Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Ας υποδεχτούμε τον Χριστό ως τον μόνο Βασιλέα με τα βαΐα των αρετών» π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή των Βαΐων [ΠΕΡΙΛΗΨΗ & mp3-2015]

Θέματα ανάρτησης: Η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, Ο λόγος που συγκεντρώθηκε εκεί όχλος πολύς, Γιατί ήταν τόσο συγκλονιστικό θαύμα η ανάσταση του Λαζάρου, Εξαιρετική ομιλία και ερμηνεία του Αγίου Πρόκλου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στην Κυριακή των Βαΐων, Οι όχλοι υμνώντας τον Χριστό, απεστράφησαν τους Φαρισαίους, εβδελύξαντο τους Αρχιερείς, Η ομοιότητα σημερινών Αρχιερέων με τους Αρχιερείς τότε που αποκαλούσαν τον Χριστό «δαιμονιόντα», Η θεοπρεπής φωνή των παίδων έγιναν αιτία να γνωρίσουν οι Έλληνες τον Χριστό
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
(Η περίληψη είναι κόπος και σπουδή μιας πνευματικής μου κόρης. Η επεξεργασία του Βίντεο είναι κόπος και σπουδή των τεχνικών του Ιστολογίου “Κατάνυξις” (ενίοτε και άλλων). Να ’χουν όλοι τους την ευχή μου!) π. Νικόλαος Μανώλης
Την Κυριακή των Βαΐων, η Εκκλησία μας εορτάζει την θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου μας εις τα Ιεροσόλυμα. Είναι η τελευταία φορά που έρχεται στα Ιεροσόλυμα για να γιορτάσει το Πάσχα. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε έρθει σε σύγκρουση με τους Ιουδαίους, με τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους, οι οποίοι επιχείρησαν ακόμη και να τον λιθοβολήσουν. Και επειδή έκρινε ότι δεν ήταν ακόμη ο καιρός του Πάθους, έφυγε και απεσύρθηκε πέραν του Ιορδάνου και έμεινε αρκετό καιρό.
Όταν βρισκόταν εκεί, ειδοποιήθηκε από τις αδερφές του Λαζάρου, ότι αυτός είναι βαριά ασθενής. Όταν ο Λάζαρος απέθανε, ο Κύριος έρχεται στη Βηθανία, όπου ανέστησε τον Λάζαρο, θέλοντας ουσιαστικώς να δείξει ότι Αυτός είναι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου. Αφού ανέστησε τον Λάζαρο, αποσύρθηκε πάλι, μακρυά από την Βηθανία.
Όταν πλησίασε το Πάσχα, ήλθε πάλι στην Βηθανία, όπου ο Λάζαρος και οι αδερφές του, του έκαναν δείπνο. Εκεί, ως γνωστόν η Μάρθα διακονούσε, η Μαρία καθόταν και άκουγε και ο Λάζαρος ήταν ένας από τους συνδειπνούντας. Κατά την διάρκεια του δείπνου έκανε αυτήν την σπουδαία πράξη αγάπης και λατρείας και τιμής προς τον Ιησού η Μαρία, πήρε ένα δοχείο με πολύτιμο μύρο, άλειψε τους πόδας του Χριστού, τους οποίους εσφόγγισε με τα μαλλιά της κεφαλής της. Και όλη η οικία γέμισε από το μύρο.
Αυτό όπως ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή, προκάλεσε την αντίδραση του Ιούδα του Σίμωνος του Ισκαριώτου, ο οποίος όπως κάνουν πολλοί σήμερα και λένε μα γιατί στην Εκκλησία κάνετε τόσες πολυτέλειες; Γιατί αυτό; Γιατί εκείνο; Γιατί δεν κάνετε φιλανθρωπικό έργο; Τόσοι φτωχοί υπάρχουν, είναι ανάγκη να κάνετε τόσο λαμπρά πράγματα μέσα στην Εκκλησία; Αυτά λέγονται από δήθεν φιλανθρωπία και δήθεν φιλοπτωχία.
Ο Ιούδας λοιπόν σκανδαλίστηκε και είπε γιατί αυτό το μύρο δεν πωλήθηκε αντί τριακοσίων δηναρίων και να δοθεί στους φτωχούς; Και εδώ με πολλή τόλμη και με πολλή ελευθεροστομία ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης, αποκαλύπτει ότι αυτή η τοποθέτηση του Ιούδα, δεν ήταν πράξη πραγματικής αγάπης προς τους φτωχούς, αλλά προερχόταν από την φιλαργυρία του.
Δεν τα λέει μόνο ο Ιωάννης, που θα λέγαμε ότι ως συμμαθητής ενοχλήθηκε από την αντίδραση του Ιούδα, αλλά κατακρίνει αυτή την πράξη και ο ίδιος ο Χριστός. «Τους πτωχούς πάντοτε έχετε μεθ' εαυτών, εμέ όμως πάντοτε δεν έχετε».
Ο όχλος έμαθε ότι ο Χριστός βρίσκεται στη Βηθανία, που είναι πολύ κοντά στα Ιεροσόλυμα, και έσπευσε να δει όχι μόνο τον Χριστό, αλλά και τον αναστημένο Λάζαρο. Αλλά οι Αρχιερείς μέσα στο μίσος και την κακία τους, σκέφτηκαν να σκοτώσουν ακόμα και τον Λάζαρο. Για τον Χριστό το είχαν ήδη αποφασίσει. Για τον λόγο αυτό, ο Λάζαρος έφυγε στην Κύπρο, όπου αργότερα οι Άγιοι Απόστολοι τον έκαναν Επίσκοπο, στην πόλη του Κιτίου, της σημερινής Λεμεσού, όπου υπάρχει ο δεύτερος τάφος του.
Όταν έμαθε λοιπόν ο όχλος ότι ο Ιησούς έρχεται στα Ιεροσόλυμα, πήραν τα βαΐα των φοινίκων, με τα οποία τότε υποδεχόταν τους νικητές, για τα υποδεχθούν τον Χριστό ως νικητή του θανάτου εναντίον του Λαζάρου, αλλά προφητεύοντας και τη δική του νίκη εναντίον του θανάτου.
Ο Χριστός καθήμενος επί πώλον όνου, όπως είχε προφητευθεί, εισήλθε εις τα Ιεροσόλυμα και το πλήθος τον υποδέχτηκε κράζοντας «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο Βασιλεύς του Ισραήλ».
Για όλα αυτά δεν εγνώριζαν οι Μαθητές τότε που συνέβαιναν, ότι οι ήταν εκπλήρωση των προφητειών, ότι αυτά που λένε οι γραφές αναφερόταν στον Χριστό, αλλά κατάλαβαν μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.
Επειδή έκανε αυτό το θαύμα της αναστάσεως του Λαζάρου, μας εξηγεί η ευαγγελική περικοπή, ότι συγκεντρώθηκε τόσος πολύς όχλος να υποδεχθεί τον Χριστό στα Ιεροσόλυμα.
Όπως μας λέγουν οι Άγιοι Πατέρες, καμμία από τις αναστάσεις νεκρών που έγιναν πριν, δεν έγινε εκ του τάφου. Ανέστησε κι άλλους ο Κύριός μας και στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε αναστάσεις νεκρών, αλλά κανέναν από τους προηγούμενους δεν τους είχαν ήδη θάψει. Ήταν στον τάφο ο Λάζαρος επί τέσσερις ημέρες. Γι’ αυτό αυτή η ανάσταση έχει τόση σπουδαιότητα.
Από τις ομιλίες των Αγίων Πατέρων στην Κυριακή των Βαΐων, ο π. Θεόδωρος, επιλέγει μια από τις πιο παλαιές, αυτή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Πρόκλου. Θεωρείται μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Όταν ο Πρόκλος έγινε Πατριάρχης, θέλοντας να βάλει τέλος στη διαμάχη που είχε δημιουργηθεί στην Κωνσταντινούπολη, και στους διωγμούς εναντίον των οπαδών του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, φρόντισε να επιστρέψουν θριαμβευτικά τα λείψανα του Αγίου στην Κωνσταντινούπολη, με την συγκατάθεση και των Βασιλέων, και τα έβαλε πάνω στον θρόνο. Ο Πατριάρχη Πρόκλος, εκτός από την αγάπη που είχε προς τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, είναι γνωστός διότι είναι ένας από τους πρώτους που συγκρούστηκε με τον αιρετικό Νεστόριο, για το θέμα της τιμής της Παναγίας μας.
Μια από τις ομιλίες που έκανε ως Πατριάρχης ο Άγιος Πρόκλος, ακούμε εδώ, στην οποία μας παρακινεί να βιαστούμε να προϋπαντήσουμε τον Κύριο, να βρεθούμε κοντά Του, για να προλάβουμε τα άφθονα αγαθά που μας παρέχει.
Σχολιάζοντας το «ερχόμενος», που είναι σε χρόνο ενεστώτα, λέγει ότι καλώς χρησιμοποίησαν αυτόν τον χρόνο οι παίδες, γιατί πάντοτε έρχεται ο Χριστός, δεν ήρθε μόνο τότε στα Ιεροσόλυμα, είναι πάντοτε κοντά σε όλους.
Μας λέγει ότι όπως όταν πρόκειται να υποδεχθεί ο λαός έναν κοσμικό πρόσκαιρο Βασιλέα, η πόλη αλλάζει, εξομαλύνουν τους δρόμους, καθαρίζουν και περιποιούνται τις αυλές, στολίζουν τα προπύλαια, έτσι να κάνουμε κι εμείς και μάλιστα να κάνουμε περισσότερες ετοιμασίες, τιμιότερα και ενδοξότερα να ετοιμαστούμε γιατί όσο υπερτερεί η δόξα του επουρανίου Βασιλέως, τόσο περισσότερη πρέπει να είναι και η δική μας πνευματική προετοιμασία για να Τον υποδεχτούμε.
Να ετοιμάσουμε τους ψυχικούς οίκους μας, να διασπάσουμε την μισαδελφία, να μη βρεθεί ούτε μία σκόνη βλασφημίας, να διώξουμε από την ψυχή μας κάθε κόμπο έχθρας, να στεφανώσουμε τα προπύλαια των χειλέων μας, με ευσεβή λόγια, και έτσι να ψάλλουμε «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».
Εκφράζει ακόμα τον θαυμασμό του για τα παιδιά που έψαλλαν «ευλογημένος ο ερχόμενος», τα οποία ήταν εβραιόπουλα, αλλά εχθροί των Ιουδαίων και φίλοι των Χριστιανών, γιατί ονόμασαν τον Χριστό, Βασιλέα. Δεν είχε τίποτα ο Κύριος ερχόμενος, ούτε όπλα, ούτε στρατό. Ήταν πάνω σε ένα γαϊδουράκι και τον ακολουθούσαν 11 μαθητές, καθώς ο Ιούδας ήδη ησχολείτο με την προδοσία. Και αναρωτιέται ο Πατριάρχης Πρόκλος, ενώ είδαν τέτοια φτώχεια οι όχλοι, τι συνέβη και τον ύμνησαν και τον υποδέχθηκαν; Τι είδαν στον Χριστό και τον ύμνησαν σαν να βρέθηκαν στον Ουρανό με τους Αγγέλους;
Τα παιδιά τον έλεγαν «Βασιλέα» ενώ τους Αρχιερείς τους εξόργιζε να ακούν ότι έρχεται ο Βασιλεύς του Ισραήλ και έλεγαν τον Χριστό «δαιμονιόντα». Πόση ομοιότητα με τους σημερινούς Αρχιερείς και Θεολόγους που ονομάζουν όσους ακολουθούν την ορθόδοξη παράδοση «τρελλούς» και «δαιμονισμένους»!
Ποιος έβαλε στο νου του κόσμου αυτό τον αίνο; Ποιος του έδωσε τους κλάδους των φοινίκων; Και ποιος είναι αυτός που με ένα σύνθημα τους συγκέντρωσε όλους εκεί; Και απαντά ο Άγιος Πρόκλος «άνωθεν η Χάρις του Αγίου Πνεύματος». Οι όχλοι υμνώντας τον Χριστό, απεστράφησαν τους Φαρισαίους, εβδελύξαντο τους Αρχιερείς και έψαλλαν θεοπρεπείς φωνές. Και μ’ αυτές τις φωνές τους αγίασαν και τον αιθέρα των Ιεροσολύμων.
Κι εμείς την πόλη μας, την Θεσσαλονίκη, της οποίας και ο αέρας αγιάζεται με τις λιτανείες και τους ψαλμούς, τη μολύνουμε με παρελάσεις ομοφυλοφίλων και γυμνιστών.
Μας λέει τέλος ο Άγιος Πρόκλος ότι όλη αυτή η θριαμβευτική ατμόσφαιρα στα Ιεροσόλυμα, ήταν αιτία να συγκινηθούν Έλληνες που βρισκόταν εκεί, προπάτορές μας, που ήταν ειδωλολάτρες, και ρώτησαν να μάθουν τι γίνεται στα Ιεροσόλυμα και για ποιόν γίνεται τέτοια υποδοχή, και να θελήσουν να δουν τον Χριστό. Μετά από αυτό το γεγονός πήγαν μερικοί Έλληνες στον Απόστολο Φίλιππο και του ζήτησαν να μεσολαβήσει μαζί με τον Απόστολο Ανδρέα να δουν τον Χριστό. Αυτή η θεοπρεπής φωνή «ευλογημένος ο ερχόμενος» ήταν η αιτία για να γνωρίσουν τον Χριστό οι Έλληνες και ο Χριστιανισμός δοξάστηκε από τους Έλληνες.
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο π. Θεόδωρος, μας παροτρύνει να εφοδιαστούμε με τα βαΐα των αρετών για να προϋπαντήσουμε, να υποδεχτούμε τον Χριστό, που είναι ο Σωτήρας του κόσμου. Πολλοί από τους Αρχιερείς στις μέρες μας, προδίδουν τον Χριστό, και λένε πως σωτήρας είναι και ο Μωάμεθ, και ο Βούδας και άλλοι, προσβάλλοντας την πίστη μας. Δηλαδή να τους προϋπαντήσουμε όλους ως σωτήρες;

π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή των Βαΐων [mp3-2015]
Κήρυγμα π. Θεοδώρου Ζήση, Εκφων. (5/4/2015) Ηχητικό αρχείο MP3 - Διάρκεια 00:33:41- Μέγεθος 30.8MB (5/4/2015) http://impantokratoros.gr/438C6ED0.el.aspx

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το άρθρο της Τετάρτης: Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης* Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Δε μου αξίζει τόση αγάπη από όλους σας! Σας ευχαριστώ!

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Απαντώ στους εκατοντάδες φίλους μου που τη σημερινή ημέρα των γενεθλίων μου, μου εύχονται εκ καρδίας με προσωπικά μηνύματα κ.α., δι όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αν και δεν πιστεύω στην εορτή των γενεθλίων καθώς τη θεωρώ και είναι ξενόφερτη, δεν μπορώ όμως να μην συγκινηθώ από την αγάπη όλων σας που βρήκατε την ευκαιρία να μου την εκφράσετε. Να χετε την ευχή μου, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Ο τυμπανιστής διάβολος, τα Gay Pride και οι Οικουμενιστές[1]

«Eἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας»[2](Εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν σαρκικότητα αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων καὶ εἶπε· “δὲν θὰ παραμείνη πλέον τὸ πνεῦμα μου στοὺς ἀνθρώπους τούτους, διότι κυριαρχοῦνται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ σαρκικὰ φρονήματα).         Βρώμικα παιχνίδια παίζονται πίσω ἀπὸ τὰ λεγόμενα φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας (Gay Pride).  Ἀποκαλύπτονται αἴσχη ποὺ δὲν ξανακούστηκαν  ἄλλοτε[3]. Πιὸ προδομένοι ἀπὸ ποτὲ αἰσθάνονται οἱ ἴδιοι οἱ ὁμοφυλόφιλοι ποὺ δὲν ἀναγνωρίζουν τίποτα κοινὸ μὲ τὴν διαφημιζόμενη προστυχιὰ καὶ πορνεία. Δὲν εἶναι δικαιώματα αὐτὰ ποὺ δῆθεν ὑπερασπίζονται τὰ νεοταξικὰ φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας· εἶναι ἡ βρωμιὰ τῆς ἀκολασίας φθονερῶν ἀνθρώπων, ποὺ ξεπηδᾶ καὶ θέλει νὰ μολύνει τὰ πάντα…