Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Αγαπητά μου παιδιά, Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ 2.jpg

Αγαπητά μου παιδιά, Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη!
"Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη, και τα καταχθόνια"[1]

εφημέριος του Ι. Βυζ. Ν. Προφ. Ηλιού Θεσσαλονίκης

Τ πάντα παιδιά μου, πλημμύρισαν π τ ναστάσιμο φς το Κυρίου μας·  Ορανός,  γ, τ καταχθόνια. Τ πάντα! Τίποτε στ σκοτάδι, κανες στν πόγνωση, στν πελπισία, στ σκοτισμ το Νο, στν μαυρίλα τς ψυχς. λοι στ χαρά, εφραινόμενοι, γαλλόμενοι. λοι στν λπίδα κα στν ασιοδοξία. Τ πάντα, κενος τ σηκώνει. Τν καταχνι κα τν θλίψη, κενος τ διώχνει.  Χριστός,  νικητς το θανάτου κα ρχηγς τς ζως, μς θέλει χαρούμενους, ν ζομε μέσα στν Παράδεισο, ν πολαμβάνουμε τ λαμπρή Του νάσταση.
Τίποτα δν εναι καν ν μς χωρίσει π τν γάπη Του.  Χριστς μς δίνει τ πάντα. Κανες δν μπορε ν εναι πτωχός, νήμπορος, σθενς ν ζε τν νάστασή Του. Τίποτε ρνητικ δ θ μς συμβε. Τ ρνητικ δν μπορον ν σταθον μ τ Χαρ κα τν λπίδα.  φτώχεια κα  ρρώστια μεταλλάσσονται σ ελογημένες καταστάσεις· μ τν Χριστ μαζ χουμε ελογημένους νθρώπους, εγνώμονες  πτωχούς, χαρούμενους ρρώστους, ετυχες “τυχους”. “Όπου κα ν βρεθες, που κα ν σταθες, μέσα σου, ησος Χριστός, χθές, σήμερον, ατς ες τος αώνας”.  Χριστς παντο κα πάντα, λους καινοποιε, ζωοποιε, μεταμορφώνει!
Τώρα λα λαμπρύνονται. Κα π τ γιο Φς το Παναγίου Τάφου, τ οράνια μυστήρια ποκαλύπτονται.  θάνατος καταλύεται κα  ζω προσφέρεται. Σ κάθε τόπο κα χρόνο πάρχει πλέον  δυνατότητα λοι ν θεωθον.  πι μικρς ν γίνει κατ Χάριν θεός, φίλος του Χριστο, νθρωπος Θεο.  πι σήμαντος, ν γίνει  μεγαλύτερος προφήτης,  πι λαμπρς θεόπτης. Εμαστε κάτοικοι τς νέας ερουσαλήμ, που ρια δν πάρχουν στν γάπη, γιατί  νάσταση εναι  γάπη. Κα εναι περιόριστη, θεϊκή.
ς εχαριστήσουμε τν Κύριο γι τν νάστασή Του. ς γονατίσουμε δοξολογώντας Τον μπροστ στ γιο νομά Του κα ς λαλάξουμε π τ βάθη τς καρδις:
“Πού σού, θάνατε, τ κέντρον;
Πο σου, δη, τ νίκος;
νέστη Χριστς κα σ καταβέβλησαι.
νέστη Χριστς κα πεπτώκασι δαίμονες.
νέστη Χριστς κα χαίρουσιν γγελοι.
νέστη Χριστός, κα ζω πολιτεύεται.
νέστη Χριστς κα νεκρς οδες π μνήματος”[2].

[1] Αναστάσιμος κανόνας της εορτής του Πάσχα.
[2] Κατηχητικός λόγος Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου