Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Τελωνισμός της ψυχής (Β΄) - Η Πύλη του Ουρανού [ΚΕΙΜΕΝΟ & ΒΙΝΤΕΟ 2014]

telonismos3.jpg
Ορισμένα από τα βασικά θέματα της ανάρτησης είναι τα εξής: Σύντομη αναφορά στα 23 τελώνια, Η κατάκριση γεννά τα σαρκικά αμαρτήματα, Θα δώσουμε λόγο για τον ύπνο από τεμπελιά και ραθυμία, Θα κριθούμε και για την ανοχή και για την συμμετοχή σε εκδηλώσεις ομοφυλοφίλων, Τελώνιο ειδικό για τις εκτρώσεις που αφορά και όσους βοήθησαν να γίνει μια έκτρωση, Η Πύλη του Ουρανού, Πώς πανηγυρίζουν οι Άγγελοι για κάθε ψυχή που σώζεται, Η προσκύνηση του αστραπόμορφου θρόνου του Θεού, Το Σαρανταλείτουργο του Πνευματικού για το πνευματικό του τέκνο.
(Η περίληψη και το απομαγνητοφωνημένο κείμενο είναι κόπος και σπουδή μιας πνευματικής μου κόρης. Η επεξεργασία του Βίντεο είναι κόπος και σπουδή των τεχνικών του Ιστολογίου “Κατάνυξης” (ενίοτε και άλλων). Να ’χουν όλοι τους την ευχή μου!)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε συνέχεια του Α’ μέρους της ομιλίας με θέμα «Ο τελωνισμός της ψυχής, Τα φοβερά Τελώνεια»  την οποία παρακολουθήσαμε εδώ, ο σεβαστός π. Νικόλαος, μας παρουσιάζει το δεύτερο μέρος της διήγησης η οποία όπως μας λέγει είναι παράδειγμα και κίνητρο για οσιακή ζωή.
Κάνει κατ’ αρχήν μια σύντομη αναφορά στα 23 τελώνια εστιάζοντας σε βασικά σημεία της προηγούμενης παρουσίασης, ώστε να κατανοήσουμε το κεφαλαιώδες ζήτημα του τελωνισμού της ψυχής.
Μας επισημαίνει την σχέση των παθών μεταξύ τους και πώς τα μεγαλύτερα πάθη γεννούν τα μικρότερα, μας δίνει με ζωντανά παραδείγματα να αντιληφθούμε την τέχνη του διαβόλου και πως πέφτουμε στις παγίδες του και είναι πραγματικά συγκλονιστικό να διαπιστώνει κανείς ακούγοντας αυτά ότι τα περισσότερα αν όχι όλα είναι λάθη και αμαρτίες  που έχουμε κάνει. Και πολλές φορές δεν χρειάζεται να τα έχουμε κάνει αλλά να έχουμε ωθήσει ή παρασύρει άλλον άνθρωπο να τα κάνει. Και για τη συμμετοχή ακόμα μας λέγει ο π. Νικόλαος θα κριθούμε. Όπως για παράδειγμα αν έχουμε παραβρεθεί σε gay pride ως θεατές ή αν έχουμε συμβουλέψει μια γυναίκα να κάνει έκτρωση.
Η σειρά με την οποία περνούμε τα τελώνια δεν είναι αριθμητική, ποσοτική αλλά είναι ποιοτική. Ο Θεός που γνωρίζει κάθε άνθρωπο, ξέρει από πιο πάθος θα αρχίσει ο τελωνισμός. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχουμε αυτογνωσία, να πολεμήσουμε το μεγαλύτερο πάθος μας, το οποίο γεννά και τα  άλλα. Και αν το θεραπεύσουμε αυτό τότε θα θεραπεύονται και τα μικρότερα πάθη. Όμως δεν μπορούμε να θεραπευτούμε μόνοι μας. Από όλα τα αμαρτήματα  ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε είναι η εξομολόγηση. Με την εξομολόγηση και ξεφορτωνόμαστε το βάρος σε αυτή τη ζωή, αλλά και στην άλλη, όταν θα πάμε στο τελώνιο αυτό του πάθους που μας παίδευε εν ζωή, θα έρθει ο πνευματικός μας να πληρώσει για να ελευθερωθούμε από αυτό. Πόση παρηγοριά μας δίνει ο π. Νικόλαος με τα λόγια του: «Το ότι πέφτουμε, πέφτουμε, αλλά πόσες φορές σηκωθήκαμε, αυτό να κοιτάζουμε».
Στη συνέχεια ακολουθεί μια πολύ όμορφη περιγραφή από την ώρα που φτάνει η ψυχή μαζί με τους Αγγέλους στην Πύλη του Ουρανού μέχρι που θα φτάσει στην κατοικία του πνευματικού της πατρός. Περιγράφεται η μεγάλη χαρά που συμβαίνει στον Ουρανό για κάθε ψυχή που σώζεται, πώς η ψυχή προσκυνά τον θρόνο του αοράτου Θεού, πώς οι Άγγελοι την οδηγούν να δει τη χαρά του Παραδείσου και μετά να δει τα καταχθόνια του Άδη.
Ο Γρηγόριος, που είδε αυτό το όραμα, στην αρχή δεν το πίστεψε, μόνο έτρεξε στον πνευματικό του να το επικυρώσει. Με αφορμή αυτό μας επισημαίνει ο π. Νικόλαος, να μη πιστεύουμε σε όνειρα γιατί είναι εύκολο να οδηγηθούμε στην πλάνη. Χρειάζεται προσοχή γιατί ακόμα και  πνευματικοί άνθρωποι παρασύρονται από τέτοιες καταστάσεις.
Η διήγηση και μόνο της διαδικασίας του τελωνισμού της ψυχής είναι συγκλονιστική. Καθ’ όλη τη διάρκειά της διαπιστώνουμε ότι είναι απαραίτητη η παρουσία του πνευματικού μας πατρός σ’ αυτή τη ζωή και στην άλλη. Και επιθυμούμε όσο τίποτε άλλο να ζήσουμε από κοντά την πιο όμορφη εικόνα από όλη την διήγηση, αυτή όπου ο πνευματικός αναπαύεται μαζί με τα τέκνα του στην ουράνια κατοικία του.
Παραθέτω το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της Ομιλίας μου και στη συνέχεια το σχετικό Βίντεο, ευχόμενος σε όλους, ψυχική ωφέλεια και την βοήθεια εξ'  ύψους!

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Τελωνισμός της ψυχής (Β΄) - Η Πύλη του Ουρανού [ΚΕΙΜΕΝΟ 2014]
ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: 
Λοιπόν, καταλαλιά και κατάκριση, το λέω για όσους δεν ξέρουν τη διαφορά, η κατάκριση είναι αμαρτία, γιατί είναι αμαρτία η κατάκριση; Διότι υπάρχει εμπάθεια. Σε κατακρίνω σημαίνει ότι πηγαίνω σε κάποιον άλλον, είτε μέσα μου το κάνω αυτό είτε σε κάποιον άλλον και σε κατηγορώ. Κατηγορώ με εμπάθεια. Λέω και ψέμματα, μπορεί να λέω και αλήθειες, πράγματα που έχεις κάνει και τα λέω για να σε κάνω κακό, για να σε χλευάσω, για να σε δυσφημίσω, για να αλλοιώσω την εικόνα σου στους ανθρώπους. Λοιπόν αυτό είναι κατάκριση. Από την εμπάθειά μας, από τον κακό μας χαρακτήρα. Η κατάκριση λοιπόν γεννά πολλές αμαρτίες. Είναι μητέρα κακών και γεννά και τα σαρκικά αμαρτήματα. Αν κανείς πέφτει σε σαρκικά αμαρτήματα και πέφτει συνεχώς, ο πνευματικός άνθρωπος του λέει επ, πρόσεξε, μήπως στο στόμα σου δεν υπάρχει φραγμός; Θύρα; Δεν έχεις πόρτα; Και είναι ανοιχτή πόρτα και συνεχώς κατακρίνεις;
Καταλαλιά είναι ξεδιάντροπο αμάρτημα κι αυτό. Να πιάσω τον πάτερ εδώ, μπροστά σε όλους σας και ξεδιάντροπα, με πάθος και με εμπάθεια, να  αρχίσω να του καταμαρτυρώ όσα έχει κάνει. Και να του λέω δεν ντρέπεσαι μου ‘χεις κάνει αυτό, μου ‘χεις κάνει εκείνο, όχι ιδιαιτέρως να πάω να του πω τα παράπονά μου, να τον καταμαρτυρήσω μπροστά σε όλους σας, να το ακούτε όλοι σας και να τον φωνάζω και ας μην είστε κι εσείς μπροστά, να τον κάνω χάλια τον άνθρωπο. Αυτό είναι καταλαλιά. Κι αυτά τα δύο αμαρτήματα είναι πολύ βασικά γιατί ανήκουν στο πρώτο τελώνιο. Η ψυχή δηλαδή με το που φεύγει από το σώμα πάει και τελωνίζεται και το πρώτο που περνάει είναι το τελώνιο της καταλαλιάς. Το δεύτερο της ύβρεως, το τρίτο του φθόνου, το τέταρτο το τελώνιο του ψεύδους. Είδαμε το τελώνιο του θυμού και της οργής είναι το πέμπτο, στο 6 τελώνιο είναι η υπερηφάνεια, το 7 είναι η βλασφημία, το 8ο είναι η φλυαρία και η αστειολογία, φλυαρία και αστειολογία. Το 9ο είναι το τελώνιο του τόκου και του δόλου, τα αναλύσαμε και θα τ’ ακούσετε και στο βίντεο, θα τα βάλουμε αυτήν την εβδομάδα πρώτα ο Θεός στο You Tube, το τελώνιο της οκνηρίας και του ύπνου. Παράξενο τελώνιο ε; Της οκνηρίας και του ύπνου. Θα δώσουμε λόγο για τον ύπνο που κάναμε ενώ η καμπάνα χτυπούσε και η λειτουργία γινότανε για παράδειγμα.
Σας είχα πει, το λέω αυτό στα μικρά κατηχητικά, το λέω και στους μεγάλους, υπάρχει ο βιολιστής της στέγης, ο διάβολος. Είναι σκαρφαλωμένος στη στέγη, εμείς είμαστε στο σπίτι μας και κοιμόμαστε και συνήθως κάθε Κυριακή πρωί κατά τις 6:30 με 7:00 η ώρα, κατεβαίνει. Μπαίνει μες στο σπίτι κι έχει… πώς το λένε αυτό το ωραίο το βιολί; Στραντιβάριους, ναι αυτό το βιολί έχει που έχει φοβερό ήχο και παίζει κάτι κομμάτια για τον ύπνο, πώς ακούς, τι σε νανουρίζει; Γιατί εμένα με νανουρίζει ας πούμε για παράδειγμα, ένα αργό του Στανίτσα. Αυτός το παίζει σε βιολί πολύ ωραία. Εσάς μπορεί να σας νανουρίζει του Μότσαρτ κάτι ή του Μπετόβεν κάτι λέμε ή κανένα της τάβλας που λένε δημοτικό αν το βάλεις και κοιμάσαι. Αυτός έρχεται λοιπόν και με το βιολί τα καταφέρνει όλα. Και ανθρώπινη μουσική σε παίζει και παίζει και σε λέει «μη ξυπνάς», χτυπάει η καμπάνα «λάθος είναι όνειρο βαθύ, εσύ κοιμήσου, συνέχισε», σε λέει ο Άγγελος σήκω να πας στην εκκλησία, «όχι, όχι αγόρι μου, εσύ κοιμήσου, κοιμήσου» και σε κοιμίζει. Αυτός ο ύπνος είναι αμαρτία. Θα δώσουμε λόγο λέει για τέτοιους ύπνους, οι οποίοι ύπνοι σε απογοητεύουν στο τέλος γιατί δεν σ’ αφήνουν να κάνεις τον κανόνα σου, να κάνεις την προσευχή σου, δεν ξυπνάς να κάνεις τις δραστηριότητες, πολλές φορές έχεις υποχρέωση κάτι να κάνεις και πολύ σοβαρό για το σπίτι σου κι εσύ πέφτεις στον ύπνο από την τεμπελιά και τη ραθυμία σου και το σπίτι μετά κλονίζεται, αρχίζουνε στενοχώριες, γκρίνιες γιατί ο υπναράς ή η υπναρού δεν σηκώθηκε να κάνει το φαγητό για το μεσημέρι, και έρχεται ο άντρας, αυτή ξύπνησε στις 11 δεν πρόλαβε να κάνει το ιμάμ μπαϊλντί και ήρθε ο άντρας στις 1:00 να φάει και δεν το βρήκε έτοιμο κι έγινε χαμός. Γιατί κοιμότανε. Γιατί έκατσε το βράδυ να δει την Αγγελική Νικολούλη μέχρι τις 2:30 και το φως στο τούνελ μέχρι τις 2:30 και το πρωί δεν μπορούσε να ξυπνήσει. Κοιμόταν ως τις 10 το πρωί, 11. Συμβαίνουν αυτά. Αυτό είναι λοιπόν τελώνιο. Λοιπόν. Τι ήταν αυτό, ήτανε της οκνηρίας και του ύπνου.
Το τελώνιο της φιλαργυρίας είδαμε, το τελώνιο της μέθης το 12ο, είδαμε το τελώνιο της μνησικακίας το 13ο, το τελώνιο της μαγείας και της γοητείας, αναφερθήκαμε και στα ζώδια και σε πολλά πράγματα, καφεμαντείες, χειρομαντίες κι όλα αυτά που παίζουνε σπουδαίο ρόλο στην πνευματική ζωή μας. Το τελώνιο της γαστριμαργίας και της πολυφαγίας, σας είπα πολλά γιατί το γνωρίζω καλά αυτό, είπα τι θα πει γαστριμαργία και τι θα πει πολυφαγία και ξεκαθαρίσαμε τη γαστριμαργία απ’ τη λαιμαργία, είπαμε η μανία του λαιμού κι η μανία της κοιλιάς, να γεμίζει, και της πολυφαγίας. Και σας είπα και τη γυμναστική που μου ‘μαθε η παπαδιά για να αγωνίζομαι και να αδυνατίζω, μου ‘μαθε μια σπουδαία γυμναστική, σας είπα δεν είναι η σουηδική, δεν είναι η φίτνες γιόγκα που κάνουν τώρα η νέα εποχή που μας παρουσιάζουν και στην τηλεόραση, είναι μια γυμναστική, μάνα στη λέω και σένα γιατί δεν μου την είχες μάθει από μικρό παιδί, μου ‘λεγες τρέχα, τρέχα να αδυνατίσεις. Η παπαδιά μου όμως μου έμαθε ένα άλλο, μου λέει «όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι» δηλαδή όταν σκέφτομαι φαγητό να κάνω έτσι, είναι ωραία γυμναστική του λαιμού και μου είπε αν μπορείς να την κάνεις και σε πιο αργό «όχι, όχι, όχι, όχι», είναι άλλος ρυθμός αυτός γυμναστικής, βοηθάει για να αντιμετωπίσουμε την πολυφαγία.
Το τελώνιο της ειδωλολατρείας. Εκεί είπαμε ακόμα κι η τηλεόραση μπορεί να είναι ένας θεός. Η τηλεόραση μπορεί να είναι ένας θεός και να ειδωλολατρούμε, να λατρεύουμε έναν τέτοιον θεό. Το τελώνιο της αρσενοκοιτίας για το οποίο θα κάνουμε και μια αναφορά σήμερα, είναι της ομοφυλοφιλίας, το δαιμόνιο το 17ο στο οποίο λέει βρήκαν οι ψυχές, πάρα πολλές ψυχές, δυσκολία. Ανέβηκαν όλα τα δαιμόνια, κι εκεί σ’ αυτό το δαιμόνιο της αρσενοκοιτίας πέσανε. Διότι δεν είναι μόνο η πράξη είναι και η σκέψη και η ανοχή και η συμμετοχή για παράδειγμα στα gay pride. Η συμμετοχή. Μπορεί να μην είσαι ομοφυλόφιλος. Πολλοί που συμμετέχουν στα καρναβάλια αυτά, της ομοφυλοφιλίας, δεν είναι ομοφυλόφιλοι αλλά λένε, διαφημίζουν οι τηλεοράσεις, οικογένειες με τα παιδάκια τους κατεβαίνουν και συμμετέχουν δήθεν γιατί είναι αντιρατσιστές, δήθεν γιατί υποστηρίζουνε τα δικαιώματα αυτά, δήθεν γιατί είναι του Δημοτικού Συμβουλίου, μέλη κοντά στον Δήμαρχο ας πούμε, δεν είναι ομοφυλόφιλοι, αλλά κατεβαίνουν για να συμπαρασταθούν σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Κι αυτοί οι άνθρωποι θα τελωνιστούν και να προσέχουμε κι εμείς τι δικαιώματα δίνουμε στο διάβολο για να χαίρεται. Να προσέχουμε πολύ.
Το τελώνιο των χρωματοπροσώπων. Δηλαδή οι βαφές που βάζουν οι γυναίκες και τα καλλυντικά που βάζετε κι όλα αυτά τα αναφέραμε και είπαμε και τη θέση τη σύγχρονη, δεν είναι σύγχρονη είναι πολύ παλαιά, ο Χριστός την είπε πρώτος, τόσο παλαιά είναι και την ανοχή που έδειχνε Εκείνος, ο Κύριος σ’ αυτό, κριτήριο για τα χρώματα του προσώπου και τα καλλυντικά και όλα είναι η γυναίκα αλλά και οι άντρες. Να μη φτιάχνονται για να ρίξουν στην πορνεία τους ανθρώπους. Καταλάβατε; Η γυναίκα είναι ωραίο να γίνεται όμορφη για να αρέσει στον άντρα της και φυσικά το μυαλό της όλο είναι πώς να τον σαγηνεύσει. Να το πούμε αυτό δεν είναι κακό. Αυτό είναι μέσα στην ζωντάνια της σχέσης. Η σχέση πρέπει να ανανεώνεται και να υπάρχει ένας ερωτισμός στο σπίτι. Είναι δώρο απ’ το Θεό. Όταν ο Χριστός μας παντρεύει στην εκκλησία, διαβάζει ο παπάς εκεί να απολαμβάνει η γυναίκα τον άνδρα και να ευφραίνεται, να απολαμβάνει ο άντρας τη γυναίκα του και να ευφραίνεται η γυναίκα απ’ τον άνδρα. Είναι μεγάλο θέμα το θέμα της συζυγίας  και το θέμα της σχέσης. Όλα αυτά βοηθούνε ειδικά στην κοσμική εποχή που ζούμε τώρα, αλλά να μάθουμε να νηστεύουμε πάνω σε αυτά. Δηλαδή να είμαστε εγκρατείς να μη φτιαχνόμαστε και θυμίζουμε, θα με συγχωρέσετε να το πω, οι σημερινές γυναίκες, πολλές από τις σημερινές γυναίκες θυμίζουνε πόρνες μιας άλλης εποχής όπως ντύνονται. Όχι η ψυχή τους. Βλέπεις σήμερα μια άσεμνη ενδυμασία και μια ακόλαστη συμπεριφορά που οι πόρνες, οι επαγγελματίες παλαιών εποχών, δεν τις είχανε, δεν ήταν τόσο προχωρημένες. Οι σημερινές γυναίκες που δεν είναι επαγγελματίες πόρνες καμμιά φορά συμπεριφέρονται πιο πορνικά από ‘κει και προσπαθούν να ρίξουν στο κρεββάτι όλους τους άντρες. Να το προσέχετε αυτό.
Είναι και μια νοοτροπία στη σημερινή εποχή στα κορίτσια μας. Τα κοριτσάκια μας είναι αχόρταγα. Μερικά απ’ τα κοριτσάκια τα μικρά που βγαίνουνε απ’ το Δημοτικό στο Γυμνάσιο, μπαίνουν με μια πανσεξουαλική συμπεριφορά γιατί τα καημένα είναι φτιαγμένα, ήδη έτοιμα από την τηλεόραση. Από την τηλεόραση τα πρότυπα των παιδιών μας είναι αυτά. Και φυσικά χρωματίζονται και βάζουν τόσα καλλυντικά κι όλα αυτά για να οδηγηθούνε… με αυτά εκπορνεύονται. Παράξενο. Δεν το λέω εγώ, το λέγει ένας όσιος πατέρας αυτό. Αν θυμάμαι καλά το είπε ο πατήρ Πορφύριος. Δεν θέλω τη βάλω αυτή την κουβέντα στο στόμα του, μπορεί να το είπε άλλος αλλά νομίζω ο πατήρ Πορφύριος, ότι αυτά βοηθούν στην εκπόρνευση. Ξέρετε είναι νοοτροπία. Δεν είναι μόνο επί χρήμασι να πληρώνεται κάποιος και να πορνεύει, η νοοτροπία, αυτήν  κολάζει. Η νοοτροπία. Όταν ο Χριστός είπε στην πόρνη πήγαινε και μη αμαρτάνεις, να σταματήσεις τη νοοτροπία. Αυτό είναι το σημαντικό. Αυτά όλα οδηγούν εκεί. Όσο τα περιορίζεται και είστε, καμμιά φορά η ομορφιά, με το λίγο γίνεσαι πιο όμορφη, με το πολύ γίνεσαι άσχημη.
Λοιπόν, το τελώνιο της μοιχείας. Το τελώνιο της μοιχείας είναι για τους παντρεμένους. Όταν υπάρχουν οι παντρεμένοι που δεν κρατούν, δεν σέβονται το στεφάνι τους. Το τελώνιο του φόνου και της εκτρώσεως. Και της εκτρώσεως! Τελώνιο ειδικό για τις εκτρώσεις. Προσέξτε γυναίκες τακτοποιηθείτε, πείτε τις εκτρώσεις σας. Υπάρχουν γυναίκες που δεν εξομολογούνται τις εκτρώσεις τους. Παρακαλώ πάρα πολύ ξεκουραστείτε. Βγάλτε αυτό το βαρύ αμάρτημα που έχετε. Μη το κουβαλάτε.
Και άντρες που έχετε οδηγήσει τις γυναίκες σας σε αυτό το αμάρτημα, θα δώσετε λόγο εδώ, σ’ αυτό το τελώνιο. Ας προσέξουμε αδερφοί, να μη βοηθούμε επίσης να συμβουλεύουμε για εκτρώσεις. Κι εκείνος θα δώσει λόγο, όχι μόνο αυτός που έκανε την έκτρωση στο σώμα του, όχι μόνο ο σύζυγος, αλλά και αυτός που βοήθησε, ο φίλος, η φίλη, η πεθερά, ο πεθερός, που είπε την κουβέντα «πάνε ρίξ’ το». Θα δώσει λόγο. Και δεν παίζουμε με αυτά τα πράγματα.
Το τελώνιο της κλοπής. Και αυτό. Το τελώνιο της πορνείας. Δεν είναι η μοιχεία μόνο για τους παντρεμένους, είναι και η πορνεία που ισχύει για όλους, είτε είσαι παντρεμένος είτε δεν είσαι παντρεμένος. Το τελώνιο της ασπλαχνίας είδαμε. Να είσαι άσπλαχνος, να μην είσαι ελεήμων, να μη συμπονάς τον  άνθρωπό σου. Ήταν το 23ο και τελευταίο τελώνιο. Για να σας το διαβάσω: Και ανεβαίνοντας λέγει αυτή η ψυχή, λίγο, φθάσαμε στο τελώνιο της ασπλαχνίας το οποίο εξετάζει τους σκληρόκαρδους και ανελεήμονες. Και εξετάζοντές με οι δαίμονες και χωρίς να με βρουν άσπλαχνη διότι ελεούσα τους φτωχούς, και καταντροπιασθέντες οι δαίμονες αναχωρήσαμε απ’ αυτούς.
Εδώ η παπαδιά μας είπε ένα ωραίο παράδειγμα με το κρεμμύδι αν θυμάστε όσοι είσασταν εδώ, με το κρεμμύδι, θα το ακούσετε στο βίντεο, να μη το επαναλάβουμε, με το κρεμμύδι, και εδώ τέθηκε μια ωραία ερώτηση από τον Γιάννη νομίζω,  τον κ. Σώρρο, τι γίνεται με τα τελώνια, δηλαδή θα φτάσεις στο 17ο τελώνιο και θα πέσεις, ενώ μπορεί να μην έχεις το πάθος του 18ου, του 19ου, του 20ου, τι γίνεται με αυτά; Και είπαμε ότι η σειρά, τα 23 αυτά τελώνια, η σειρά είναι ποιοτική. Δεν είναι αριθμητική καθαρά και δεν είναι και ποσοτική καθαρά. Είναι ποιοτική. Ο Θεός γνωρίζει τα βάθη, ο ετάζων νεφρούς και καρδίας, του ανθρώπου και νομίζω ότι θα πας να συγκρουστείς ειδικά με τα τελώνια, με τα δαιμόνια του πάθους σου. Εκεί είναι όλο το κριτήριο. Του πάθους σου. Όλα τα άλλα μπορεί να τα έχεις περάσει. Εκεί. Εκεί αξίζει να το πω και έτσι, από ‘δω, απ’ αυτή τη ζωή, να έχεις την αυτογνωσία. Ποιο είναι το πάθος σου; Ένα, δύο μεγάλα πάθη. Ποια είναι; Γιατί αυτά γεννούνε όλα τα μικρότερα. Αν θεραπεύσεις το μεγάλο σου το πάθος. Για παράδειγμα είσαι γαστρίμαργος και δεν συγκρατείσαι. Τρως του σκασμού, τι θα πει γαστρίμαργος, να φας τόσο που ένα γλυκό θα σου φέρουν μετά και δεν θα μπορείς να το βάλεις στην κοιλιά σου. Έχεις σκάσει. Έχεις απηυδήσει από το φαγητό, δεν αντέχεις άλλο. Αυτό το πάθος οδηγεί στην πορνεία επίσης λεν οι Πατέρες. Αχαλίνωτος γίνεσαι.
Αν θεραπεύσεις τη γαστριμαργία, βασικά να έχεις την αυτογνωσία, δες το ότι αυτό είναι αμάρτημα, αν το δεις ότι είναι αμάρτημα, τότε θεραπεύοντάς το αυτό, κόβοντας αυτό το αμάρτημα αρχίζεις και θεραπεύεις όλα τ’ άλλα. Πώς θα το θεραπεύσεις; Μόνος σου; Όχι. Εδώ μπαίνει η εξομολόγηση. Ο Πνευματικός που όταν πας και του διηγείσαι και του μιλάς για την αμαρτία σου, για το πάθος σου, αρχίζεις και ελευθερώνεσαι. Όταν λοιπόν θα πας στο κριτήριο, στο τελώνιο της γαστριμαργίας, θα ‘ρθει ο πνευματικός σου με τα λύτρα για να πληρώσει, να πληρώσει στο τελωνείο και να ελευθερωθείς. Ωπ! Αυτές οι αμαρτίες που του καταλογίζετε, ναι ήταν γαστρίμαργος, αλλά αγωνιζόταν, έχει εξομολογηθεί, πολεμούσε, αυτά που του καταμαρτυρείς, ναι έπεφτε, αλλά σηκωνόταν. Αυτό μας ενδιαφέρει. Το ότι πέφτουμε, πέφτουμε, αλλά πόσες φορές σηκωθήκαμε, αυτό να κοιτάζουμε. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικά όλα αυτά.
Τώρα, μετά από τα τελώνια αυτά, ανοίγει η Πύλη του Ουρανού:
Και ανεβαίνοντας χαρούμενοι, φθάσαμεν στην πύλη του Ουρανού (οι Άγγελοι και η ψυχή), η οποία (Πύλη) ακτινοβολούσε και έλαμπε σαν καθαρό χρυσάφι και είχεν υπερθαύμαστην ωραιότητα, που δεν μπορεί γλώσσα ανθρώπου να την διηγηθή. Ο θυρωρός, ήταν ένας αστραπόμορφος νέος με χρυσά μαλλιά και μας δέχθηκε χαρούμενος δοξάζοντας τον Θεόν διότι περάσαμε τα εναέρια τελώνια των δαιμόνων.
Και περνώντας την πύλη του Ουρανού είδαμεν πλήθος αστραπόμορφων νέων οι οποίοι ακτινοβολούσαν σαν τον ήλιο και χαίρονταν όλοι και ευφραίνονταν, για την σωτηρία μου· εμείς (χαρά εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι, δεν λέγει ο ψαλμικός ύμνος, το αγιογραφικό ρηθέν, δεν είναι πολύ σημαντικό να γίνεται χαρά, πανηγυρίζει ο Ουρανός επειδή ένας αμαρτωλός μετανόησε! Αυτό πώς εικονίζεται στην Εκκλησία μας; Εικονίζεται όταν κινείται στις πανηγύρεις ο πολυέλαιος και ο χορός. Όταν κουνούμε στις πανηγύρεις και στις αγρυπνίες τον πολυέλαιο και το χορό συμβολίζουμε τη χαρά του Ουρανού για τους αμαρτωλούς ανθρώπους που πανηγυρίζουν κι αυτοί από κάτω. Αν λοιπόν για μια πανήγυρη που συμμετέχουμε πανηγυρίζουν οι Ουρανοί, πόσο χαίρεται ο Ουρανός και πόσο ευλογημένος είναι ο άνθρωπος, μάλλον κινεί, να, ο αμαρτωλός κινεί, κινεί τον Ουρανό, τα νήματα τ’ Ουρανού, δίνει κίνηση στον Ουρανό. Φτερουγίζουν οι Άγγελοι γιατί εσύ μετανόησες. Έχεις την ικανότητα εσύ ο αμαρτωλός, ο τιποτένιος, ο ασήμαντος, το σκουλήκι της γης, έτσι να θεωρείς τον εαυτό σου, οι Άγγελοι δεν σε θεωρούν έτσι, σε θεωρούν εικόνα του Θεού, που είσαι στην πεπτοκώτα κατάσταση αλλά ανέβηκες, μετανόησες και έδωσες κίνηση στον Ουρανό. Κι αυτοί παίρνουν αιτία, οι Άγγελοι, σας είπα κι άλλη φορά, είναι χορευταράδες. Ας σας το πω έτσι συμβολικά. Γλεντζέδες είναι οι Άγγελοι, θα σας το πω έτσι! Χαίρονται να γλεντούνε με την παραμικρή ευκαιρία που τους δίνουμε, βρίσκουν ευκαιρία να κάνουν πανηγύρια, να κάνουνε γλέντια στον Ουρανό. Αυτοί είναι οι Άγγελοι, τέτοιοι γλεντζέδες είναι οι Άγγελοι. Από σένα όμως παίρνουνε θάρρος. Δωσ’ τους εσύ με την ταπείνωσή σου και με τη μετάνοιά σου την ευκαιρία αυτή).
Εδώ λοιπόν είδαμε λέει, πλήθος αστραπόμορφων νέων οι οποίοι ακτινοβολούσαν σαν τον Ήλιο και χαίρονταν όλοι και ευφραίνονταν για τη σωτηρία μου. Εμείς πορευθήκαμεν με αγαλλίαση και χαράν ανεκλάλητον για προσκύνησιν του αστραπόμορφου θρόνου του Θεού, και Σωτήρα Ημών Ιησού Χριστού. Και είδαμεν σύννεφα όχι σαν τα συνηθισμένα τα οποία παραμέριζαν για να περάσουμεν. Και είδαμεν άλλο σύννεφο λευκό και χρυσόμορφο από το οποίο εξέρχονταν αστραπές και παραμέρισε κι αυτό όπως τα άλλα και περνώντας αισθανθήκαμεν γλυκύτατην ευωδία από τον θρόνο του αοράτου Θεού. Και είδαμεν στο άμετρον ύψος αστραποβόλο τον θρόνο του Παντάνακτος Θεού. Εκεί είναι η χαρά των δικαίων και η Αιώνια αγαλλίαση. Και είδαμεν εκεί πλήθος άπειρον αστραπόμορφων νέων, που φορούσαν πολύτιμα φορέματα με χρυσές ζώνες.
Φθάσαμεν απέναντι του θρόνου του Θεού, και οι Άγγελοι που με κρατούσαν άρχισαν να ψάλλουν και κλίνοντας τα γόνατα προσκυνήσαμεν τρείς φορές την Παναγίαν Τριάδα, και μαζύ με ημάς όλο το πλήθος των Αγίων Αγγέλων που ήταν γύρω του θρόνου του Θεού. Κι' ευθέως ακούστηκε φωνή γλυκύτατη και έλεγεν στους Αγγέλους οδηγήστε την ψυχήν αυτήν πρώτα στον Παράδεισον και έπειτα στα καταχθόνια του Άδου καθώς κάνετε σε όλες τις ψυχές. (Πρώτα λέει οδηγείστε την ψυχή αυτή στον Παράδεισο και μετά στα καταχθόνια του Άδου). Κ' έπειτα αναπαύσετέ την στην κατοικία του δούλου μου Βασίλειου που με παρακάλεσεν (είναι ο Πνευματικός. Εκεί λέει να την πάτε τελικά αλλά θα πάει να δει και την Κόλαση. Σ’εκείνη την κασέτα που είδαμε στο βίντεο με τον Ανδρέα, τον Ρώσο, που διηγούνταν αυτά που έζησε ο ίδιος, και ο Γέροντας ο Αγάθων είπε υπάρχει ταύτιση με την ορθόδοξη εμπειρία, τις εμπειρίες αυτού του ανθρώπου, κι αυτός έκανε έτσι. Πήγε στον Παράδεισο και μετά πήγε και στην Κόλαση και είδε και  τους κολασμένους όλους).
Και συνοδεύοντας με οι Άγγελοι με έφεραν στον Παράδεισον όπου είδα τις κατοικίες των δικαίων όπου έλαμπαν σαν ακτίνες του ήλιου των οποίων η κατοικία εκάστου διέφερεν κάθε ενός ανάλογα των έργων του. Εκεί είδαμεν τον κόλπο του Αβραάμ όπου αναπαύονται τα τέκνα των ορθόδοξων χριστιανών όσα έζησαν στον κόσμο αναμάρτητα. Εκεί αναπαύονται οι ψυχές των 12 Πατριαρχών και όλων των Αγίων και φαίνονταν σαν να ήταν με σώματα, αλλά χέριν ανθρώπου δεν μπορεί να τους πιάση.
Όταν επισκεφθήκαμεν όλες τις κατοικίες των Αγίων οι Άγγελοι με έφεραν στις φοβερές κολάσεις του Άδη όπου κατοικούν οι αμαρτωλοί· και είδα τις σκοτεινές φυλακές όπου είναι κλεισμένες οι ψυχές των αμαρτωλών ώς η άμμος της θάλασσας και σκεπάζονταν από την μαύρην ομίχλη του θανάτου· και εκεί ακούεται τέκνον μου Γρηγόριε το ουαί και αλλοίμονο και τους κατατρώγει ασταμάτητα ο μολυσμός και η βρώμα.
Αφού γυρίσαμεν όλες τις κολάσεις των αμαρτωλών, ο ένας Άγγελος μου λέγει: "Θεοδώρα ξέρεις ότι σήμερα ο πνευματικός σου πατέρας Βασίλειος κάμνει το τεσσαρακοστόν σου μνημόσυνο στην γη;" (Έκανε το Σαρανταλείτουργο, το Σαρανταλείτουργο, κι έκανε και το μνημόσυνο στις 40 ημέρες).
Και λέγοντας αυτό ο άγγελος με άφησαν να εμφανισθώ στην πανευφρόσυνη κατοικία του Παραδείσου, όπου εδώ βρίσκονται και άλλες ψυχές των πνευματικών τέκνων του πατρός μας Βασιλείου. Εκεί βρισκόταν ωραιότατο τραπέζι ακτινοβολώντας διά των πολύτιμων λίθων που ήταν στολισμένη, και γεμάτη με διάφορα ωραιότατα οπωρικά που έτρωγαν ανθρώποι άϋλοι χωρίς παχιές σάρκες και έλαμπαν σαν ακτίνες του ήλιου τα πρόσωπα τους. Εκεί δεν διακρίνονταν οι άνδρες από τις γυναίκες. Ωραιότατοι νέοι τους κερνούσαν με ροδοκόκκινο ποτό και όσοι έπιναν χόρταναν από την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος.
Τότε ο Άγιος Βασίλειος διέταξε την Θεοδώρα να με οδηγήση να ιδώ το ωραιότατο περιβόλι της κατοικίας του. Και οδηγώντας με η Θεοδώρα φθάσαμεν στο περιβόλι του, του οποίου η πόρτα και τα ψηλά τείχη ήσαν χρυσαφένια, το οποίον ήταν γεμάτο από ποικιλόμορφα δέντρα φορτωμένα από ευγευστάτους και ωραιοτάτους καρπούς άφθαρτους και αθάνατους·
και βλέποντας αυτά εγώ έμεινα εκστατικός, η δε Θεοδώρα είπε:
"Αυτά όλα που βλέπεις τα εχάρισεν ο Πανάγαθος Θεός του πατέρα μας Βασιλείου, για τους κόπους του και την αρετή του, για να ευφραίνεται και να αναπαύεται με όλα τα σωσμένα πνευματικά του τέκνα (τι όμορφη εικόνα! Την περιγράφει και ο Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής, όταν πήγε εκεί και μας τη διηγείται. Άλλο βέβαια, εμείς τώρα το ακούμε αυτό σαν παραμύθι μας φαίνεται, σαν μια ωραία εικόνα, μια ζωγραφιά, άλλο να το βιώνεις, αλλά τι ωραία αυτήν η εικόνα να αναπαύεται ο πνευματικός μαζί με τα τέκνα του. Δεν υπάρχει τίποτα σπουδαιότερο απ’ αυτό).
Φρόντισε και συ τέκνον μου Γρηγόριε, εώς ότου βρίσκεσαι στον προσωρινόν κόσμο, να κάμης τις εντολές του Θεού, για να έλθης και συ εδώ μέχρι την Δευτέρα Παρουσία, οπότε ο Θεός έχει μεγαλύτερα απ’ αυτά ετοιμασμένα γι' αυτούς που Τον Αγαπούν.
Εγώ ψηλαφίζοντας τον εαυτό μου εάν ήμουν με το σώμα, μου φάνηκε σαν να έπιανα ακτίνες του ήλιου, και τότε ήλθα στον εαυτό μου ελευθερωθείς από τα φοβερά και εξαίσια εκείνα πράγματα. Και συλλογιζόμενος όλα αυτά έλεγα· άραγε από τον διάβολο τα είδα όλα αυτά; (Είδατε οι Άγιοι; Δεν πείθονται στις εμπειρίες και στα οράματά τους. Του μπήκε αμέσως μόλις συνήλθε, ο λογισμός. Εμείς μόλις βλέπουμε κανένα όνειρο, αμέσως απ’ το Θεό ότι είναι. Είδαμε την Παναγία, αχ είδα το Χριστό αχ τι ωραία. Και αρχίζει μια πεποίθηση μέσα μας ότι κάτι είδαμε, κάτι είμαστε, κάποιοι είμαστε. Ήρθαν μερικές γυναίκες και με διηγήθηκαν τις εμπειρίες τους και μόνο που δεν με διάβασαν ευχή. Σοβαρά. Νρεπόμουνα να τους πω σκύψτε τέτοιοι άγιοι που ήταν. Το πήραν πάνω τους απ’ αυτά που είδαν, απ’ αυτά τα βιώματα και πώς να τους πω εγώ σκύψτε. Μου ήρθε εγώ να σκύψω να μου διαβάσει ευχή. Δεν εξομολογούνταν. Αφού με είπε όλα τα θαύματα, μετά με άρχισε να με λέει και τι της είπε η Παναγία να με πει και τι παπάς να γίνω και πώς να κάνω και τι να πω εδώ και τι να πω εκεί και τι κηρύγματα να κάνω. Άρχισε να με ενημερώνει, να με πληροφορεί. Ναι αλλά ήτανε στην πλάνη μέσα η καημένη, ήταν στην πλάνη μέσα. Πού να την πείσεις αυτή την γυναίκα ότι δεν έπρεπε να δώσει από την αρχή εμπιστοσύνη.
Φταίνε μερικοί και πνευματικοί που δεν έχουν τη διάκριση και την εμπειρία και όταν τους διηγούνται αυτά ο κόσμος, πείθονται. Δεν ξέρω, άκουσα για έναν Δεσπότη ότι έχει πνευματικό μια τέτοια πνευματική γυναίκα και τον κανονίζει τον Δεσπότη. Άκουσα, δεν ξέρω, δεν θα πω ποιος, αλλά άκουσα για ένα Δεσπότη τέτοιον, ότι τον κανονίζει μια γυναίκα και του λέει τι να κάνει και την ακούει. Μπορεί να είναι αγία. Δεν τον κρίνω, μπορεί ο ιεράρχης αυτός να είδε αγιότητα. Υπάρχουν όμως μερικές περιπτώσεις που μερικοί πλανώνται. Με παίρνουν τηλέφωνο κάποιοι παπάδες, ειδικά τώρα που είμαι αρκετά γνωστός σε αρκετούς, με παίρνουν τηλέφωνο και μ’ ενημερώνουν ότι ένας λαϊκός του είπε να πάει να κάνει αυτό, μια λαϊκή του είπε πάρε αυτό το σταυρουδάκι να σταυρώνεις τον κόσμο μ’ αυτό το σταυρουδάκι που σου φέρνω εγώ, το δικό μου και τα λοιπά, θέλει προσοχή. Γιατί οι πνευματικοί αυτοί άνθρωποι χάνουν τη μπάλλα έτσι και δεν βοηθούν κι αυτές τις ψυχές να καταλάβουν το πάθος τους και το λάθος τους. Και βγαίνουν από τον πνευματικό με τη βούλα, τους σφραγίζει ο πνευματικός, είναι φωτισμένοι. Και κυκλοφοράν μετά και κάνει, μπορεί να κάνει και κύκλους Αγίας Γραφής φωτισμένους, και να κάνουν και προσκυνήματα φωτισμένα και γίνονται όλοι, και υπήρξαν φωτισμένοι άνθρωποι που έκαναν αιρέσεις και η Εκκλησία δυσκολεύτηκε να τις αντιμετωπίσει. Πρέπει από την αρχή να πολεμούμε αυτά τα πράματα, να τα σταματούμε).
Εγώ ψηλαφίζοντας τον εαυτό μου εάν ήμουν με το σώμα λοιπόν, μου φάνηκε σαν να έπιανα ακτίνες του ήλιου, και τότε ήλθα στον εαυτό μου ελευθερωθείς από τα φοβερά και εξαίσια εκείνα πράγματα. Και συλλογιζόμενος όλα αυτά έλεγα· άραγε από τον διάβολο τα είδα όλα αυτά;
Και σηκώθηκα επορεύθηκα να συναντήσω τον άγιον Γέροντα μου (αμέσως πήγε στον Άγιο Γέροντά του), και βρίσκοντας τον έβαλα μετάνοια και πήρα την ευλογία του, και μου λέει· άραγε ξέρεις τέκνον μου Γρηγόριε, ότι αυτήν τη νύκτα είμασταν μαζί στα ουράνια (και ο Γέροντάς του είχε την ίδια εμπειρία) και αιώνια σκηνώματα εκεί που βρίσκεται η Θεοδώρα και την είδες και μιλήσατε μαζί κατά την επιθυμία σου, και πήγατε μαζί στο ωραιότατο περιβόλι  και είδες τα πανεύοσμα εκείνα άνθη και τους αθάνατους εκείνους καρπούς και είδες τα ολόχρυσα εκείνα παλάτια αυτήν τη νύκτα, μήν νομίσεις τέκνον μου οτι όλα αυτά είναι όνειρο.
Εγώ ακούγοντας αυτά από το στόμα του άγιου Γέροντα και επιγείου αγγέλου λιποθύμησα και έμεινα άφωνος γνωρίζοντας όλα αυτά οτι έγιναν στ΄αλήθεια (είχε μια αμφιβολία σου λέει μήπως δεν έγιναν όλα αυτά, μήπως δεν είδα την Κόλαση, μήπως δεν είδα τον Παράδεισο).
Έπειτα όταν συνήλθα μου λέγει ο Άγιος: «Και συ τέκνον μου Γρηγόριε φρόντισε να διέλθης τη ζωή σου με αγαθοεργίες κατά τις εντολές του Χριστού και μετά τον θάνατο σου θα σε δεχθώ στις αιωνίους κατοικίες, τις οποίες μου εδώρησεν ο Κύριος δια την πολλήν του αγαθότητα. Διότι εγώ θα φύγω σε λίγο από τον μάταιο αυτόν κόσμο, και συ υστερότερα και θα σε περιμένω εκεί στα αιώνα, διότι καθώς ο Κύριος μου αποκάλυψε θα διέλθης την ζωή σου θεάρεστα. Πρόσεξε τέκνον μου μη φανερώσης σε κανέναν όσα είδες και άκουσες εν όσω ζω. Μετά από τον θάνατο μου γράψε τα αυτά για ωφέλεια των Χριστιανών που θα τα διαβάσουν."
Εώς εδώ αδελφοί χριστιανοί είναι η διήγηση του θανάτου της Θεοδώρας την οποίαν έγραψεν ο σοφός Γρηγόριος. Επίσης έγραψεν πως μέλλεται να γίνη η φοβερά κρίσις την ημέρα εκείνης της  Δευτέρας Παρουσίας του Αδεκάστου Κριτού περί της οποίας αποκαλύφθηκεν στον άγιον γέροντα Βασίλειον, και το οποίον βρίσκεται πιό κάτω σε αυτό το κείμενο γραμμένο (εγώ δεν το έχω αυτό το υπόλοιπο, λοιπόν αυτήν είναι η διήγηση του τελωνισμού των ψυχών, η οποία συμβαίνει, να είναι, πώς να το πω, παράδειγμα και κίνητρο, για οσιακή ζωή).

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Τελωνισμός της ψυχής (Β΄) - Η Πύλη του Ουρανού [ΒΙΝΤΕΟ 2014]

Δείτε σχετικά: -Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ο Τελωνισμός της ψυχής (Α΄) - Τα φοβερά Τελώνια [ΚΕΙΜΕΝΟ & ΒΙΝΤΕΟ 2014]