Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο γ. Αγάθων δίνει αξία στον καθένα που είναι κοντά του [KEIMENO & ΒΙΝΤΕΟ 2014]

 "2ο ΜΑΘΗΜΑ" 22-10-2014
Ορισμένα από τα βασικά θέματα της ανάρτησης είναι τα εξής: 
Ο Γέροντας Αγάθωνας, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου του Αγίου Όρους, Οσιακή μορφή της σύγχρονης Ορθοδόξου ζωής, Δαμαστής δύσκολων χαρακτήρων, Αυτός που αναπαύει όλους όσοι έρχονται κοντά του και μεθούν με Θείο έρωτα, Ένας Γέροντας με ψυχή μικρού παιδιού, Παλικάρι της Ορθοδοξίας μας και μπροστάρης του Αντιοικουμενισμού. Ένας σύγχρονος Άγιος εν ζωή, ανάμεσά μας.
(Η περίληψη και το απομαγνητοφωνημένο κείμενο είναι κόπος και σπουδή μιας πνευματικής μου κόρης. Η επεξεργασία του Βίντεο είναι κόπος και σπουδή των τεχνικών του Ιστολογίου “Κατάνυξης” (ενίοτε και άλλων). Να ’χουν όλοι τους την ευχή μου!)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
Στις αίθουσες κατηχήσεως του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της κατηχητικής συνάντησης "ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ", παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον την ομιλία της 26-10-2014, του σεβαστού πατέρα μας πρωτοπρ. Νικολάου Μανώλη, ο οποίος είναι υπεύθυνος του πνευματικού, κηρυκτικού και κατηχητικού έργου του Ι. Ναού.
Στην εξαιρετική αυτή ομιλία, απολαύσαμε τον π. Νικόλαο Μανώλη να μας διηγείται σπάνιους λόγους σχετικούς με τον αγαπημένο του Γέροντα, τον Γέροντα Αγάθωνα τον Κωνσταμονίτη, ο οποίος αποτελεί οσιακή μορφή του σύγχρονου Ορθοδόξου κόσμου.
Μας περιγράφει μέσα από όμορφες διηγήσεις, πώς καταφέρνει ο Γέροντας να παραμένει αγέραστος, με καρδιά μικρού παιδιού και να αγγίζει όλους μας, κάθε τραυματισμένη και ταλαιπωρημένη ψυχούλα στο κόσμο. Με τι ευκολία δαμάζει αλύγιστους χαρακτήρες και πώς σε μεθάει με Θείο Έρωτα. Αξιολογεί τον καθένα μας, αναγνωρίζει τα καλά μας στοιχεία, τα ταλέντα μας και τα αναδεικνύει. Από τον πρώτο έως τον τελευταίο, μας κάνει όλους να αισθανόμαστε ξεχωριστοί, μοναδικοί και μας βγάζει τον καλύτερό μας εαυτό. Πόση αξία δίνει στον καθένα που είναι κοντά του!
Η παλικαρίσια στάση του απέναντί στον παπισμό και τον οικουμενισμό αποδεικνύει για ακόμη μία φορά, πόσο φωτισμένος και μεγάλος Γέροντας είναι. Ευλογημένοι όσοι τον γνωρίσαμε και του μιλήσαμε. Να έχουμε όλοι την ευχή του!
Παραθέτω το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της Ομιλίας μου και στη συνέχεια το σχετικό Βίντεο, ευχόμενος σε όλους, ψυχική ωφέλεια και την βοήθεια εξ'  ύψους!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο γ. Αγάθων δίνει αξία στον καθένα που είναι κοντά του [KEIMENO 2014]
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: 
Να μιλήσουμε τώρα, για τον Άγιο, περίφημο Άγιο Γέροντα, οσιακή μορφή είναι ο Γέροντας, Αγάθων Κωνσταμονίτης. Τον γνωρίζετε οι περισσότεροι. Έχει’ ρθει στην ενορία μας μερικές φορές. Μερικοί από εσάς τον γνωρίζετε και από τα μοναστήρια που πηγαίνετε, στην Κωνσταμονίτου ή εδώ στο γυναικείο, στη Ζωοδόχου Πηγή στην Περαία, στο γυναικείο μοναστήρι, όπου κατεβαίνει και εξομολογεί. Τον γνωρίζετε.
Σας έχω διηγηθεί, κατά καιρούς πολλά, και από τις εμπειρίες μου κοντά του, κι από διηγήσεις άλλων ανθρώπων περί του ανεξιχνιάστου αυτού προσώπου που λέγεται Γέρων Αγάθων και την πολυμορφία και πολυπλοκότητα και πλουραριστική κατάσταση του χαραχτήρα του. Όλα αυτά τα έχει, ενώ είναι πολύ απλός, ο Γέροντας, είναι πολύ απλός, είναι ένας, πραγματικά, αλλά κρύβει ένα πλούτο χαρακτηριστικών και στοιχείων που είναι για έναν που θέλει να τον πλησιάσει, άξιο προσοχής να τον ερευνήσει και να τον κατανοήσει τον Γέροντα, είναι δύσκολο.
Ένα στοιχείο λοιπόν το οποίο θέλω να επικεντρώσουμε σήμερα, και που θα μας ανοίξει την κουβέντα πιστεύω, είναι ότι ο Γέροντας δίνει αξία στον κάθε έναν. Είναι ένα σπάνιο πράγμα αυτό, για τις ημέρες τις κοσμικές και άγονες που ζούμε, να υπάρχει άνθρωπος που να σου δώσει αξία, που να σου δώσει αξία. Όποιος είναι κοντά στον Γέροντα αξιώνεται να είναι εκεί και αισθάνεται ότι είναι κάποιος. Ο Γέροντας, με την απλότητά του, τον βοηθάει να καταλάβει, ο άνθρωπος που είναι κοντά του, τα στοιχεία που έχει ο ίδιος, γιατί του τα αναγνωρίζει ο Γέροντας.  
Για παράδειγμα, στην επιλογή των ανθρώπων που θα τον βοηθήσουν, επιλέγει ο Γέροντας διαφόρους για τα διακονήματά του, άλλον τον βάζει, όπως την Γερόντισσα, Γερόντισσα εδώ, άλλον τον βάζει προϊστάμενο, άλλον υπεύθυνο για το μαγειρείο, άλλον υπεύθυνο να εξομολογεί, στον κάθε έναν που δίνει, οι επιλογές του είναι πρώτα πρώτα άριστες, γνωρίζει το μέσα του. Μόλις σε βλέπει ο Γέροντας, έχει μία ικανότητα να σε διαβάζει, πώς το λένε να σε κάνει σιρτς, σιρτς κάνει; Σερτς, να σε κάνει, να σε σκανάρει, μπράβο, να σε κάνει σκαν, να σε σκανάρει, να σε σκανάρει και να σε... όπως κάνουν τα μόνιτορ, μόνιτορ λέγονται αυτά στο πλοίο, που βγάζουν έτσι και σκανάρουνε όλη τη περιοχή;
-Σόναρ.
Τα σόναρ αυτά, να σε σκανάρουνε, να σε σκανάρει ο Γέροντας, να βλέπει τα στοιχεία σου όλα και να στα δείχνει, γιατί εσύ δεν τα ξέρεις. Και με τον καιρό που είσαι κοντά στον Γέροντα Αγάθωνα, αυτά να σου βγαίνουνε σιγά σιγά και χωρίς να κάνει κόπο ο Γέροντας, να σε αφήνει ελεύθερο, δίπλα του, χωρίς να αισθάνεσαι τύψεις για τίποτε, να σε αφήνει να δουλεύεις ελεύθερα, χωρίς να σε πιέσει. Δεν πιέζει ο Γέροντας ποτέ τον άνθρωπο που έχει κοντά του. Δεν... Σέβεται τα πάντα. Την κουβέντα που θα πεις, τη βλακεία που θα πεις την ακούει ο Γέροντας, από όπου και αν προέλθει, από μικρό ή από μεγαλύτερο, θα σε ακούσει. Θα βάλει αυτί.  
Είναι παράξενο, πώς μπορούν στον Γέροντα Αγάθωνα, που είναι του Δημοτικού, δε μοιάζει ότι είναι του Δημοτικού ο Γέροντας, να αναπαύονται κοντά του γιατροί, επιστήμονες, καθηγητάδες, κυβερνητικοί, βιομήχανοι, απλοί ψαράδες, τσιγγάνοι, δηλαδή πλανόδιοι εντελώς, χτίστες, μπογιατζήδες, άνεργοι, ναρκομανείς, άνθρωποι που δεν έχουνε πού την κεφαλήν κλίναι, άνθρωποι που δεν έχουνε ελπίδα στη ζωή, νοικοκυρές, νοικοκυρούλες, νοικοκυράκια. Πάσης φύσεως και κατηγορίας άνθρωποι. Αναπαύονται. Και όχι μόνο αναπαύονται. Αισθάνονται ότι κάποιοι είναι. Είναι παράξενο αυτό. Είναι παράξενο. Ο Γέροντας δίνει αξία στον καθένα που είναι κοντά του. Αυτό είναι ένα πράγμα σπουδαίο, που εμείς, τα αγαπημένα μας πρόσωπα στις οικογένειες, δεν τα δίνουμε αξία. Έχουμε πρόσωπα στην οικογένειά μας που δεν, που έχουν παράπονα, ότι ποτέ δεν τα δώσαμε σημασία, ποτέ δεν τα ακούσαμε, ποτέ δεν τα δώσαμε, πώς να πούμε, αυτό που τους αξίζει τέλος πάντων και δεν τα βοηθήσαμε κιόλας.
Ο Γέροντας τα κάνει αυτά, είναι ένα στοιχείο συγκλονιστικό, όποιος τον πλησιάσει αισθάνεται ολοκληρωμένος. Αυτό πώς το καταφέρνει, δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Αφήνει άνεση να του εκφραστείς. Να του μιλάς. Δεν μιλάει πολύ ο Γέροντας ο δικός μας. Δε μιλάει. Αλλά, ακούει, σε συμβουλεύει και όπως μου είπε η παπαδιά, ένα πολύ σημαντικό, δε σε υποχρεώνει να κάνεις κάτι με το ζόρι. Αφού πηγαίνουνε τα παιδάκια μας, που είναι ζωντανά...  
Εγώ όταν πήγα, μάνα μου, όταν πήγα στον Γέροντα, ήμουνα έφηβος εικοσιπέντε χρονών, γιατί εγώ ωρίμασα αργά όπως σας είπα, μου έλεγαν όλοι οι συμφοιτητές μου και όλοι οι πνευματικοί μου που είχα ως τότε, ότι ήμουν ένα αδάμαστο άλογο, δεν είχε βρεθεί άνθρωπος να με δαμάσει και ήμουν ένας χαρακτήρας, που μπορώ να πω, ζωντανός, ζωηρός, με απόψεις ακραίες, φίλους είχα τροχικιστές, είχα του κ.κ. εσωτερικού φίλους, πήγαινα στα συνέδριά τους, άκουγα, διάβαζα φιλοσοφία Σαρτρ και Κίρκεγκωρ, διάβαζα το Μαρξ το κεφάλαιο, καράτε έκανα, με τη γιόγκα ασχολήθηκα, ντραμς μάθαινα, σε τέτοιους χώρους ήμουνα, πού δεν ήμουνα... Αυτός που πραγματικά με έκανε να αισθανθώ ότι κάποιος είμαι, είναι ο Γέροντας, ο Αγάθων. Μπράβο του του Γέροντα. Του βγάζω το καπέλο που με κατάφερε. Χωρίς να μου πει τίποτα. Δε μου είπε ο Γέροντας κόψε τίποτα. Τίποτα. Εγώ σε μερικούς λέω κόψε αυτό, κόψε εκείνο. Ο Γέροντας δεν είπε, ούτε κόψε, ούτε τίποτα. Με άφησε να τον πλησιάσω, να τον αγαπήσω, να θέλω να τον μιμηθώ, έσκυψε στις ανάγκες μου, μου έδωσε χώρο απεριόριστο να του μιλήσω, ανέχτηκε τις βλακείες μου, ανέχτηκε τις απροσεξίες μου, τα λάθη μου, τις πτώσεις μου, δε με μάλωσε ποτέ, δε με αποπήρε, δεν είναι του καθώς πρέπει ο Γέροντας, οπότε δεν έσπασε, δεν έσπασε η βιτρίνα του. 
 Ξέρετε ότι ο Γέροντας δέχεται δίπλα του ανθρώπους άσημους για εμάς, ασήμαντους και τρελούς. Ξέρετε ότι για χρόνια έχει τον Σταύρο, δεν ξέρω αν τον ξέρετε τον Σταύρο στο Μοναστήρι. Ξέρετε ότι ο Γέροντας όταν πηγαίνει στην ενθρόνισή του, στις επετείους αυτές του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης κτλ. όταν πηγαίνει στην τράπεζα, φοράει τον μανδύα του τον ηγουμενικό και συνήθως κάποιος διάκονος, κάποιος μοναχός θα του... όχι. Του Γέροντα τον μανδύα του από πίσω είναι ο Σταύρος που τον κουβαλάει και δίπλα του στην ηγουμενική του θέση, δίπλα του σαν προεξάρχων είναι ο Σταύρος, δίπλα του ακριβώς κάθεται ο Σταύρος, ο οποίος είναι ένας τρελός ας πούμε, άγιο παιδί, θα αγιάσει αυτό το παιδί. Αλλά, δεν... εντάξει. Τα μυαλά του δεν είναι λογικά, δεν υπάρχει λογική. Είναι δίπλα του. Και όμως. Ο Σταύρος, ο άγριος. Πρώτα πρώτα ακούστε. Τον Σταύρο πώς τον λυπήθηκε αυτήν η ευαίσθητη ψυχούλα που έχει ο Γέροντας. Όταν διάβαζα προχθές το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως στη Ναΐν και ευσπλαχνήσθη λέει ο Κύριος τη μάνα αυτήν. Αυτήν η ψυχούλα που λέγεται Γέροντας Αγάθωνας είδε ένα παιδί στο Βόλο, που τραυματισμένο, δαρμένο, κυνηγημένο, μπορεί και βιασμένο, μπορεί και δηλαδή... απόκληρο και το πήρε, το μάζεψε από την αγάπη του και μαζί με, και το πήρε πάνω στο Άγιον Όρος και οι άνθρωποι, οι μοναχοί, χωρίς να υποχρεώσει κανέναν, γίνανε όλοι Αγάθωνες και τον αγκάλιασαν αυτόν τον άνθρωπο, που ήταν στην αρχή βίαιος, επειδή ήταν δαρμένο το παιδί, κυνηγημένο, δεν είχε εμπιστοσύνη σε κανέναν και σιγά σιγά έχει ηρεμήσει κι έχει γίνει ο τελειότερος υποτακτικός που υπάρχει. Ό,τι του πουν το κάνει. Ναι. Ό,τι του πουν το κάνει. Είναι δουλευταράς, αλλά βρήκε ο Γέροντας τα στοιχεία του και αισθάνεται άξιος. Εντάξει. Μπορεί να λέει χαζά, ότι ξέρω γω, έχει γκόμενα την Αλίκη Βουγιουκλάκη, λέει διάφορα, μπορεί να λέει τέτοια, δεν έχει σημασία, ναι, θα σε σφάξω, θα σε κάνω, μπορεί να απειλεί, αυτά είναι όλα εξωτερικά. Ο ίδιος έχει, είναι πια ένας καλλιεργημένος άνθρωπος. Βλέπετε επέμενα σε αυτόν τον άνθρωπο, σε αυτήν την προσωπικότητα. Αυτός ο Γέροντας Αγάθωνας, ο οποίος εξομολογεί άλλους ηγουμένους και Δεσποτάδες. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να έχει δίπλα του αυτόν, γιατί δεν τον ενδιαφέρει η βιτρίνα. 
Εγώ καμιά φορά έχω πρόβλημα, όταν προχωράω ας πούμε στο δρόμο και με πλησιάσει κανένας από αυτούς τους ανθρώπους, ή ξέρω γω, τη βιτρίνα μου κοιτάω και όλοι μας νομίζω λίγο πολύ κοιτάμε λίγο τη βιτρίνα μας, τι θα φορέσουμε και πώς θα φανούμε στον κόσμο. Ο Γέροντας δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό το πράγμα. Κάθε ψυχούλα, κάθε παιδί που πηγαίνει κοντά του, νεαρό, με την τρέλα του, με την τρέλα του, με τα σεξουαλικά του, με τις ανησυχίες του, με τη μαγκιά του, με, να του μιλάει στη γλώσσα τη δικιά του, ο Γέροντας γίνεται σαν αυτόν, την ίδια γλώσσα μιλάνε. Αφού βγαίνουνε παρέες παρέες τα παιδιά, δεκατεσσάρων και δεκαπέντε χρονών που είναι με τον Γέροντα και βγαίνουνε μαζί του. "Γέροντα πάμε εκεί", πάει ο Γέροντας, μαζί τους. Είναι παράξενο και όλα αυτά τα παιδιά αισθάνονται ότι είναι ο Γέροντάς τους. Και τον έχουνε και συχνά. "Ο Γέροντας μου είναι. Είναι ο Γέροντάς μου ο Αγάθωνας". Δεν είπα ποτέ... Λέμε "είναι ο Γέροντάς μας". Αλλά και αν μου πει ο Γέροντάς μου το καταλαβαίνω τι λέει, ότι είναι ο Γέροντάς της και ο δικός μου ο Γέροντας. Είναι όπως είναι ο Χριστός. Ο Χριστός είναι για τον καθένα μας ξεχωριστός και ολόκληρος. Έτσι είναι και ο Αγάθωνας. Εγώ γρήγορα τελείωσα. Να, είκοσι λεπτά μου έπιασε να σας πω αυτήν τη διήγηση περί του Γέροντα Αγάθωνα. Κι αν με βοηθήσετε μπορεί να βγάλω και τίποτε άλλο, αυτά ήθελα να πω.
-Και αυτό τον έχει κάνει να μην έχει ηλικία. Γι’ αυτό και ο ίδιος δηλώνει ότι παραμένει και είναι δεκαπέντε χρονών. Γιατί έτσι είναι η ψυχή του.
Δεκαεφτά ήταν πέρυσι. Φέτος δεκαπέντε. Κατεβαίνει ο Γέροντας στην ηλικία. Δεκαπέντε χρονών είναι. 
-Έχει αθωότητα και παιδικότητα μέσα του.
Για όσους τον γνωρίζουμε τον Γέροντα, είναι μεγάλη ευλογία και γω επειδή κάνω πάντοτε τη νύξη αυτήν, να τον πλησιάσετε τον Γέροντα, όσο ο Θεός τον έχει εν ζωή, να τον δείτε, να πάρετε την ευχή του, να του μιλήσετε, να τον ακουμπήσετε.
 Ο Γέροντας; Να, το Μετόχι ξέρετε που είναι, το Μοναστηράκι μας. Πρώτα πρώτα είναι εκεί η Γερόντισσα Αγάθη, που είναι ίδιο πράγμα, αλλά τον περισσότερο χρόνο ο Γέροντας είναι στο Μοναστηράκι, να πάτε να τον δείτε, μια Κυριακή να λειτουργηθείτε εκεί, ενδεχομένως.
-Σε ποιο μοναστηράκι είναι;
Ένας δρόμος, ένα εκκλησάκι που μπαίνει μες τον δρόμο.
-Οσία Ξένη;
 Όχι. Πώς πηγαίνοντας για... Μετά τη στροφή Επανομής, δε στρίβεις, πας για Περαία. Ένα εκκλησάκι που μπαίνει... Ναι, στον Άγιο Στέφανο. Ναι. Ήτανε παλαιοημερολογίτικο αυτό. Είπε ο Συνέσιος τότε. Ναι, παλαιοημερολογίτικο, άκουσε, δεν είναι παλαιοημερολογίτικο των ζηλωτών, των ακραίων, είναι παλαιοημερολογίτικο του Αγίου Όρους. Ήτανε. Ακολουθούσε το Αγιορείτικο τυπικό. Αλλά, ο Συνέσιος ο μακαριστός είπε στον Αγάθωνα: "Γέροντα υπάρχει κανένας λόγος", λέει, "να μη’ ρθειτε με το νέο ημερολόγιο το μοναστήρι αυτό, αφού είναι και στον κόσμο;". Κανένας λόγος είπε ο Γέροντας. Και αμέσως μετεστράφει κατ’ ευθείαν. Εγώ θυμάμαι, γιατί ήμουνα εκεί, θυμάμαι από τη μια μέρα στην άλλη, άλλαξε το Μοναστήρι και κάναμε τις ίδιες ακολουθίες μετά, για δεκατρείς μέρες. Ξανακάναμε τις ίδιες ακολουθίες. 
-Μπορείς να πας με τη συγκοινωνία.
Μπορείς να πας. Θα τον δεις τον Γέροντα ποιος είναι. Εμένα να ρωτήσετε πότε είναι ο Γέροντας εδώ, θα σας πω, αν θέλετε να πάρετε την ευχή του και να πάτε να πείτε ένα πρόβλημά σας, να σας κάνει και κανένα θαύμα ο Γέροντας, να σας κάνει κανένα θαύμα. Πόσοι και πόσοι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί με προβλήματα υγείας και οικογενειακά και τα θεραπεύει. Επεμβαίνει σε νεογέννητα, μάλλον σε ανθρώπους που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη επεμβαίνει και σε παππούδες, μέχρι και σε όλες τις ηλικίες επεμβαίνει, με διάφορες θαυματουργικές επεμβάσεις ο Γέροντας καταλυτικές και σε αφήνει να απορείς. Τι όγκοι στο στήθος, τι... πάρα πολλά...
-Ετοιμοθάνατα βρέφη τουλάχιστον...
 Ετοιμοθάνατα βρέφη μες την ενορία μας, εδώ πόσα, πόσα έχει λυτρώσει από τον θάνατο. Από, από πράγματα εγώ... Πραγματικά παιδιά, παθαίνω πλάκα γιατί τον παίρνω να του πω κανένα πρόβλημά μου και μου το λύνει αμέσως, δηλαδή δεν ξέρω αν τον αγαπώ τόσο πολύ και ενεργοποιείται η Χάρις του Γέροντα, αμέσως μόλις το πω το πρόβλημά μου το θεραπεύει. Και τώρα με τα προβλήματα τα διάφορα με τους Δεσποτάδες και με αυτά, μου τα καταλύει, τακ... χι τα κάνει, ναι, και όλα όλα τα θέματα.
-Ναι, να μας πάτε προσκύνημα!
Προσκύνημα δε θα σας πάω στο Μετόχι προσκύνημα. Να που είναι το Μετόχι. Μόνοι σας να πάτε. Εγώ στο προσκύνημα, δε θέλω να επιβαρύνω και...
-Δε δέχονται και προσκύνημα.
 Δε δέχονται και προσκύνημα, αλλά και δε θέλω να επιβαρύνω να πάμε πενήντα άτομα σε αυτό το Μοναστηράκι, που είναι ένας μικρός χώρος.
-Όταν θα λειτουργήσετε εκεί.
- Δε λειτουργάω εκεί. Ο Γέροντας λειτουργάει ή οι παπάδες του. Λοιπόν, μια Κυριακή μπορείτε να πάτε, ή ξέρω γω, ένα απόγευμα ρε παιδιά, ένα μεσημεράκι, εκτός Τετάρτης, εκτός Τετάρτης, ένα μεσημεράκι. Παίρνεις το λεωφορείο για Περαία και σταματάς εκεί απ’ έξω. Και μάλιστα εκεί απ’ έξω είναι και η στάση για να σε ξαναφέρει πίσω.
-Η στάση πώς λέγεται;
 Στάση Άγιος Στέφανος.
-Ποιές ώρες είναι;
Ανοίγουνε μετά τις έντεκα το πρωί, μέχρι τις πέντε έξι το απόγευμα.
-Και κάθε Κυριακή έχει λειτουργία.
Κάθε Κυριακή, αλλά η λειτουργία είναι νύχτα εκεί, αλλάζει η ώρα, δε μπορείτε να πάτε εσείς.
-Όχι, την Κυριακή την ημέρα πάμε από εκεί...
 Εντάξει, εντάξει, μερικές... ανάλογα...Ναι, ναι. Ανάλογα. Αν είναι καλοκαίρι ναι, αν είναι χειμώνας γίνεται νύχτα. Τελειώνουν τέσσερις το πρωί. Δε μπορείς να πας τέσσερις το πρωί. Αλλάζουν, είναι με το Αγιορείτικο το ωράριο, το πρόγραμμα. Ο Γιάννης.
-Μια εμπειρία μου με τον Γέροντα.
Μια εμπειρία θα ακούσουμε από τον Γιάννη.
-Ξέρετε ότι... Πήγα πάρα πολλές φορές στο Μοναστήρι και πολύ λίγες φορές είδα τον Γέροντα.
Φώναξε λίγο.
-Τον είδα πολύ λίγες φορές.
Μάλιστα.
- Μια φορά αναγκάστηκα να τρέξω από πίσω του να του πω ότι είμαι πνευματικοπαίδι του παπα-Νικόλα. Ε, καλά κάνεις μου είπε. Μια φορά ήμασταν στο πλοίο.
Ναι, Γιάννη φώναξε πιο πολύ.
-Πήγα πολλές φορές στην Κωνσταμονίτου. Και δυστυχώς δεν είχα δει και δεν ήρθα σε επαφή με τον Γέροντα, παρά ελάχιστες φορές. Μια φορά τον είπα, έτρεξα και του είπα ότι είμαι πνευματικοπαίδι του παπα-Νικόλα και μου είπε καλά κάνεις κι έφυγε. Την άλλη φορά, "α, εσύ είσαι;" Την άλλη φορά μου είπε "τον ξέρεις πολλά χρόνια τον παπα-Νικόλα;". Τίποτε άλλο. Μια φορά γυρίζαμε μαζί με το πλοίο.
Με το πλοίο.
- Από το Μοναστήρι και ήταν με μια παρέα όπως είπατε με τα παιδιά. Με κοίταζε. Με κοίταζε, αλλά δε με μίλησε ποτέ. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, μετά από τόσες φορές, όταν ήρθε στην αίθουσα την τελευταία φορά και περνούσαμε και του φίλησα το χέρι, μου είπε "είσαι καλά τώρα; ". Αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση.
Ε, ο Γέροντας...
-Αυτό... Δηλαδή σε διάβασε...
Σε σκανάρει εσένα. Εσύ είσαι και απλός άνθρωπος. Σε βλέπει, κατ’ ευθείαν σε καταλαβαίνει. Ένας που θα σε δει και όχι μόνο ο Γέροντας, σε καταλαβαίνει τι είσαι. Ο Γιώργος.
-Εγώ είμαι πνευματικοπαίδι και δεν..
Φώναξε λίγο, φώναξε.
- και δεν αξίζω κιόλα βέβαια να είμαι στον Γέροντα, γιατί είχα τον μακαριστό της Ξηροποτάμου και μετά αφού έγινε, επήγαμε στον Αγάθωνα. Είναι ότι δέχεται τη νύχτα, τη νύχτα . Η σύζυγός μου τον παίρνει η ώρα μία, δύο, και λέει έχουμε πρόβλημα με τον Γιώργο, τι θα γίνει; Τα’ κανε μαντάρα, έσπασε εδώ μέσα πράγματα.
Τη νύχτα!
-Τη νύχτα! Τη νύχτα πριν κατέβω στην ακολουθία. Μία, δύο. Αυτό, τι να πω! Λοιπόν. Αλλά και πέραν αυτού είναι... Εμένα προσωπικά, το λέω προς δόξα Θεού αυτό, μου έσωσε το σπίτι. Τώρα θα ήμασταν δέκα φορές χωρισμένοι. Θα με χώριζε η γυναίκα μου.
Σίγουρα!
- Ε, με αυτό τον τρελό! Και όμως.
Ο Γέροντας λοιπόν, εν αντιθέσει με μερικούς άλλους, δεν είναι ανδροχωρίστας, ενώνει τα ζευγάρια, επανασυνδέει τις σχέσεις και ενεργοποιεί, Γιώργο ευχαριστώ που το είπες αυτό, ενεργοποιεί, κάνει restart, έτσι το λένε, το είπα καλά, επιτέλους..., κάνει restart στις σχέσεις. Ενεργοποιεί τις σχέσεις. Αυτό που λες εσύ το έχω βιώσει κι εγώ με την παπαδιά μου. Και πάρα πολλά ζευγάρια που είναι κοντά στον Γέροντα... Επίσης μερικά τον ερωτεύονται τόσο πολύ που γίνονται οικογενειακά όλοι μοναχοί. Ναι. Έχουμε και τέτοια παραδείγματα, τόσο έρωτας πέφτει που γίνεται ο άνδρας, η γυναίκα και τα παιδιά όλοι μοναχοί και έχει οικογένειες ο Γέροντας με μοναχούς απάνω, γιατί είναι αυτό το ταλέντο του Γέροντα να τρελαίνει τους ανθρώπους. Εγώ, είναι τρέλα ο μοναχισμός, κατά ένα είδος η τρέλα του Θεού. Ότι έπαθε ο Ζακχαίος και μοίρασε τα υπάρχοντά του αν πάρουμε το δένδρο, του είπε κατέβα και μόλις κατέβηκε πήγε και μοίρασε ο τρελός τα υπάρχοντά του στους φτωχούς όλα. Αυτήν την τρέλα παθαίνει όποιος είναι κοντά στον Γέροντα. Αυτό νομίζω μας μεταφέρει τώρα και ο Γιώργος, αυτήν την εμπειρία. Κάποιος σήκωσε χέρι από εδώ. Η Μαρία.
-Εμένα θα μου επιτρέψετε να πω κάτι. Έτσι όπως μας τα διηγιόσασταν, είδα στοιχεία πολλά σε εσάς. Δηλαδή, σαν να άκουγα...
Παπαγάλος, εγώ είμαι παπαγάλος. Μαϊμού, είμαι τσίτα, ότι βλέπω το κάνω. Αυτό είναι...
-Πολλά στοιχεία Γέροντα, αντιγραφή ήσασταν, θα μου επιτρέψετε να το πω αυτό. Και κάτι άλλο. Δεν τον έχω δει πολλές φορές, στην αίθουσα μερικές φορές, μία επάνω στο Μοναστήρι. Και... Έτσι πως ήμασταν στην αίθουσα έξω και περιμέναμε να πάρουμε την ευχή του είχα παλιά, είχα τον μικρό στην αγκαλιά μου και τους άφησε όλους, ήρθε αγκάλιασε το μικρό, και έφεξε τόσο πολύ το πρόσωπό του μες τη νύχτα που την εικόνα την έχω ολοζώντανη μπροστά μου. Είναι αυτό που είπε η πρεσβυτέρα...
Αυτό που είπε για το φως, γιατί μπορεί να λέει έτσι η Μαρία, το βίωσε αυτήν, το βίωσα κι εγώ. Μια νύχτα λειτουργούσαμε μαζί στο Άγιον Όρος σε μια πανήγυρη και το... ήμασταν σε λειτουργία είχαμε βάλει ευλογημένη, ο Γέροντας ήτανε λειτουργός. Απέναντι από μένα ήταν ο παπα-Στέφανος , εγώ ήμουν εδώ και ο παπα-Χαράλαμπος ήταν δίπλα στον παπα-Στέφανο. Κοιτάω τον Γέροντα και το βλέπω ότι το πρόσωπό του δεν φαινόταν από τη λάμψη. Μία, δύο. Δεν ξέρω αν είδατε τις φωτογραφίες στην Κατάνυξη με το λείψανο της Αγίας πώς φωτίζει. Αν το δείτε, θα δείτε. Πέφτει αχτίδα του ήλιου, πώς φωτίζει, και όποιος πάει να πλησιάσει είναι λουσμένος στο φως Έτσι τον είδα τον Γέροντα λουσμένο στο φως. Νύχτα ήταν. Κοιτάω καμιά λάμψη, κανένα... Γιατί είμαι και περίεργος εγώ, δε τα δίνω πολύ... αμέσως δεν τα πιστεύω όλα αμέσως. Κοιτάω από κει κοιτάω από κει. Το βλέπω ξανά. Μόλις τελείωσε η λειτουργία δεν του εκφράστηκα. Πάω στον παπα-Στέφανο. Λέω "Γέροντα" λέω, "ήταν φωτεινό το πρόσωπό του". Λέει "κοίταξε" λέει "το είδαν και άλλοι το έχουν δει και άλλοι αυτό". Λέω "θα του το πω". "Όχι, μη του το πεις. Δεν χρειάζεται. Το έχουν πει και άλλοι", μου είπε ο παπα-Στέφανος. Εγώ πάω και του το είπα. Λέω "Γέροντα" λέω "σε είδα φωτεινό το πρόσωπο τι συμβαίνει λέω; Πες μου τι συμβαίνει". Μου λέει "τι ρε, δεν ξέρω τίποτα" μου είπε, έτσι μου είπε.  
Όμως, μια φορά λειτουργούσε στο Μετόχι. Ήμουνα στο στασίδι πίσω πίσω και βλέπω τον Γέροντα, δεν πατάει στο έδαφος. Πραγματικά σας το λέω. Σιωπηλά δε το είπα σε κανέναν τίποτα. Λέω, είμαι πλανεμένος, δε υπάρχει περίπτωση, κάποια πλάνη είναι αυτή. Τον είδα τον Γέροντα να ίπταται, να μην πατάει στο έδαφος, μου το έχουν πει για τον Γέροντα και άλλοι που τον είδαν στον δρόμο, εδώ στην Εγνατία. Ότι δεν πατούσε, ότι δεν πατούσε στο έδαφος. Πάμε στην τράπεζα. Ο Γέροντας εδώ, η Γερόντισσα εδώ, εγώ εδώ, οι μοναχές όλες και ρουφούμε σούπα, ψαρόσουπα. Κι εκεί που ρουφούμε σούπα, μου λέει, "με είδες ρε που δεν πατούσα;" Έτσι μου είπε ο Γέροντας. "Με είδες που δεν πατούσα στο έδαφος;" Έτσι μου είπε ο Γέροντας. Αυτό σας το καταθέτω. Προσωπική μου εμπειρία που με τρέλανε τότε και με έκανε να τον αισθάνομαι πολύ περισσότερο και να τον προσέχω πολύ περισσότερο στη λειτουργία. Ο Γιώργος.
-Υπάρχει σχετική διήγηση με τον Γέροντα Αγάθωνα τον παλαιό.
Πες την!
- Που είπε αιρετικός δεν είμαι. Όλα τα άλλα έλεγε ναι. Αιρετικός δεν είμαι. Το αντιαιρετικό του Γέροντα Αγάθωνα Κωνσταμονίτη, πόσο του δίνει πόντους;
Το αντιαιρετικό του Αγάθωνα Κωνσταμονίτη είναι πηγαίο πρώτα από όλα, Δεν είναι γνώσεων, δε είναι γνώσεων, δε βασίζεται πάνω στις γνώσεις, τι είναι η αίρεση, τι είναι ο παπισμός, τις διαφορές ακριβώς με την Ορθοδοξία κτλ. Είναι απόλυτος. Τι είναι ο παπισμός; Διάβολος. Τι είναι ο Πάπας; Αντίχριστος. Ξεκάθαρα. Έχουν δίκιο οι Άγιοι Πατέρες μας. Τον καταδίκασαν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Νεκτάριος. Τον έχουν καταδικάσει. Για μένα είναι καταδικασμένος. Μάλιστα τον έχω, μου λέει, δεν πρόκειται να ξαναγυρίσει στην Ορθοδοξία ποτέ. Ναι, ο Πάπας. Είναι καταδικασμένος. Είναι απόλυτος. Αυτό που τον κάνει όμως, που του δίνει πόντους είναι η γενναιότητά του στο αντιπαπικό ζήτημα και η θέση του η ξεκάθαρη, χρόνια πριν έρθει ο Πάπας. Όταν δε μιλούσε κανένας. Το συζήτησα και με τον π. Θεόδωρο αυτό. Λέω π. Θεόδωρε εμείς ξεκινήσατε, εσείς ξεκινήσατε να μιλάτε το 2000 με τον ερχομό του Πάπα. Τότε και οι Θεοδρομίες πριν δεν είχαν αναφορές αντιπαπικές. Ως τότε όμως, από τότε όμως άρχισαν να έχουμε κείμενα κτλ. Ο Γέροντας Αγάθωνας το 1993 άρχισε να λέει θα’ ρθει ο Πάπας στην Ελλάδα, θα’ ρθει ο Πάπας στην Ελλάδα και όλοι, έκανε ομιλίες για τον Πάπα, και όλοι όσοι ήμασταν στην Κωνσταμονίτου του λέγαμε "αμάν ρε Γέροντα, φύλλο δεν κουνιέται. Ποιος Πάπας θα’ ρθει στην Ελλάδα;" Και όταν ήρθε ο Πάπας στην Ελλάδα ο Γέροντας το βούλωσε γιατί τα είχε πει προηγουμένως. Από προηγούμενα. Του δίνει πόντους γιατί οι πατέρες στο Άγιον Όρος τον Γέροντα Αγάθωνα τον συμβουλεύονται για το αντιαιρετικό. Όσοι θέλουν να μείνουν πιστοί. Γίνονται υποχωρήσεις με τον Πατριάρχη με αυτά όλα. Στον Γέροντα πηγαίνουνε. Αυτός τους δίνει τη γραμμή.
Η Κωνσταμονίτου ξέρετε σήμερα δίνει γραμμή αντιαιρετική στο Άγιον Όρος. Είναι και ο Ιωσήφ, ο Ξηροποταμινός, ο Γέροντας και της Καρακάλλου και μερικοί άλλοι, είναι. Δε μπορώ να πω, αλλά ο Γέροντας Αγάθωνας είναι η ζωή του τέτοια. Ο παπα- Θόδωρος ο Ζήσης λέει ότι μας λείπει ο Αγάθων από τις συνάξεις μοναχών και κληρικών, δε θα μιλούσε λέει, αλλά μας λείπει η παρουσία του και μόνο, είναι πώς να στο πω, Ορθοδοξία ολόκληρος. Πρόσεξε να δεις, όταν ο Γέροντας λειτουργεί για παράδειγμα, επειδή είναι, δεν ξέρω πολλούς Γέροντες εγώ, δεν ξέρω κι άλλον δηλαδή, που να φωτίζεται από τη Χάρη του Θεού τόσο και να μη μπορεί να βγάλει λειτουργία από τα δάκρυα, σου δείχνει ποιος είναι Ορθόδοξος, σου δείχνει τον Ορθόδοξο, οπότε η αίρεση δεν στέκει.
-Το αντιαιρετικό είναι μια έκφραση της προσωπικότητας του Αγάθωνα.
Είναι μια έκφραση το βίωμά του. Τι λέει ο Γέροντας; Λέει για παράδειγμα για τον Πατριάρχη. "Πώς μπόρεσε να πάει να αγκαλιάσει τον Πάπα; Αφήνει λέει τους αγγέλους". Αυτός τους βλέπει τους αγγέλους. Δεν είναι μια θεωρία. Εγώ το λέω θεωρητικά. "Αφήνει τους αγγέλους και τα φτερουγίσματα στην Αγία Τράπεζα και γυρίζει στο κέντρο και προσκυνάει τον διάβολο". Το λέει γιατί αυτός στην Αγία Τράπεζα είναι με τους αγγέλους και είναι με το άκτιστο φως και δεν ταιριάζει να γυρίσει να προσκυνήσει τον διάβολο. Το λέει βιωματικά. "Τρεις νύχτες δεν κοιμήθηκα από αυτό που στενοχωρέθηκα, πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό". Δεν το κατανοεί, όχι γνωσιολογικά, εμπειρικά. Πώς αυτός, κι αυτός παπάς είναι σου λέει, βάζει πετραχήλι, πώς δεν βλέπει τους αγγέλους στην Αγία Τράπεζα; Ο Γέροντας τους βλέπει. Γι’ αυτό μου είπε, "με είδες που δεν πατούσα;" Γιατί ήξερε τι συμβαίνει και ξέρει ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται και τι παθαίνει. Τις αλλοιώσεις που παθαίνει. Αλλά βέβαια και τι βλέπουν οι άλλοι. Μου έχουν διηγηθεί μοναχές και μοναχοί το τι αντικρίζουν στον Γέροντα στο κελί του όταν πηγαίνουν κτλ.
Ο Γέροντας μια φορά, στον πειρασμό, που είχε ένα πειρασμό το Μοναστήρι κάποτε, πάνω στον πειρασμό, που τον κυνηγούσαν δημοσιογράφοι, το ένα το άλλο, για διάφορα θέματα, κατέβηκε από το κελάκι του, μπήκε στην τράπεζα, του είπαν "Γέροντα δε θα φας;" Κατέβηκε να φάει, δεν άγγιζε μου λέει η μοναχή το φαγητό. Το πρόσωπό του ήταν αλλοιωμένο και όταν τον ρώτησαν "Γέροντα γιατί δεν τρως", λέει "είχα τον Άγιο Στέφανο στο κελί μου και μου είπε αυτό κι αυτό κι αυτό", δε θα σας το πω τώρα τι του είπε "και όλα αυτά λέει μου φαίνονται σκύβαλα". Είχε μπροστά του το ωραίο το φαγητό που μαγειρεύουν στο Μοναστήρι, του φαινόταν σκύβαλα, γιατί είχε τον Άγιο Στέφανο στο κελί του και πήρε κατεύθυνση. 
-Και ενώ του λέγαν απ’ έξω είναι οι δημοσιογράφοι, τι θα κάνουμε Γέροντα. Τι; Ποιοι δημοσιογράφοι; Δεν καταλάβαινε. Ήταν αλλού!
 Αλλού ήτανε ο Γέροντας. Ναι, πραγματικά!
- Γι’ αυτό και πέρασε τόσο εύκολα ο πειρασμός από πάνω τους.
Μια ωραία παρέα είμαστε.
-Γύρισε μπούμερανγκ στους δημοσιογράφους.
Πώς;
-Γύρισε μπούμερανγκ στους δημοσιογράφους.
-Ακριβώς.
Εντελώς.

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο γ. Αγάθων δίνει αξία στον καθένα που είναι κοντά του [ΒΙΝΤΕΟ 2014]
"2ο ΜΑΘΗΜΑ" 22-10-2014
- Στις αίθουσες κατηχήσεως του Ιερού Βυζαντινού Ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της "μαχητικής Ομιλίας" στη ανοιχτή σύναξη όλων των ενηλίκων.
Ομιλητής είναι ο υπεύθυνος του πνευματικού, κηρυκτικού και κατηχητικού έργου του Ι. Ναού, πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης.