελέη του Θεού και δεν του φτάνουν οι αποθήκες, να κάνει τη συγκομιδή και να συγκεντρώσει εκεί όλους τους καρπούς, σκεφτόταν και βασανιζόταν τι έπρεπε να κάνει και αποφάσισε να γκρεμίσει τις αποθήκες τις παρούσες και να χτίσει καινούργιες ώστε εκεί να φυλάξει το νέο καρπό μαζί με τον παλαιό. Δεν είχε ξοδέψει τον παλαιό γι’αυτό δεν χωρούσε ο καινούργιος.
Λέγει ο Μέγας Βασίλειος, δεν είχε την απλούστατη σκέψη ο άφρων πλούσιος να μοιράσει έστω τον παλιό καρπό, τα παλιά πράγματα στους φτωχούς! Έστω! Να δώσει από τα παλιά αφού δεν θέλει να δώσει το νέο καρπό. Αλλά αυτός γιατί σκεφτόταν έτσι; Και μάλιστα είπε τη χαρακτηριστική φράση «ψυχή θα ζήσεις πολλά χρόνια, οπότε απόλαυσε, φάε, πίε, εφραίνου, μην βασανίζεσαι από τίποτε.
Τον κορόιδεψε ο διάβολος με την σκέψη της πολυετούς ζωής του, ότι δηλαδή θα ζήσει πολλά χρόνια. Έψαλλε πολυχρόνιο στον εαυτό του. Θα ζήσει πολλά χρόνια, οπότε με τον σκοπό αυτά όλα τα χρόνια να απολαμβάνει, να τρώει, να πίνει και να εφραίνεται, να μην του λείψει τίποτε, δεν μπορούσε να σκεφτεί κανέναν άλλον. Και το τραγικό είναι ότι την ίδια στιγμή που αυτός σκεφτόταν πολυχρόνια για τον εαυτό του λέγει ο Μ.Βασίλειος, την ίδια στιγμή ο Θεός είχε άλλα σχέδια.
Ένας πατήρ σύγχρονος, ο π.Παΐσιος, έλεγε αναφερόμενος στην παραβολή του άφρονος πλουσίου, μία φράση που τη λένε οι Πατέρες στον Ευεργετινό και στο Γεροντικό. Την επαναλάμβανε στους επισκέτπες του εκεί στην καλύβα του. Έλεγε, πατέρες και αδελφοί αν θέλετε να σχεδιάσετε για το μέλλον σας, θα πάτε στα κοιμητήρια που έχετε εκεί στην περιοχή σας, θα καθήσετε δίπλα σε έναν τάφο που θα γράφει την ηλικία που θα είναι κάτω των 25 χρονών, ένας νέος άνθρωπος που έχει κοιμηθεί, γιατί δεν το περίμενε, θα καθήσεις εκεί και θα κάνεις σχέδια για το μέλλον.
Δεν είναι κάτι το τραγικό αυτό; Δεν μας απασχολούνε καθόλου τα μέλλοντα αλλά μόνο τα παρόντα. Και μπορεί να μην είμαστε εμείς οι πολύ πλούσιοι, γιατί εδώ στην κοινωνία που ζούμε και ειδικά στις μέρες μας, λίγοι είναι οι πλούσιοι και πάρα πολλοί πλέον οι πτωχοί.
Αλλά πτωχοί στην πραγματικότητα πρέπει να γίνουμε στο πνεύμα. Ταπεινοί δηλαδή. Και να αποκτήσουμε και την αρετή της αυτάρκειας. Αδελφοί μου δεν έχει σημασία πόσες καταθέσεις τραπεζικές έχουμε, πόσα κτήματα, πόσα σπίτια, δεν έχει καμμιά σημασία. Σημασία έχει αν αυτά που έχουμε ξέρουμε να τα εκτιμούμε, να ευχαριστούμε και να ευλογούμε τον Θεό και εμπράκτως, εμπράκτως να απολαμβάνουμε από τα αγαθά, διά των αγαθοεργιών.
Έλεγε ο Μέγας ο Βασίλειος χθες ότι θέλεις να απολαύσεις πραγματικά τα πλούτη σου, τα χρήματά σου, αυτά που σου έχει δώσει ο Θεός; Είναι το κυριότερο, να ευχαριστήσεις τον Κύριο, γιατί είναι δικά του, την ώρα που ήρθες ήσουν γυμνός, τίποτα δεν είχες, δεν κέρδισες τίποτε, αν ο Θεός δεν θέλει να σου δώσει, δεν θα σου δώσει, να τον ευχαριστήσεις γι’αυτά που έχεις και να κάνεις αγαθοεργίες γιατί έτσι θα πλουτίσεις.
Από μικρός που ήμουνα μας έλεγε ο πατέρας μου στο σπίτι μια παραβολή, μια ιστορία, θα την ξέρετε κι εσείς, αλλά είναι πολύ χαρακτηριστική, την αναφέρει εν μέρει κι ο Μ.Βασίλειος. Λέγει πως είναι καημένος αυτός ο πλούσιος, αξιολύπητος, γιατί παιδεύεται, αγωνιά, έχει τρομοκρατηθεί, φοβάται να μη ξεχειλίσει από το παράθυρο της αποθήκης κανένα φλουρί και πέσει στον δρόμο και το μαζέψει κανένας φτωχός. Αγωνιά. Η σκέψη του, η καρδιά του είναι στον πλούτο αυτόν. Αγωνίζεται να σκεφτεί φοβερούς τρόπους ώστε να προφυλάξει τον πλούτο του. Κι είναι αξιολύπητος. Δεν έχεις σε τίποτα να ζηλέψεις από αυτόν τον πλούσιο αν είσαι φτωχός. Εσύ σαν φτωχός σκέφτεσαι και αγωνιάς τι θα φας, τι θα πιείς, πώς θα ντυθείς, πώς θα μεγαλώσεις τα παιδιά σου. Κι αυτός το ίδιο, είναι στις ίδιες αγωνίες. Αν δεν έχεις τον Χριστό, ούτε ο φτωχός, ούτε ο πλούσιος απολαμβάνει.
Λέγει ο Μ.Βασίλειος πως ο πλούσιος θα κριθεί από τον Κύριο αν καλά διαχειρίστηκε τον πλούτο του. Κι ο φτωχός θα κριθεί από τον Κύριο αν καλά έκανε υπομονή στη φτώχεια του. Πρέπει να μάθουμε να είμαστε διαχειριστές αυτών που έχουμε και να κάνουμε υπομονή για ό,τι δεν έχουμε.
Έλεγε λοιπόν ο πατέρας μου αυτό: Ήτανε λέει σ’ένα χωριό ένας πλούσιος ο οποίος ζούσε με τη γυναίκα του και ζούσαν κακομοίρικα. Φοβόταν μην έρθουν οι κλέφτες και τους κλέψουν τα λεφτά. Είχαν σκάψει τη γη, είχαν παραχώσει τις λίρες, είχαν χρηματοκιβώτια, τα είχαν αμπαρώσει καλά είχαν φέρει ανθρώπους, έβαλαν συναγερμούς και έναν και δύο και σύστημα ηλεκτρονικά και κάμερες και φρουρά. Και φυλούσαν το σπίτι και πάλι αυτοί ήταν επάνω στο δωμάτιο κλεισμένοι, κλειδωμένοι με τα πιο πολύτιμα πράγματα που είχανε κι ανυπομονούσανε. Αγωνιούσαν. Είχανε κακομοιριά, στεναχώρια, άγχος και θλίψη. Χαρά δεν είχανε.
Κοντά εκεί απέναντι, λίγο απέναντι, υπήρχε ένα μικρό σπίτι, η καλύβα του Καραγκιόζη. Ήταν μέσα ο Καραγκιόζης, με τη γυναίκα του και καμμιά δεκαριά παιδιά. Κάθε μέρα πανηγύρι. Χοροπηδούσαν, τραγουδούσαν, ψάλλανε, παίζανε, χαράς ευαγγέλια. Κυνηγιόταν, παίζανε παιχνίδια τα παιδιά, άκουγες χαρούμενες φωνές, ο πατέρας δεν είχε τίποτα, δεν φοβόταν να μη τον πάρουν το σπίτι, δεν φοβόταν να μη τον πάρουν την καλύβα, ήτανε αραχτός στο μπαλκόνι κι απολάμβανε τα παιδιά του, τη χαρά, που έπαιζαν.
Ζήλευε ο πλούσιος το φτωχό. Ζήλευε. Αλλά και τον λυπόταν επειδή τα παιδιά ήταν σχεδόν ξεβράκωτα και δεν είχανε τι να φορέσουνε. Τι κάνει; Παίρνει ένα πουγκί λίρες και μ’έναν από τους βοηθούς του εκεί από τους διακονιάρηδες, στέλνει στον φτωχό ένα πουγκί λίρες, τον διάβολο, τον μαμωνά, για να ψωνίσουνε. Μόλις πήρε τις λίρες ο φτωχός, έκλεισαν τα παντζούρια και τα παράθυρα απ’ την καλύβα, αμέσως πληρώσανε μάστορες να ρθούνε να τους βάλουνε κάγκελα, φράκτες, μπήκανε μέσα αμπαρωθήκανε, σκάψαν τη γη, θάψαν τις λίρες και καθόταν από πάνω και σταμάτησε η χαρά, σταμάτησε το καλαμπούρι, καθήσαν εκεί και φύλαγαν ανυπομονώντας. Έπαθαν τα ίδια με τον πλούσιο.
Πρέπει να γίνουμε καλοί διαχειριστές των λίγων και των πολλών για να έχουμε την ευλογία του Θεού και να απολαμβάνουμε. Τι σημασία έχει να έχεις πολλά χρήματα και να έχεις πέσει, σαν καταραμένος να συμπεριφέρεσαι. Να είσαι απελπισμένος. Τι σημασία έχει να μην έχεις τίποτε και να κλαις τη μοίρα σου μόνο και να μη δοξάζεις τον Θεό και να μην ευχαριστείς τον Κύριο για τα λίγα που σου έχει δώσει. Πρέπει αδερφοί μου να διαμορφώσουμε αναλόγως την πολιτική στη ζωή μας.
Να μας αξιώσει ο Θεός να απολαμβάνουμε ό,τι μας έχει δώσει. Πολλοί στη σημερινή εποχή, απ’τη φτώχεια, δεν ευχαριστούν τον Θεό για τη γυναίκα και για τα παιδιά. Αν αυτοί άλλαζαν λίγο ψυχολογία, η γυναίκα και τα παιδιά και πεινασμένα και φτωχά θα ήταν πιο χαρούμενα απ’ότι είναι τώρα.
Οι πλούσιοι βέβαια θα έπρεπε να διαμορφώσουν μία πίστη προς τον Θεό , να ξεγραφτούν από τις διάφορες λίστες των πλουσίων που χρωστούνε τεράστια ποσά και απ’αυτά να βάλουν μυαλό και ν’αρχίσουν ν’αποφασίζουνε να ενδιαφέρονται για τους φτωχούς.
Ο Μέγας Βασίλειος λέγει πως ο ρόλος των πλουσίων πατρικός. Να έχουν πολλά παιδιά, όλους τους φτωχούς, να είναι παιδιά τους. Να τους φροντίζουνε, να έχουν την κηδεμονία τους, να σκέφτονται τις οικογένειες τις φτωχές. Έτσι λέγει αν φρόντιζαν οι άνθρωποι δεν θα υπήρχε κανένας πολύ πλούσιος και κανένας πολύ φτωχός, λέγει ο Μ.Βασίλειος ο οποίος εμπράκτως εφήρμοζε αυτά τα οποία έγραφε το Ιερό Ευαγγέλιο. Αλλά ζούμε σε μια εποχή που το χρήμα κυβερνά.
Άκουγα μία φρικτή ομολογία ενός Αρχιερέως. Του λέει κάποιος μοναχός, Γέροντας μιας Μονής, στου οποίου τη Μονή σχεδόν μεγάλωσε αυτός ο Αρχιερεύς. Και αυτός ο Γέροντας, παππούς πια, είδε μια φωτογραφία τον Αρχιερέα να φιλάει το χέρι του πάπα. Τρελλάθηκε, στεναχωρέθηκε, αγανάκτησε. Και τον παίρνει τηλέφωνο. Του λέει, Δεσπότη λέει, εδώ μεγάλωσες, αυτά σε μάθαμε; Γιατί φιλάς το χέρι του πάπα, του αιρετικού; Τι αποκάλυψε; Καλά γέροντα λέει, πώς είναι δυνατόν να μη φιλήσω το χέρι που μας δίνει τα χρήματα; Δηλαδή ασπαζόμαστε τον εχθρό γιατί μας πληρώνει. Μας έχει εξαγοράσει ο διάβολος. Μας εξαγοράζει ο διάβολος κι εμείς εγκλωβιζόμαστε μέσα στα υλικά και δεν απολαμβάνουμε τίποτε. Αδελφοί μου στην σημερινή εποχή έχει ειδική αξία το Ιερό Ευαγγέλιο.
Τώρα, μετά τη Θεία Λειτουργία, στην αίθουσα των κατηχητικών μας, θα κάνουμε μια ανάλυση της οικογενειακής μας ζωής σε σχέση με τον πλούτο. Από πατερικά κείμενα θα τα διαβάσουμε  για να ωφεληθούμε, να πάρουμε δύναμη για τον αγώνα που ξεκινά κάθε Κυριακή, όταν ακούσουμε τον Λόγο του Θεού. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πλουτίσουμε εν Κυρίω και να φτωχύνουμε στις αμαρτίες μας και στους λογισμούς τους πονηρούς και τους αδέσποτους που δεν έχουν κανένα όφελος για τη σωτηρία της ψυχής μας. Αμήν.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο άφρων πλούσιος και εμείς [ΒΙΝΤΕΟ 2014]


ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ (ΟΔΟΣ ΙΑΣΩΝΙΔΟΥ) ΤΗΣ Ι.Μ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Κυριακή Θ΄ Λουκά (23/11/2014) Παραβολή του Άφρονος Πλουσίου. Κήρυγμα πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη.
πηγή

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το άρθρο της Τετάρτης: Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης* Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Δε μου αξίζει τόση αγάπη από όλους σας! Σας ευχαριστώ!

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Απαντώ στους εκατοντάδες φίλους μου που τη σημερινή ημέρα των γενεθλίων μου, μου εύχονται εκ καρδίας με προσωπικά μηνύματα κ.α., δι όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αν και δεν πιστεύω στην εορτή των γενεθλίων καθώς τη θεωρώ και είναι ξενόφερτη, δεν μπορώ όμως να μην συγκινηθώ από την αγάπη όλων σας που βρήκατε την ευκαιρία να μου την εκφράσετε. Να χετε την ευχή μου, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

π.Νικόλαος Μανώλης, Διακοπή Μνημοσύνου (Βήματα προόδου-κτλ.) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

π.Νικόλαος Μανώλης, Διακοπή Μνημοσύνου (Βήματα προόδου-Το αδελφικό μίσος) [ΒΙΝΤΕΟ 2017] Πρόσφατη ομιλία (28-5-2017) του εφημερίου του Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, π. Νικολάου Μανώλη. Παρακολουθείστε το βίντεο: