Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Σκοπός της μέλλουσας Συνόδου είναι να δικαιολογήσουν τον οικουμενισμό;» π. Θεόδωρος Ζήσης - Περί της αντιπαλαμικής θεολογίας και της επικειμένης Μεγάλης Συνόδου [ΠΕΡΙΛΗΨΗ & ΒΙΝΤΕΟ-2015]

π. Θεόδωρος Ζήσης - Περί της αντιπαλαμικής θεολογίας και της επικειμένης Μεγάλης Συνόδου (video-2015).jpg
Θέματα ανάρτησης: Τα κριτήρια για να αναγνωριστεί μία Σύνοδος ως Οικουμενική, Η θεματολογία της επικείμενης Συνόδου είναι κακή κληρονομιά του μασόνου πατριάρχη Μελετίου Μεταξάκη, Μαρτυρίες που αφορούν στην προετοιμασία της Συνόδου ως Οικουμενική, Τι έλεγε ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς για τη σύγκληση αυτής της Οικουμενικής Συνόδου, Ποιος και γιατί αποφάσισε να αλλάξει ο χαρακτήρας της Συνόδου ξαφνικά; Από τη μεταπατερική θεολογία φτάσαμε στον αντιπαλαμισμό, Αιρετικές απόψεις τις αφήνουν και τις δημοσιεύουν στα περιοδικά της Εκκλησίας και άλλους που διαμαρτύρονται γι’ αυτά, τους παραπέμπουν στα επισκοπικά δικαστήρια, Οι σύγχρονοι βαρλααμίτες
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
(Η περίληψη είναι κόπος και σπουδή μιας πνευματικής μου κόρης. Η επεξεργασία του Βίντεο είναι κόπος και σπουδή των τεχνικών του Ιστολογίου “Κατάνυξις” (ενίοτε και άλλων). Να ’χουν όλοι τους την ευχή μου!) π. Νικόλαος Μανώλης
Στο βίντεο που ακολουθεί ο π. Θεόδωρος μας ομιλεί για την επικείμενη Μεγάλη Σύνοδο η οποία σχεδιάζεται και προετοιμάζεται από την δεκαετία του 1960 και για το φαινόμενο του αντιπαλαμισμού. Η ομιλία αυτή έγινε στο Αρχονταρίκι, την Β’ Κυριακή των Νηστειών, ημέρα μνήμης του αντιπαπικού Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Η Εκκλησία μας εορτάζει δεύτερη φορά την ημέρα αυτή τη μνήμη του μεγάλου Αγίου της, για να δώσει μεγαλύτερη αξία στον Άγιο και εορτάζεται την Κυριακή αυτή, μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας διότι η διδασκαλία του είναι τόσο σπουδαία που αποτελεί συνέχεια, επέκταση της Ορθοδοξίας.
Συνέχεια των προηγούμενων Οικουμενικών Συνόδων, εθεωρείτο η Μεγάλη και Αγία Σύνοδος που προετοιμάζεται από τότε, η οποία εκτός από την επικύρωση των προηγούμενων (Ζ’, Η’, Θ’), θα εθεράπευε και δύο σημαντικές ελλείψεις σε εκκλησιολογικό και ποιμαντικό επίπεδο, μετά την απόσχιση του παπισμού.
Το πρώτο κενό είναι πώς μπορεί η αιρετική και σχισματική Ρώμη νομιμοποιείται να συγκαλεί και να αριθμεί μετά την Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδο, δικές της συνόδους ως οικουμενικές, με τελευταία τη γνωστή Β’ Βατικάνειο Σύνοδο (1962 – 1965), ενώ διστάζει ή δεν φροντίζει να συγκαλέσει Οικουμενική Σύνοδο η Ορθόδοξη Εκκλησία, η μόνη αληθής διάδοχος και συνέχεια της μιας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.
Επιπλέον, οι Προτεστάντες μας αποκαλούν απολιθωμένη Εκκλησία, που επαναπαύεται στις δάφνες του παρελθόντος, δεν έχει αγωνία για την επίλυση ποιμαντικών θεμάτων και δεν έχει σχέση με τα προβλήματα των καιρών μας, γι’ αυτό δεν μπορεί να συγκαλέσει Οικουμενική Σύνοδο.
Από τις τελευταίες Οικουμενικές Συνόδους, είτε θεωρήσει κανείς την Ζ’ ως τελευταία, είτε αναγνωρίσει και τις δύο θεωρούμενες ως Οικουμενικές, την Η’ και την Θ’, μέχρι σήμερα, δεν προέκυψαν ζητήματα πανορθοδόξου επιπέδου;
Από την αρχή του 20ου αιώνα, άρχισαν διεργασίες σύγκλισης μίας Συνόδου, η οποία εθεωρείτο Οικουμενική. Δεν ονομαζόταν όμως Οικουμενική διότι όλοι γνωρίζουν ότι η οικουμενικότητα μίας Συνόδου δεν εξαρτάται από το πώς την ονομάζουν αυτοί που την συγκαλούν αλλά από το εάν αναγνωριστεί μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της, από την συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, ως Οικουμενική. Υπάρχουν Σύνοδοι που συνεκλήθησαν ως Οικουμενικές και απορρίφθηκαν ως αιρετικές.
 Τα κριτήρια για να αναγνωριστεί μία Σύνοδος ως Οικουμενική, είναι να διακρίνεται για την ορθότητα των δογμάτων και να συμφωνεί με την διδασκαλία των προηγούμενων Οικουμενικών Συνόδων.
Ο μασόνος Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης, σε συνέδριο που συγκάλεσε το 1923 έθεσε στην ημερησία διάταξη αντιπαραδοσιακά και νεωτεριστικά θέματα πολλά από τα οποία τραυμάτισαν την ενότητα της Εκκλησίας, και ως κακή κληρονομιά συνοδεύουν από τότε την θεματολογία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, από τότε μέχρι σήμερα.
Μερικά από αυτά είναι το ημερολογιακό που αποτελεί ντροπή για την Εκκλησία μας, ο κοινός εορτασμός του Πάσχα, τα κωλύματα του γάμου, ο δεύτερος γάμος των εν χηρεία κληρικών, ο εκσυγχρονισμός της εξωτερικής αμφιέσεώς τους, η αναθεώρηση των περί νηστείας διατάξεων και άλλα.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών εκείνου του Συνεδρίου προτάθηκε να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδος με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 1600 ετών από την Α΄εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου, δηλαδή το 1925, ώστε η νέα Οικουμενική Σύνοδος να συνδέεται με την πρώτη. Επειδή όμως ήταν αδύνατον να προετοιμαστεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, αποφασίστηκε να γίνει ένα έτος αργότερα, χωρίς και αυτό να κατορθωθεί. Οπότε οργανώθηκε μία προκαταρκτική επιτροπή στο Άγιον Όρος, το 1930, με σκοπό την διαμόρφωση ενός θεματολογίου κοινής αποδοχής, για την μέλλουσα να συγκληθεί Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.
Ενδεικτικά μας αναφέρει ο π. Θεόδωρος μαρτυρίες από τις πάμπολλες που αποδεικνύουν ότι την Σύνοδο που προετοιμάζουν την θεωρούσαν Οικουμενική, για να φανεί η περίεργη μεταλλαγή και αλλοίωση του χαρακτήρα της, από Οικουμενική σε απλή πανορθόδοξη Σύνοδο.
Πολλοί δεν προβληματίζονται διότι δεν γνωρίζουν την ιστορία της προετοιμασίας της Συνόδου, αλλά επίσης πολλοί γνωρίζουν και σιωπούν ενόχως. Μεταξύ των μαρτυριών που επιβεβαιώνουν ότι η Σύνοδος συνεκαλείτο ως Οικουμενική, είναι και αυτή του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, οποίος σε άρθρο που δημοσίευσε τότε, χαρακτήρισε επικίνδυνη την σύγκλιση  Οικουμενικής Συνόδου.
Αλλά τι έγινε και άλλαξε ο χαρακτήρας της Συνόδου; Σε ποια φάση προετοιμασίας της Συνόδου συνέβη αυτό; Αυτά και άλλα εύλογα ερωτήματα προέκυψαν μετά την επίσημη ενημέρωση που έκανε στο σώμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον περασμένο Οκτώβριο, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, που μετέχει στην προετοιμασία μαζί με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνάτιο. Και μας μεταφέρει ο π. Θεόδωρος τι είπε επί λέξει ο Μητροπολίτη Μεσσηνίας, ενημερώνοντας τους Αρχιερείς, και δεν αντέδρασε κανένας.
Γιατί δεν την ονομάζουν πια Οικουμενική; Μήπως σκοπός της Συνόδου είναι να δικαιολογήσουν την παναίρεση του Οικουμενισμού; Ή μήπως οι σημερινοί φιλοπαπικοί ηγέτες δεν θέλουν να επικυρώσουν τις προηγούμενες αντιπαπικές  Συνόδους του Αγίου Φωτίου και του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά;
Η διορθόδοξη ειδική επιτροπή αναθεωρεί επί το νεωτερικότερον και οικουμενιστικότερον τα μέχρι τώρα παραδοσιακώς αποφασισθέντα. Το θέμα των δύο αντιπαπικών Συνόδων ενοχλεί πολύ. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ υπέβαλλε αίτημα να αποφασίσει η Εκκλησία της Ελλάδος, να προτείνει στην μέλλουσα να συνέλθει Σύνοδο, να αναγνωριστούν ως Οικουμενικές αυτές οι δύο Σύνοδοι. Η Ιεραρχία κατ’ αρχήν δέχθηκε το αίτημα του Μητροπολίτου και ανέθεσε σε δύο επιφανείς Ιεράρχες, τον μητροπολίτη Ναυπάκτου και τον μητροπολίτη Γόρτυνος να κάνουν εισηγήσεις για την οικουμενικότητα των Η΄και Θ’ Συνόδων.
Όταν ήρθε το θέμα στην Ιεραρχία όμως, Αρχιερείς εκτελούντες εντολές άνωθεν έλεγαν μεταξύ τους να μη το ψηφίσουμε αυτό, να μη το προχωρήσουμε, δεν το θέλει η «κεφαλή», δηλαδή δεν το θέλει ο πάπας. Και το θέμα μπήκε στο αρχείο. Δεν διαβάστηκαν καν οι εισηγήσεις.
Το πρώτο θέμα της ομιλίας του π. Θεοδώρου είναι αυτό, ποιος και γιατί αποφάσισε να καταργηθεί ο χαρακτήρας της Συνόδου. Το δεύτερο θέμα της ομιλίας του έχει σχέση με τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και είναι επίσης εξοργιστικό. Με αφορμή την επιστολή του αντιπαλαμικού ιερέως, ο Μοναχός Σεραφείμ έγραψε ένα άρθρο με τίτλο «Φτάσαμε μεταπατερικώς και στον αντιπαλαμισμό» του οποίου την εισαγωγή παρακολουθούμε στο βίντεο.
Επίσης μας διαβάζει ο π. Θεόδωρος και την επιστολή του αντιπαλαμικού ιερέως. Είναι δυνατόν η Εκκλησία μας να έχει κατοχυρώσει την διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, να διδάσκεται αυτή στις θεολογικές σχολές, να είναι καύχημα των ορθοδόξων, να μη την αποδέχονται οι παπικοί και οι προτεστάντες και ένας ιερέας, αρχιμανδρίτης, να δημοσιεύει σε επίσημο περιοδικό της Εκκλησίας μας, ότι δεν είναι σωστή η θεολογία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά; Και αντί αυτόν τον ιερέα, που υπερασπίζεται τον Βαρλαάμ, να τον παραπέμψουν σε συνοδικό δικαστήριο, παραπέμπουν άλλους. Αιρετικές απόψεις τις αφήνουν και τις δημοσιεύουν στα περιοδικά της Εκκλησίας και άλλους που διαμαρτύρονται γι’ αυτά, τους παραπέμπουν στα επισκοπικά δικαστήρια.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Περί της αντιπαλαμικής θεολογίας και της επικειμένης Μεγάλης Συνόδου [ΒΙΝΤΕΟ-2015]
π. Θεόδωρος Ζήσης Ομ. καθηγητής Α.Π.Θ -  Ι.N. Αγ. Αντωνίου Θεσσαλονίκης - Κυριακή 8 Μαρτίου 2015 (15/3/2015) http://www.impantokratoros.gr/D3F5408B.el.aspx

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το άρθρο της Τετάρτης: Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης* Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Δε μου αξίζει τόση αγάπη από όλους σας! Σας ευχαριστώ!

γράφει ο π. Νικόλαος Μανώλης Απαντώ στους εκατοντάδες φίλους μου που τη σημερινή ημέρα των γενεθλίων μου, μου εύχονται εκ καρδίας με προσωπικά μηνύματα κ.α., δι όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αν και δεν πιστεύω στην εορτή των γενεθλίων καθώς τη θεωρώ και είναι ξενόφερτη, δεν μπορώ όμως να μην συγκινηθώ από την αγάπη όλων σας που βρήκατε την ευκαιρία να μου την εκφράσετε. Να χετε την ευχή μου, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

π.Νικόλαος Μανώλης, Διακοπή Μνημοσύνου (Βήματα προόδου-κτλ.) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

π.Νικόλαος Μανώλης, Διακοπή Μνημοσύνου (Βήματα προόδου-Το αδελφικό μίσος) [ΒΙΝΤΕΟ 2017] Πρόσφατη ομιλία (28-5-2017) του εφημερίου του Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, π. Νικολάου Μανώλη. Παρακολουθείστε το βίντεο: