ΠΡΟΣΜΟΝΗ

ΠΡΟΣΜΟΝΗ
ΑΓΩΝΙΑ.jpg
Αφιερωμένο σ’ όσους ο νέος χρόνος τους βιώνεται ήδη στον τόπο του άυλου
Λεπτή κι αδύναμη η φωνή
σαν του πουλιού του νιόβγαλτου
στο πρωτοπέταγμά του
που σύρθηκε στο χώμα
όπως τ’ Οκτώβρη τα χρυσάνθεμα
είχε το ίδιο χρώμα
το δέρμα και τα μάτια του
μα κι η ματιά του ακόμα
κι όπως μικρού χρονιάρικου
κάνει τα βήματά του
μα ’ναι σαρανταεπτά χρονώ
και πάλλει η καρδιά του
με το μυαλό του απ’ τη μιά
χαίρεται να πιστεύει
στα λόγια τα ’σιόδοξα
φίλων και συγγενών του
από την άλλη η ψυχή
π’ αδολεσχεί στην νοερά*
να την αρπάξει καρτερεί
του θάνατου το χέρι.
πΝΜ

*Η πνευματική αδολεσχία στην Νοερά Προσευχή, η φιλόθεος επιμονή στην αδιαλείπτως επαναλαμβανόμενη Ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με”