Λυκούργος Νάνης, Οι πιστοί δεν αντέχουν άλλο τον πνευματικό απορφανισμό τους.

ενορία.jpg
Λυκούργος Νάνης, ιατρός
"Ως φωνή υδάτων πολλών και ως βρυχηθμός λέοντος" ηχεί, κάθε μέρα που περνά, η κραυγή διαμαρτυρίας του δεινώς αλγούντος ποιμνίου του ιερού ναού του Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης. Οι πιστοί δεν αντέχουν άλλο τον πνευματικό απορφανισμό τους. Ο πνευματικός τους πατέρας (σ. ιστ.: π. Νικόλαος Μανώλης) δεν είναι μπαλάκι του πιγκ-πογκ για να μετακινείται πότε δω και πότε κει. Ανήκει στην ενορία του και στο ποίμνιό του με το οποίο τόσα χρόνια έχει ζυμωθεί πνευματικά.
Πόθεν αντλούν την ηθική νομιμοποίηση οι της μητροπόλεως προκειμένου να περιφρονούν τη βούληση του ποιμνίου της ενορίας; Το ποίμνιο δεν αποτελεί λόχο ούτε άθροισμα μουζίκων αλλά τα λογικά πρόβατα της ποίμνης του Ιησού. Και οι ποιμένες τους έχουν χρέος να αφουγκράζονται την αγωνιώδη και έμπονη κραυγή τους και να μην τα πληγώνουν κωφεύοντας στα ηθικά και λογικά τους αιτήματα.
Ο μητροπολίτης Άνθιμος σίγουρα γνωρίζει τη νεότερη εκκλησιαστική Ιστορία. Θα ενθυμείται, ασφαλώς, τη συγκλονιστική περίπτωση του διωγμού του μακαριστού αγίου των Πατρών π. Γερβασίου Παρασκευόπουλου, απ’ την πλευρά του τότε μητροπολίτου Πατρών, τη συνεργεία φθονερών ανθρώπων και τον πανηγυρικό -συγκλονιστικότατο και κατόπιν θαύματος τρόπο με τον οποίο επανέκαμψε στην πεφιλημένη του ενορία του αγίου Δημητρίου Πατρών εν μέσω χιλιάδων ενθουσιώντος λαού! Η Ιστορία δε θα πρέπει να μας διδάξει σχετικώς;
Λ.Ν.