Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Και όμως, νικητής αποδείχτηκε ο ταπεινός Εσταυρωμένος» π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία στον Εσπερινό της Αγάπης - [ΠΕΡΙΛΗΨΗ & mp3-2015]

Π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία στον Εσπερινό της Αγάπης (mp3 - 2015).jpg
Θέματα ανάρτησης: Για ποιους λόγους δεν μπορεί ο άνθρωπος να πετύχει σωτηρία μόνος του, μακρυά από τον Θεό, Η κακοπάθεια έξω από τον Παράδεισο, Η ενανθρώπιση του Λόγου του Θεού, Ο Χριστός συγκρούστηκε με το πολιτικό και θρησκευτικό κατεστημένο, Η νίκη του ταπεινού Εσταυρωμένου, Οι πνευματικές αιτίες της κρίσης στην Χώρα μας, Η Ρωμηοσύνη δεν διέπρεψε μέσω της πολυτέλειας, Δεν έχει σχέση ο Εσταυρωμένος Χριστός με την υλιστική Δύση
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
(Η περίληψη είναι κόπος και σπουδή μιας πνευματικής μου κόρης. Η επεξεργασία του Βίντεο είναι κόπος και σπουδή των τεχνικών του Ιστολογίου “Κατάνυξις” (ενίοτε και άλλων). Να ’χουν όλοι τους την ευχή μου!) π. Νικόλαος Μανώλης
Ο Πρωτοπρεσβύτερος και Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήσης, ευρεθείς στην Ι. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου, για την μεσημεριανή πασχάλια τράπεζα (το μοναστηριακό γεύμα) και τον Εσπερινό της Αγάπης, απηύθηνε σύντομα επίκαιρα λόγια εν Χριστώ οικοδομής στους Αδελφούς και στους παρευρεθέντες πιστούς προσκυνητές, αναπτύσσοντας τις πνευματικές διαστάσεις του σταυρο – αναστάσιμου βίου στην Ορθοδοξία και την Ρωμηοσύνη, με αναφορά και στις πνευματικές αιτίες της παρούσης οικονομικής κρίσεως στην Ελλάδα. Την ομιλία αυτή παρακολουθούμε στη συνέχεια.
Όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ο πρωτόπλαστος άνθρωπος ήταν επαρκώς εξοπλισμένος για να αντιμετωπίσει οτιδήποτε κακό συνέβαινε στην πνευματική του πορεία. Δυστυχώς όμως ο άνθρωπος αστόχησε σε αυτή την επιδίωξή του για δύο λόγους:
Ο ένας είναι το περιβάλλον της άνεσης και της ευημερίας που είχε μέσα στον Παράδεισο. Όλα του τα προσέφερε ο Θεός, ακόπως και η άνεση αυτή τον έκανε να αυξήσει τον εγωισμό του. Αυτό συμβαίνει και με τους σύγχρονους ανθρώπους. Η άνεση, η καλοπέραση, η ευημέρια δεν ευνοούν την προσέγγιση στον Θεό, μας κάνουν να ξεχνούμε τον Θεό. Γι’ αυτό μετά το άνετο περιβάλλον του Παραδείσου, ο Θεός μας έφερε σε περιβάλλον κακοπαθείας. Εισήγαγε τον θάνατο, την θλίψη, τον πόνο, ως μέσα για να στραφεί ο άνθρωπος προς τον Θεό.
Ο άλλος λόγος για τον ο οποίο ο άνθρωπος αστόχησε στην αρχική του επιδίωξη, είναι ο εγωισμός,  η υπερηφάνεια, η οίηση. Νόμισε ότι θα μπορούσε να γίνει Θεός, μόνος του. Αυτό τον πειρασμό τον ενίσχυσε ο Σατανάς, και αυτή την τακτική ακολουθεί και σήμερα. Απόψεις όπως «μην ακούτε τι σας λέει το Ευαγγέλιο, τι σας λένε οι παπάδες, προχωρήστε μόνοι σας, με την λογική, με την επιστήμη» ουσιαστικά τις ψιθυρίζει ο Διάβολος στους ανθρώπους. Έτσι έγινε και με τον Αδάμ, ο οποίος νόμισε ότι μπορεί να αυτοθεωθεί.
Άφησε ο Θεός πολλούς αιώνες να δοκιμαστεί η ανθρωπότητα, να καταλάβει τι σημαίνει να ζει κανείς μακρυά από τον Θεό, χωρίς να υπάρχει διέξοδος σωτηρίας. Όσο και να προόδευσε ο άνθρωπος στην φιλοσοφία, στις τέχνες, στις επιστήμες, από τα πάθη και την κακία δεν μπόρεσε να απαλλαγεί. Δεν μπόρεσε να καταφέρει τίποτα μόνος του και «Θείας έχρηζε το πράγμα δυνάμεως» μας λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος. Πείστηκε πλέον η ανθρωπότητα ότι χρειαζόταν θεϊκή επέμβαση.
Δεν ανέθεσε ο Θεός, ούτε σε Προφήτες, ούτε σε Κριτές, ούτε σε Βασιλείς, να σώσουν την ανθρωπότητα, διότι δεν σώζεται με ανθρώπινες δυνάμεις. Αποδείχθηκε αυτό στην ιστορία του ανθρώπου. Επενέβη με την ενανθρώπηση του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριός μας, ήρθε εδώ στη γη, εδίδαξε πως θα αποφύγουμε τις παγίδες του Πονηρού και συγκρούστηκε ο ίδιος με τις δυνάμεις του κακού. Ήρθε αντιμέτωπος εκτός από τους πολιτικούς άρχοντες και με τους εκπροσώπους του θρησκευτικού κατεστημένου. Στο σημείο αυτό ο π. Θεόδωρος, κάνει έναν παραλληλισμό με τους σημερινούς εκκλησιαστικούς άρχοντες και τη σύγκρουση που ζούμε στις μέρες μας.
Τότε, πολιτικοί και θρησκευτικοί άρχοντες νόμιζαν ότι θα βγουν νικητές και όμως νικητής αποδείχτηκε ο Εσταυρωμένος. Αυτό είναι το μεγάλο θαύμα. Το δίδαγμα που έδωσε ο Χριστός με τον Σταυρό και την Ανάσταση, είναι ότι η Σωτηρία πετυχαίνεται μέσω της στενής και τεθλιμμένης οδού, μέσω του εσταυρωμένου βίου, του δρόμου που μας εδίδαξαν όλοι οι Άγιοι. Τί σχέση έχει ο Εσταυρωμένος Χριστός με το κράτος του Βατικανού, με τις τράπεζες, με την κοσμική δύναμη, με τις στρατιωτικές επεμβάσεις; Τι σχέση έχει με τη δήθεν χριστιανική Ευρώπη;
Το δεύτερο δίδαγμα είναι ότι πρέπει να ακολουθούμε την ταπείνωση. Τόσο πολύ ταπεινώθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, όλοι στράφηκαν εναντίον Εκείνου που έπλασε τα σύμπαντα, εναντίον Αυτού που με ένα νεύμα του μπορούσε να φέρει εκεί λεγεώνες Αγγέλων και να τους συντρίψει. Όμως ήθελε να μας δείξει την οδό της ταπεινώσεως.
Η νίκη της Αναστάσεως λοιπόν αναφέρεται και στο ότι νικήθηκε ο θάνατος, τον οποίο μέχρι τότε φοβόταν όλοι αλλά νικήθηκαν και όλες οι δυνάμεις του κακού, όλες οι δυνάμεις της φθοράς.
Όταν ψάλλουμε το «Χριστός Ανέστη» αυτά πρέπει να έχουμε στο νου μας. Και να σκεφτόμαστε ότι ο Θεός επιτρέπει αυτή την κρίση που επικρατεί στη Χώρα μας, για να μας επαναφέρει στον σωστό δρόμο. Κατά παράδοση, η Ρωμηοσύνη δεν διέπρεψε μέσω της καλοπέρασης και της πολυτέλειας. Ήταν άνθρωποι της λιτότητας, της ολιγαρκείας. Η Δύση, είναι υλιστική και δυστυχώς το δικό της παράδειγμα ακολουθούμε τα τελευταία χρόνια.
Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι οποίοι είμαστε η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και προσφέρουμε το Κήρυγμα της Αναστάσεως σε όλο τον κόσμο, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η Σωτηρία, δεν γίνεται με την πολυτέλεια, την καλοπέραση. Και επίσης πνευματικά να αφήσουμε τις κακίες, τους εγωισμούς και τις υπερηφάνειες, και να ταπεινωθούμε κι εμείς όπως ο Κύριός μας, που είναι και Ανάσταση και Ζωή. Αμήν.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία στον Εσπερινό της Αγάπης - [mp3-2015]
Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καί  Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ. π. Θεόδωρος Ζήσης, εὑρεθείς στήν Ἱ. Μ. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου γιά τήν μεσημβρινή πασχάλια τράπεζα (τό μοναστηριακό γεῦμα) καί τόν Ἑσπερινό τῆς Ἀγάπης, ἀπηύθυνε καί σύντομα ἐπίκαιρα λόγια ἐν Χριστῷ οἰκοδομῆς στούς Ἀδελφούς καί τούς παρευρεθέντες πιστούς προσκυνητές, ἀναπτύσσοντας τίς πνευματικές διαστάσεις τοῦ σταυρο-αναστασίμου βίου στήν Ὀρθοδοξία καί τήν Ρωμηοσύνη, μέ ἀναφορά καί στίς πνευματικές αἰτίες τῆς παρούσης οἰκονομικῆς κρίσεως στήν Ἑλλάδα· ἀκολούθησε ἡ διανομή τῶν πασχαλίων ὠῶν, κατά τό ἔθος. (13/4/2015) http://impantokratoros.gr/7390559D.el.aspx

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το άρθρο της Τετάρτης: Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης* Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Δε μου αξίζει τόση αγάπη από όλους σας! Σας ευχαριστώ!

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Απαντώ στους εκατοντάδες φίλους μου που τη σημερινή ημέρα των γενεθλίων μου, μου εύχονται εκ καρδίας με προσωπικά μηνύματα κ.α., δι όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αν και δεν πιστεύω στην εορτή των γενεθλίων καθώς τη θεωρώ και είναι ξενόφερτη, δεν μπορώ όμως να μην συγκινηθώ από την αγάπη όλων σας που βρήκατε την ευκαιρία να μου την εκφράσετε. Να χετε την ευχή μου, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές[1]

«Eἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας»[2](Εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν σαρκικότητα αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων καὶ εἶπε· “δὲν θὰ παραμείνη πλέον τὸ πνεῦμα μου στοὺς ἀνθρώπους τούτους, διότι κυριαρχοῦνται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ σαρκικὰ φρονήματα).         Βρώμικα παιχνίδια παίζονται πίσω ἀπὸ τὰ λεγόμενα φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας (Gay Pride).  Ἀποκαλύπτονται αἴσχη ποὺ δὲν ξανακούστηκαν  ἄλλοτε[3]. Πιὸ προδομένοι ἀπὸ ποτὲ αἰσθάνονται οἱ ἴδιοι οἱ ὁμοφυλόφιλοι ποὺ δὲν ἀναγνωρίζουν τίποτα κοινὸ μὲ τὴν διαφημιζόμενη προστυχιὰ καὶ πορνεία. Δὲν εἶναι δικαιώματα αὐτὰ ποὺ δῆθεν ὑπερασπίζονται τὰ νεοταξικὰ φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας· εἶναι ἡ βρωμιὰ τῆς ἀκολασίας φθονερῶν ἀνθρώπων, ποὺ ξεπηδᾶ καὶ θέλει νὰ μολύνει τὰ πάντα…